VI SO/Wa 5/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. B. o wymierzenie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów RP grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia oddalić wniosek

VI SO/Wa 5/19 Uzasadnienie Pismem z 22 sierpnia 2019 r., D. B. (dalej: skarżący) wniósł - za pośrednictwem Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów RP skargę na decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Skarga została prawidłowo nadana za pośrednictwem organu, który w dniu 30 września 2019 r. przedłożył organowi skargę oraz akta administracyjne sprawy. Sąd zarządzeniem z dnia 3 października 2019 r. zwrócił organowi całość akt i wezwał do przekazania do Sądu całości akt administracyjnych skargi i udzielenia odpowiedzi na skargę. Wezwanie w tej sprawie zostało doręczone do organu w dniu 21 października 2019 r. Pismem nadanym w dniu 24 października 2019 r. skarżący złożył wniosek o ukaranie grzywną organu za naruszenie terminu wynikającego z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że w/w skarga została zadekretowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2252/19, a organ całość akt administracyjnych, skargę i odpowiedź na nią nadał do Sądu w dniu 29 października 2019 r. W odpowiedzi na w/w wniosek, organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W orzecznictwie podnosi się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie podkreśla się, że sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności jak m.in.: charakter, pozycję i sytuację organu administracji, przykład jaki postępowanie tego organu daje innym, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 17 stycznia 2014 r.; dostępne j/w). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że z treści wniosku o wymierzenie organowi grzywny z 24 października 2019 r. wynika, że intencją wnioskodawcy było przymuszenie organu do przekazania do Sądu skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy. Wnioskodawca wskazał bowiem, że według jego wiedzy, organ - na dzień złożenia wniosku o ukaranie grzywną - nadal nie dopełnił tego obowiązku. Podkreślenia jednak wymaga, że powołana skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w rzeczywistości nadana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 29 października 2019 r. Okoliczność ta oznacza, że brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny w celu zdyscyplinowania organu do przekazania do Sądu wskazanych dokumentów. Odnośnie zaś przekroczenia trzydziestodniowego terminu do przesłania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt zważyć należy, że skarga na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów RP nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. została przekazana do Sądu w dniu 30 września 2019 r. Z uwagi na nie załączenie do przekazanych dokumentów odpowiedzi na skargę, Sąd wezwał organ pismem z dnia 17 października 2019 r. (doręczonym 21 października 2019 r.) do uzupełniania tego braku. Skarga, odpowiedź na nią przekazana została przez organ do Sądu w dniu 29 października 2019 r. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek - w realiach sprawy - nie jest zasadnym wymierzenie organowi grzywny, jako sankcji za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Wymaga podkreślenia szybkie przekazanie w dniu 30 września 2019 r. skargi i akt administracyjnych i terminowe wykonanie wezwania Sądu z dnia 17 października 2019 r. Zdaniem Sądu trudno w sprawie niniejszej uznać, że wskazane opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na nią i akt sprawy do Sądu mogłoby doprowadzić do naruszenia prawa skarżącego do rozpatrzenia sprawy przez tutejszy Sąd. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.