VII SA/Wa 1006/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 września 2022 r. sprawy ze skargi P sp. z o.o. z siedzibą w W na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 28 marca 2022 r. znak DOA-WPPOH.612.355.2021.EK w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę

Postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r., znak: DOA-WPPOH.612.355.2021.EK Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503, z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...] r. znak: [...] , którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej o mocy do 1 MW wraz z elementami infrastruktury technicznej, niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania przedsięwzięcia na części dz. o nr ew. [...], obręb [...], gmina [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Pismem z dnia 13 lipca 2021 r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej RDOŚ) w O. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej o mocy do 1 MW wraz z elementami infrastruktury technicznej, niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania przedsięwzięcia na części dz. o nr ew. [...] , obręb [...] , gmina [...] . Postanowieniem z dnia 29 lipca 2021 r. RDOŚ w O. odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Organ wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r. poz. 1098) zabrania się (z zastrzeżeniem art. 34), podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. W ocenie organu I instancji, realizacja przedmiotowej inwestycji może znacząco negatywnie wpływać na ptaki będące przedmiotami ochrony obszaru Natura 2000 [...] lecz stwierdzenie tego znaczącego oddziaływania może nastąpić wyłącznie w procedurze przewidzianej w art. 96 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247, ze zm.). Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła P. sp. z o.o. z siedzibą w W., zarzucając organowi naruszenie art. 96 ust 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 60 ust. 1 ww. ustawy, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż parki narodowe i ich otuliny obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Teren przedmiotowej inwestycji tj. części dz. o nr ew. 298, obręb Kandyty, gmina [...] , zlokalizowany jest w granicach obszaru Natura 2000 [...] ([...]). Dla ww. obszaru Natura 2000 obowiązuje plan zadań ochronnych przyjęty zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...] w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] ([...])dalej PZO. W związku z lokalizacją przedmiotowego przedsięwzięcia w granicach obszaru Natura 2000 przedmiotem postępowania uzgodnieniowego jest weryfikacja zgodności projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którym zabrania się podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności: pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000, lub wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. Stosownie do art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, planowane przedsięwzięcie, które może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, wymaga przeprowadzenia odpowiedniej oceny oddziaływania na zasadach określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247, ze zm.) dalej jako "ustawa OOŚ". Przesłankami do zakwalifikowania przedsięwzięcia jako mogącego znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 są: możliwość i istotność oddziaływania. Przy czym, o możliwości zaistnienia takiego oddziaływania przesądza istniejące prawdopodobieństwo lub ryzyko takiego oddziaływania - a więc sytuacja, gdy na podstawie obiektywnych informacji nie można takiego ryzyka wykluczyć. Istotne oddziaływanie zachodzi natomiast wówczas, gdy planowane działanie niesie za sobą ryzyko naruszenia założeń ochrony obszaru Natura 2000. W przypadku niepewności wystąpienia oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 zastosowanie ma tzw. zasada przezorności, która nakazuje podjęcie działań zapobiegawczych zawsze wtedy, kiedy nie został dowiedziony brak negatywnych oddziaływań na środowisko. Organ wskazał, że [...]została zaproponowana jako obszar Natura 2000 przede wszystkim dla ochrony jednego gatunku - bociana białego, który osiąga tu największą liczebność i największe zagęszczenie w kraju. Jest to jednak również bardzo ważna ostoja dla wielu innych gatunków ptaków, występują tu bowiem aż 93 gatunki ptaków waloryzujące obszary Natura 2000 (w tym 81 gatunków lęgowych i prawdopodobnie lęgowych). Jest wśród nich 38 gatunków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej i 15 gatunków z Polskiej czerwonej księgi zwierząt. Za najcenniejsze walory awifaunistyczne "[...]" należy uznać: - najliczniejszą w Polsce lokalną populację bociana białego