VII SA/Wa 1147/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy K o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy K na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Gmina K wniosła 26 maja 2020 r. skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na Gminę K obowiązku wykonania robót budowlanych dotyczących wiaduktu drogowego w ciągu drogi wewnętrznej usytuowanego na działce nr [...],[...], obręb [...], gmina K, nad linią kolejową nr [...] , szlak [...] w km 175,935. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Strona skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób swojego wniosku. Nie przywołała przesłanek ustawowych ani żadnych argumentów na poparcie wniosku. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.