VII SA/Wa 1089/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania nieważnościowego postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca – J. K., pismem z dnia [....] kwietnia 2017 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania nieważnościowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących w niniejszej sprawie, nie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem z dnia [....] kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi), dalej: k.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. W myśl art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Tryb ten ma zastosowanie do postanowień wydanych w I instancji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który - jak stanowi art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 290) - jest centralnym organem administracji rządowej w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego. Nie ma zatem w hierarchii administracyjnej organu wyższego stopnia. Oznacza to, że od decyzji i postanowień wydanych przez ten organ służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z powyższych przepisów wynika, że dokonywana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami. Ograniczenie zakresu kontroli sądu administracyjnego wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że sąd nie tyle dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ drugiej instancji. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi skarżąca uczyniła wskazane w sentencji postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [....], wydane na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W pouczeniu tego postanowienia organ wskazał, że strona niezadowolona z postanowienia może stosownie do art. 127 § 3 w zw. z art. 144 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego zwrócić się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia. Nie wystąpiła bowiem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prawidłowe zwrócenie się przez stronę do ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zobowiązuje ten organ do wydania jednego z rozstrzygnięć, o których mowa w art. 138 § 1 k.p.a., i tylko postanowienie wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Prawidłowo zatem organ pouczył stronę w postanowieniu z dnia [....] kwietnia 2017 r., że od tego postanowienia służy stronie prawo wniesienia powyższego wniosku. W konsekwencji stwierdzić należy, iż skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.