występującego w liczbie ok. 1000 par, w najwyższym w kraju zagęszczeniu 71 par na 100 km2, - liczną populację lęgową dwu innych rzadkich w kraju gatunków: orlika krzykliwego i żurawia, - potwierdzone gniazdowanie dwu skrajnie nielicznych w kraju gatunków: gadożera i łabędzia krzykliwego, - gniazdowanie innych nielicznych w kraju gatunków: bąka. bociana czarnego, gągoła, bielika, błotniaka łąkowego, puchacza, zielonki, dzięcioła białogrzbietego i wąsatki, - możliwe gniazdowanie skrajnie nielicznego w kraju orlika grubodziobego, - możliwe gniazdowanie kolejnych bardzo rzadkich gatunków: podgorzałki, gęgawy, kani rudej, kani czarnej, rybołowa, kropiatki, puszczyka uralskiego, włochatki, kulika wielkiego, rybitwy białoskrzydłej, dzięcioła trójpalczastego i dzięcioła białoszyjego, - gniazdowanie lokalnie rzadkich gatunków jak: zausznik, rycyk i dudek, - dość liczną populację lęgową takich gatunków waloryzujących jak derkacz, przepiórka i gąsiorek." (Standardowy Formularz Danych, dalej jako "SDF"). Zgodnie z załącznikiem nr 4 cz. 1 do inwentaryzacji wykonanych na potrzeby PZO, teren przedmiotowej inwestycji wskazano jako miejsce bytowania bociana czarnego. Natomiast w załączniku nr 6 cz. 1 wskazano, iż stanowi on miejsce wdrażania działań ochronnych z grupy I tj. A, B, oraz D. Działania ochronne dla bociana białego zostały zawarte w załączniku nr. 5 do PZO. W ramach projektu "Ochrona populacji bociana białego na terenie obszaru Natura 2000 [...]" powstał "Atlas map inwentaryzacja trwałych użytków zielonych na terenie obszaru Natura 2000 [...]", w którym dokonano identyfikacji i inwentaryzacji trwałych użytków zielonych (łąk, pastwisk, nieużytków) oraz mokradeł (stawów, oczek wodnych, cieków, źródeł), znajdujących się na terenie o charakterze otwartym, jako miejsc żerowiskowych bociana białego (Ciconia ciconia). Z powyższej dokumentacji wynika, iż teren przedmiotowej inwestycji nie zalicza się do TUZ oraz mokradeł. Wobec powyższego dla przedmiotowego terenu obowiązuje działanie ochronne B3 - zachowanie cennych fragmentów środowiska naturalnego poprzez użytkowanie gruntów umożliwiające ochronę i zachowanie istniejących śródpolnych zabagnień i oczek wodnych. W granicach terenu inwestycji nie występują śródpolne zabagnienia i oczka wodne, a realizacja inwestycji nie będzie skutkowała zmianą stosunków wodnych. Wobec powyższego planowana inwestycja nie zagraża zachowaniu istniejących śródpolnych zabagnień, oczek wodnych i nie stoi w sprzeczności z zapisami PZO. Natomiast, z inwentaryzacji przyrodniczej wykonanej w ramach PZO wynika, iż teren działki objętej wnioskiem oraz tereny z nim sąsiadujące są miejscem bytowania bociana białego stanowiącego przedmiot ochrony obszaru Natura 2000. Teren przedmiotowej inwestycji stanowi część dużego niezabudowanego obszaru łąk. Inwestycję planuje się w części działki najbardziej oddalonej od zabudowań, które na niej występują. Z ortofotomap dostępnych na stronie geoservis.gdos.gov.pl wynika, iż ok. 220 m na południe od terenu inwestycji biegnie ciek wodny. Natomiast z "Atlasu map inwentaryzacja trwałych użytków zielonych na terenie obszaru Natura 2000 [...]" wynika, iż wokół terenu inwestycji występuje kilka zbiorników wodnych/mokradeł. W ocenie organu, budowa farmy fotowoltaicznej na przedmiotowym terenie może znacząco negatywnie oddziaływać na bociana białego. Zainwestowanie przedmiotowego terenu będzie skutkowało bezpośrednią utratą miejsc żerowania. W przedmiotowym przypadku, poza bezpośrednią utratą i/lub fragmentacją siedlisk można spodziewać się również kolizji ptaków z panelami fotowoltaicznymi, przy próbie lądowania na panelach, które wskutek efektu odbicia lustrzanego będą imitowały taflę wody. Organ wskazał, powołując się na publikacje naukowe, że jednym ze skutków oddziaływania paneli fotowoltaicznych na ptaki, są liczne kolizje ptaków z takimi instalacjami. Panele odbijają nieboskłon lub imitują wodę, co powoduje masowe zderzenia przy próbie lądowania lub lotu. Innym zagrożeniem ze strony energetyki słonecznej jest przypadkowe wlatywanie ptaków w strefy przepływu energii słonecznej. W takich strefach, temperatura może sięgać 500-800 °C, przy czym pióra ptaków ulegają zniszczeniu już w temperaturze 160 °C. W wyniku tak wysokich temperatur następuje śmierć lub trwała niezdolność do lotu. Wobec powyższych ustaleń organ uznał, że istnieją racjonalne przesłanki do stwierdzenia, iż przedsięwzięcie może znacząco wpływać na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000 [...] i nie można z całą pewnością wykluczyć, że realizacja tego przedsięwzięcia nie będzie oddziaływała na obszar Natura 2000. Takie stwierdzenie uzasadniałoby nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Jednakże