VII SA/Wa 1169/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na pisma Dyrektora Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej z dnia 20 marca 2025 r. oraz 23 stycznia 2025 r. w przedmiocie informacji o dyplomie postanawia: odrzucić skargę

J. J. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (dalej jako " Dyrektor NAWA", "Organ") z dnia 20 marca 2025 r. oraz poprzedzające je pismo z dnia 23 stycznia 2025 r. dotyczące informacji o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnię. W piśmie z dnia 23 stycznia 2025 r. Organ przekazał Skarżącemu informację o zagranicznym dyplomie, wskazując, że dyplom nadający tytuł Master of Science in Marketing wydany w 2019 r. przez University of South Wales, uzyskanym na podstawie Professional Postgraduate Diploma in Marketing, wydanego przez The Chartered Institute of Marketing (CIM) – instytucję nieposiadającą w Wielkiej Brytanii statusu szkoły wyższej nie potwierdza w Polsce posiadania wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia i nie daje uprawnień do dalszego kształcenia. Dyrektor NAWA udzielił obszernej informacji na temat dołączonych do wniosku dokumentów i odniósł je do przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.). W piśmie z dnia 20 marca 2026 r., wydanym na skutek wniosku Skarżącego o skorygowanie i ponowne wydanie decyzji o uznaniu kwalifikacji dających dostęp do studiów wyższych, Organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie oraz wyjaśnił Skarżącemu przepisy regulujące kompetencje Dyrektora NAWA w zakresie wydawania informacji o zagranicznym dyplomie oraz obowiązki spoczywające na Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej i innych instytucjach dotyczące weryfikacji dokumentów stanowiących podstawę przyjęcia na studia. Skarżący, nie zgadzając się ze stanowiskiem Organu, podniósł we wniesionej do Sądu skardze naruszenie przepisów Konwencji Lizbońskiej, Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i Kodeksu Postępowania Administracyjnego, wskazując na ich konkretne przepisy. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc jej niedopuszczalność, względnie oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Badanie dopuszczalności skargi poprzedza jej ocenę merytoryczną. W pierwszej kolejności Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi – i przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Badając z urzędu dopuszczalność skargi, Sąd ustala, czy nie zachodzi przesłanka do jej odrzucenia. Katalog zamknięty takich przesłanek zawiera art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.: dalej również jako "p.p.s.a."). Zgodnie z omawianym przepisem sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi, zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została wskazana w art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (tj. od decyzji wydanych przez organ odwoławczy, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje organowi I instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie – przy przekazaniu sprawy organ odwoławczy powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego należą także – zgodnie z art. 4 p.p.s.a. – spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W ocenie Sądu niniejsza sprawa nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie we wskazanych art. 3 § 2 i art. 4 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest bowiem pismo Dyrektora NAWA z dnia 20 marca 2025 r. oraz poprzedzające je pismo tego organu z dnia 23 stycznia 2025 r. informujące Skarżącego o niepotwierdzeniu w Polsce posiadania wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia i nie dającego uprawnień do dalszego kształcenia na podstawie przedłożonego dyplomu nadającego mu tytuł Master of Science in Marketing, wydanym w 2019 r. przez University of South Wales. Art. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. z 2025 poz. 1643) określa zadania Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 3 omawianej ustawy Agencja realizuje także zadania związane z: prowadzeniem spraw z zakresu uznawalności wyższego wykształcenia oraz stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki. Zgodnie z art. 326 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce Dyrektor NAWA udziela, na wniosek zainteresowanego podmiotu, pisemnej informacji o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnię, o poziomie studiów i statusie uczelni. Wskazane wyżej zadania Dyrektora NAWA nie mają charakteru aktów, w stosunku do których ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszcza kontrolę. Pisma informujące wydawane na wniosek zainteresowanego podmiotu – a takimi są zaskarżone pisma Dyrektora NAWA – nie są objęte katalogiem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pismo z informacją o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnie nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem. Nie sposób nie zgodzić się z Organem, który wskazał, że zgodnie z art. 326 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce upoważniony jest on do udzielania, na wniosek zainteresowanego podmiotu, pisemnej informacji o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnię, o poziomie studiów i statusie uczelni, zatem – jak wskazano Skarżącemu w stanowisku wyrażonym w pismach udzielających informacji – Organ nie jest właściwy do stwierdzenia równoważności dyplomu z jego polskim odpowiednikiem. Aby dany akt lub czynność mogły zostać zakwalifikowane do kategorii aktów i czynności, nad którymi sprawują kontrolę sądy administracyjne, powinny mieć charakter władczy i zindywidualizowany, tj. muszą być podejmowane w sprawach indywidualnych i muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Do istoty aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. należy to, że w sposób prawnie wiążący wpływają na sytuację prawną określonego podmiotu. Aby dany akt mógł podlegać kontroli sądu administracyjnego musi istnieć ścisły związek między ustaleniem uprawnienia lub obowiązku, a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa. W związku z powyższym należy stwierdzić, że czynność polegająca na informowaniu zainteresowanych o dyplomie wydanym przez zagraniczną instytucję, zgodnie z art. 326 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, nie czyni z informacji udzielanej przez Dyrektora NAWA jedynego dowodu w sprawie nostryfikacji dyplomu. Mając na uwadze orzecznictwo sądowoadministracyjne informacja ta ma charakter pomocniczy i dotyczy dyplomu, poziomu studiów i statusu uczelni (są to informacje o charakterze ogólnym, niezindywidualizowanym). Pisma informujące Dyrektora NAWA nie zawierają władczego rozstrzygnięcia, które decydowałoby o sytuacji prawnej Skarżącego; nie nakładają również na niego konkretnych obowiązków oraz nie przyznają uprawnień, które wynikałyby z przepisów prawa. Ponadto, Sąd zauważa, że niniejsza sprawa była już przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1561/23, zakończonej prawomocnie oddaleniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt III OSK 1238/24. Reasumując, czynności polegające na informowaniu zainteresowanych o dyplomie wydanym przez zagraniczną instytucję, co stanowi przedmiot skargi w niniejszej sprawie, nie są objęte zakresem art. 3 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, należy uznać skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.