VII SA/Wa 1110/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Gminy M. na postanowienie zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1110/21 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze sprzeciwu Gminy M. od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków wynikających z nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu postanawia: I. uchylić pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1110/21, II. zasądzić od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Gminy M. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uwzględniając sprzeciw od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r., znak [...], wydanej w przedmiocie nałożenia obowiązków wynikających z nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt II wyroku z dnia 13 sierpnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1110/21 zasądził na rzecz Gminy M. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W zażaleniu z dnia 15 września 2021 r. na pkt II powyższego wyroku profesjonalny pełnomocnik skarżącej podniósł, że koszty postępowania sądowego powinny być ustalone w kwocie 580 zł. Na sumę te składa się bowiem uiszczony wpis sądowy (100 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej w postępowaniu przez sądami administracyjnymi w pierwszej instancji (480 zł) Pełnomocnik skarżącej wskazał, że Sąd, zasądzając koszty postępowania, nie uwzględnił kosztów zastępstwa procesowego skarżącej przez radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący wyjątek od zasady dewolutywności środka odwoławczego, pozwala na niemnożenie instancji sądowych, służąc tym samym racjonalizacji postępowania, a w szerszej perspektywie realizacji nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki stosownie do wymagań art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie sądu zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Jak słusznie wskazuje pełnomocnik strony skarżącej, w wyroku z dnia 13 sierpnia 2021 r. nie zostały uwzględnione koszty zastępstwa procesowego skarżącej reprezentowanej przez radcę prawnego, wobec czego Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku z dnia 13 sierpnia 2021 r., o czym orzekł w punkcie I sentencji postanowienia i jednocześnie – działając na podstawie art. 195 § 2, art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 256) – zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w prawidłowej wysokości, o czym orzekł w punkcie II. Na koszty te złożył się wpis od sprzeciwu w wysokości 100 zł oraz stawka minimalna opłat za czynności radców prawnych w wysokości 480 zł, przewidziana w przywołanym powyżej rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców prawnych.