w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy [...], wypełniając dyspozycję art. 96 ustawy OOŚ w projekcie decyzji wskazał, że "przestrzeganie rygorów warunków zagospodarowania określonych w (...) decyzji w trakcie realizacji inwestycji oraz po jej zrealizowaniu spowoduje, że planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, oraz nie naruszy spójności krajowego systemu obszarów chronionych. Z uwagi na położenie inwestycji na obszarze ochrony ptaków planowaną inwestycję należy zrealizować w okresie poza sezonem rozrodu zwierząt". Powyższym stwierdzeniem Wójt Gminy [...] zamknął możliwość przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 dla przedmiotowej inwestycji. Organ wyjaśnił, iż w przypadku przedsięwzięć niebędących przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko inicjatorem procedury oceny może być jedynie organ prowadzący postępowanie główne (tu: Wójt Gminy Górowo Iławeckie wydający decyzję o warunkach zabudowy), który stosownie do art. 96 ust. 1 i 3 ustawy OOŚ zobowiązany jest do rozważenia, przed wydaniem decyzji, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 i w przypadku, jeśli uzna, że może stanowić zagrożenie dla obszaru Natura 2000, wydaje postanowienie nakładające obowiązek przedłożenia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska odpowiednich dokumentów, na podstawie których możliwe będzie stwierdzenie potrzeby lub braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Jednakże w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy [...] nie nałożył na inwestora obowiązku przedłożenia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska odpowiednich dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby stwierdzenie potrzeby lub braku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Odnosząc się do zarzutów skarżącej spółki, organ zaznaczył, iż Wójt Gminy [...] nie może zmienić treści projektu decyzji o warunkach zabudowy po jego uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p. i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi, gdyż stanowiłoby to rażące naruszenie prawa. Natomiast z treści przedłożonego do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika, iż Wójt uznał, że przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na obszar Natura 2000. Zatem w zaistniałej sytuacji konieczne jest złożenie ponownego wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Następnie na podstawie nowo złożonego wniosku, Wójt nałoży na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów wymienionych w art. 96 ust. 3 ustawy OOŚ, przed przekazaniem projektu decyzji o warunkach zabudowy do uzgodnienia. Wobec niemożności przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji w kwestii spełnienia przesłanek dla uznania konieczności odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła spółka P. sp. z o.o. z siedzibą w W., zaskarżając je w całości i zarzucając organowi naruszenie: a) przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co doprowadziło do wydania postanowienia odmawiającego uzgodnienia zamierzonego przedsięwzięcia, b) prawa materialnego tj. art. 96 ust 1 i 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływania na środowisko poprzez wydanie postanowienia o odmownym uzgodnieniu zamierzonego przedsięwzięcia, podczas gdy Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. nie dokonał rozważenia czy realizacja zamierzonego przedsięwzięcia może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, ponieważ organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy - Wójt Gminy [...] nie wydał w sprawie postanowienia o nałożeniu obowiązku przedłożenia właściwemu miejscowo regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska: 1) kopii wniosku o wydanie decyzji, 2) karty informacyjnej przedsięwzięcia; 3) poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej, w postaci papierowej łub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 13 lipca 2021 r. do RDOŚ w O. wpłynął wniosek Wójta Gminy nr ew. [...] z obr. [...]u zbiegu ul. W. i ul. D. w W. na terenie Dzielnicy [...]. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie i eksploatacji farmy fotowoltaicznej o mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą przewidzianej na działce [...] , obręb: [...] , gmina [...] . Spółka nie została wezwana przez Wójta Gminy do przedłożenia RDOŚ w O. jakichkolwiek dokumentów dot. inwestycji. Organ wydający decyzję, o której mowa w art. 96 ust. 1 3 ustawy ma swobodną możliwość albo uznania, że przedsięwzięcie nie oddziałuje na obszar Natura 2000 i nie zachodzą przesłanki określone właśnie w ust. 1, albo, że takie oddziaływanie jest możliwe. W tym drugim przypadku w grę wchodzą obowiązki określone w art. 96 ust. 3 ustawy. Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, uzna, że przedsięwzięcie, inne niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, wydaje postanowienie w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia właściwemu miejscowo regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska stosownych dokumentów. Dokumenty te są enumeratywnie wymienione w art. 96 ust. 3 ustawy. Ich przedłożenie regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska ma na celu umożliwienie temu organowi podjęcie stosownych działań określonych jego kompetencjami, a związanych z ocenami oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W przedmiotowej sprawie, Wójt Gminy [...] nie przesłał do skarżącej postanowienia w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia właściwemu miejscowo regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska określonych dokumentów, co bezpośrednio przełożyło się na wydanie postanowienia RDOŚ w O. odmawiającego uzgodnienia zamierzonego przedsięwzięcia. Powyższe, jest dla skarżącej krzywdzące, w związku z czym, składając niniejsze zażalenie, skarżąca wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia w celu przedłożenia dokumentów niezbędnych do dokonania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. rozważenia czy realizacja zamierzonego przedsięwzięcia może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w przypadku przedsięwzięć niebędących przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko inicjatorem procedury oceny oddziaływania na obszary Natura 2000 może być jedynie organ prowadzący postępowanie główne (tu: Wójt Gminy [...] wydający decyzję o warunkach zabudowy). W tej sprawie Wójt Gminy [...] nie nałożył na inwestora obowiązku przedłożenia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska odpowiednich dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby stwierdzenie potrzeby lub braku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Wójt Gminy [...] nie może zmienić treści projektu decyzji o warunkach zabudowy po jego uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p. i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi, gdyż stanowiłoby to rażące naruszenie prawa. Natomiast z treści przedłożonego do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika, iż w ocenie Wójta przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na obszar Natura 2000. Zatem w zaistniałej sytuacji konieczne jest złożenie ponownego wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2022, poz. 329 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ono prawa. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741 ze zm.) decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta (z zastrzeżeniem ust. 3), po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych na podstawie odrębnych przepisów. W przedmiotowej sprawie uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska wymagane było na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy, zgodnie z którym organ ten uzgadnia warunki zabudowy w odniesieniu do innych niż parki narodowe obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r. poz. 1098) jedną z form ochrony przyrody są obszary Natura 2000. W myśl art. 33 ust. 1 tej ustawy zabrania się, z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności: 1) pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub 2) wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub 3) pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. Teren przedmiotowej inwestycji, tj. części działki nr [...], obręb K., gmina [...] , zlokalizowany jest w granicach obszaru Natura 2000 [...] ([...[). Dla ww. obszaru Natura 2000 obowiązuje plan zadań ochronnych przyjęty zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...] w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...][...]Organy dokonały oceny zgodności projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody oraz z planem zadań ochronnych dla tego obszaru. Z ustaleń organów wynika, że planowana inwestycja obejmuje budowę instalacji fotowoltaicznej o mocy do 1 MW na części działki nr 298 obręb K., gm. G. Z przedłożonego do uzgodnienia projektu decyzji wynika, że całkowita powierzchnia instalacji z infrastrukturą towarzyszącą wyniesie do ok. 0,49 ha. Przedmiotowa działka położona jest na południowy wschód od miejscowości Kandyty. Projektowana inwestycja obejmuje m.in. panele fotowoltaiczne od 2500 sztuk na stalowej konstrukcji wsporczej, inwertery, linie kablowe, SN, linie nn i światłowodowe, jedną stację transformatorową, magazyn energii, instalację odgromową, system monitorujący, oświetlenie terenu, dojazdy, drogi wewnętrzne, zjazdy na drogi publiczne, zagospodarowanie terenu, w tym posadowienie ogrodzenia. Na działce, na której planowana jest inwestycja występują grunty orne (RIVa), pastwiska trwałe (PslV) oraz grunty rolne zabudowane (Br-PslV). Sąsiedztwo terenu objętego wnioskiem stanowią: grunty orne, pastwiska trwałe, łąki trwałe, nieużytki oraz lasy. Ponadto w odległości ok. 60-700 m od terenu objętego wnioskiem zlokalizowano zbiorniki wodne. Organ odwoławczy wskazał, że [...] została zaproponowana jako obszar Natura 2000 przede wszystkim dla ochrony jednego gatunku - bociana białego, który osiąga tu największą liczebność i największe zagęszczenie w kraju. Jest to jednak również bardzo ważna ostoja dla wielu innych gatunków ptaków, występują tu bowiem aż 93 gatunki ptaków waloryzujące obszary Natura 2000 (w tym 81 gatunków lęgowych i prawdopodobnie lęgowych). Jest wśród nich 38 gatunków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej i 15 gatunków z Polskiej czerwonej księgi zwierząt. Zgodnie z załącznikiem nr 4 cz. 1 do inwentaryzacji wykonanych na potrzeby planu zadań ochronnych, teren przedmiotowej inwestycji wskazano jako miejsce bytowania bociana czarnego. Natomiast w załączniku nr 6 cz. 1 wskazano, iż stanowi on miejsce wdrażania działań ochronnych z grupy I tj. A, B, oraz D. Działania ochronne dla bociana białego zostały zawarte w załączniku nr 5 do planu zadań ochronnych. Organ wskazał, że z inwentaryzacji przyrodniczej wykonanej w ramach planu zadań ochronnych wynika, iż teren działki objętej wnioskiem oraz tereny z nim sąsiadujące są miejscem bytowania bociana białego stanowiącego przedmiot ochrony obszaru Natura 2000. Teren przedmiotowej inwestycji stanowi część dużego niezabudowanego obszaru łąk. Inwestycję planuje się w części działki najbardziej oddalonej od zabudowań, które na niej występują. Z ortofotomap dostępnych na stronie geoservis.gdos.gov.pl wynika, iż ok. 220 m na południe od terenu inwestycji biegnie ciek wodny. Natomiast z "Atlasu map inwentaryzacja trwałych użytków zielonych na terenie obszaru Natura 2000 [...]" wynika, iż wokół terenu inwestycji występuje kilka zbiorników wodnych/mokradeł. W ocenie organu, budowa farmy fotowoltaicznej na przedmiotowym terenie może znacząco negatywnie oddziaływać na bociana białego. Zainwestowanie przedmiotowego terenu będzie skutkowało bezpośrednią utratą miejsc żerowania. W przedmiotowym przypadku, poza bezpośrednią utratą i/lub fragmentacją siedlisk można spodziewać się również kolizji ptaków z panelami fotowoltaicznymi, przy próbie lądowania na panelach, które wskutek efektu odbicia lustrzanego będą imitowały taflę wody. Organ wskazał, powołując się na publikacje naukowe, że jednym ze skutków oddziaływania paneli fotowoltaicznych na ptaki, są liczne kolizje ptaków z takimi instalacjami. Panele odbijają nieboskłon lub imitują wodę, co powoduje masowe zderzenia przy próbie lądowania lub lotu. Innym zagrożeniem ze strony energetyki słonecznej jest przypadkowe wlatywanie ptaków w strefy przepływu energii słonecznej, co grozi śmiercią lub trwałą niezdolnością do lotu. W ocenie Sądu, organy obu instancji wykazały w sposób racjonalny, że istnieją przesłanki do stwierdzenia, że planowane przedsięwzięcie może znacząco negatywnie wpływać na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000 [...]. Natomiast dla definitywnego stwierdzenia czy zachodzi przesłanka z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody "znaczącego negatywnego oddziaływania na cele ochrony obszaru Natura 2000" konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, która przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy nie została przeprowadzona przez organ właściwy w tym zakresie. Podkreślenia wymaga, że w przypadku niepewności wystąpienia oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 zastosowanie ma tzw. "zasada przezorności" przewidziana w art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2021 r., poz. 1973), która nakazuje podjęcie działań zapobiegawczych zawsze wtedy, kiedy nie został dowiedziony brak negatywnych oddziaływań na środowisko. Wykazanie owego braku negatywnego oddziaływania jest przy tym obowiązkiem podmiotu, który zamierza podjąć określoną działalność. Racjonalne wątpliwości co do ryzyka wystąpienia oddziaływania są przesłanką na rzecz dokonania oceny i zawsze interpretuje się je "na korzyść środowiska" a nie "na korzyść inwestycji" (por. wyrok WSA w Warszawie z 13 września 2019 r., IV SA/Wa 1416/19, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Kierując się zatem zasadą przezorności, organ prawidłowo uznał, że wobec braku przeprowadzenia przez właściwy organ oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, nie jest możliwe uzgodnienie tej inwestycji przez organ ochrony przyrody. Ze względu na zakres swojej kompetencji organ uzgodnieniowy nie był władny przeprowadzić samodzielnie procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, mógł on tylko odmówić uzgodnienia przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy. Przepisy bowiem przewidują w tym zakresie inną procedurę określoną w art. 96 ustawy z dnia 31 października 2018 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247 ze zm.). Bez przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 nie jest możliwe definitywne przesądzenie stopnia oddziaływania planowanej inwestycji na gatunki chronione prawem unijnym. Stosownie do art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, planowane przedsięwzięcie, które może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, wymaga przeprowadzenia odpowiedniej oceny oddziaływania na zasadach określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. Zgodnie z art. 96 ust. 1 tej ustawy organ właściwy do przyjęcia zgłoszenia, o którym mowa w art. 72 ust. 1a, oraz do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, jest obowiązany do rozważenia, przed wydaniem tej decyzji oraz przed przyjęciem tego zgłoszenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. W myśl art. 96 ust. 2 ustawy, jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, uzna, że przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, wydaje postanowienie w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia właściwemu miejscowo regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska określonych w tym przepisie dokumentów. W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy [...], wypełniając dyspozycję art. 96 ustawy w projekcie decyzji wskazał, że "przestrzeganie rygorów warunków zagospodarowania określonych w (...) decyzji w trakcie realizacji inwestycji oraz po jej zrealizowaniu spowoduje, że planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, oraz nie naruszy spójności krajowego systemu obszarów chronionych. Z uwagi na położenie inwestycji na obszarze ochrony ptaków planowaną inwestycję należy zrealizować w okresie poza sezonem rozrodu zwierząt". Zatem organ ten uznał, że nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 dla przedmiotowej inwestycji i nie nałożył na inwestora obowiązku przedłożenia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska odpowiednich dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby stwierdzenie potrzeby lub braku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Organ uzgadniający projekt decyzji o warunkach zabudowy nie może przeprowadzić tej procedury ocenowej w ramach postępowania uzgodnieniowego. W sytuacji, w której organ prowadzący postępowanie główne nie rozważy kwestii, o których mowa w przepisie art. 96 ust. 1 ustawy lub po rozważeniu stwierdzi, iż analizowane oddziaływanie nie będzie miało miejsca, regionalny dyrektor ochrony środowiska może, zgodnie ze swoją wiedzą merytoryczną i kompetencjami, w przypadku gdy stwierdzi możliwość wystąpienia znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, odmówić uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy. Nie jest zatem zasadny zarzut naruszenia przez organ art. 96 ust. 1 i 3 ustawy poprzez wydanie postanowienia o odmowie uzgodnienia zamierzonego przedsięwzięcia w sytuacji, gdy bez winy spółki nie została przeprowadzona procedura oceny jego oddziaływania na obszar Natura 2000. W trakcie postępowania uzgodnieniowego organ prowadzący postępowanie o ustalenie warunków zabudowy nie może zmienić treści projektu decyzji o warunkach zabudowy, a organ uzgadniający nie może samodzielnie przeprowadzić oceny na podstawie tego przepisu, nawet uznając, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Jak wskazał organ odwoławczy, w zaistniałej sytuacji konieczne jest złożenie ponownego wniosku o ustalenie warunków zabudowy, na podstawie którego Wójt powinien nałożyć na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów wymienionych w art. 96 ust. 3 ustawy, przed przekazaniem projektu decyzji o warunkach zabudowy do uzgodnienia. Sąd nie dopatrzył się w tej sprawie naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż ustalenia organu zostały oparte na prawidłowo zebranym materiale dowodowym, który dawał podstawę do oceny, iż planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 [...] Zasadna była zatem odmowa uzgodnienia tej inwestycji do czasu przeprowadzenia pogłębionej oceny jej oddziaływania na obszar Natura 2000 w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 96 ustawy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie.