VI SO/Wa 3/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. o wymierzenie Komendantowi Stołecznemu Policji grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: oddalić wniosek

K. S. (Wnioskodawca), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 12 lutego 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Komendantowi Stołecznemu Policji (Organ) grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a), w związku z nieprzekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie skargi datowanej na dzień 4 stycznia 2024 r. (we wniosku wskazanej jako skarga z 5 lutego 2024 r.) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarga wpłynęła do organu 9 stycznia 2024 r. (vide prezentata znajdująca się na egzemplarzu skargi w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 283/24). W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie o wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wymierzenia grzywny, jednocześnie wnosząc o dołączenie do akt postępowania o wymierzenie grzywny akt postępowania prowadzonego pod sygn. akt VI SA/Wa 283/24, zainicjowanego skargą związaną z przedmiotem tego wniosku, celem wykazania terminowego przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi oraz procedowania przez Sąd tej skargi jeszcze przed wystąpieniem przez wnioskodawcę z wnioskiem o wymierzenie grzywny. Ponadto załączył dokumentację wskazującą, że nadanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi nastąpiło dnia 24 stycznia 2024 r., a więc z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu organ wskazał ponadto, że nie jest jego obowiązkiem informowanie strony skarżącej o przekazaniu skargi do sądu, jako że ten rodzaj pisma jest wyłączony z obowiązku doręczenia bezpośredniego z art. 66 § 1 p.p.s.a., jak i na fakt, że wnioskodawca mógł uzyskać informację o postępowaniu sądowym poprzez kontakt z Biurem Obsługi Interesanta sądu, wskutek czego uzyskałby informację o przekazaniu skargi, a postępowanie o wymierzenie grzywny byłoby niepotrzebne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie Komendantowi Stołecznemu Policji grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Podkreślenia zatem wymaga, że trzydziestodniowy termin, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie, rozpoczyna swój bieg wraz z datą rzeczywistego otrzymania skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 54.). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, czyli niewypełnienie obowiązków procesowych przez organ, bez względu na jego przyczyny. Wymierzenie grzywny zgodnie z powołanym przepisem ma zatem charakter fakultatywny. Sąd, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., oraz czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej (por. postanowienie NSA z 17 maja 2022 r., sygn. akt III OZ 309/22; postanowienie NSA z 24 maja 2022 r., sygn. akt III OZ 314/22). Jak wynika z akt sprawy, której rozpoznawany wniosek dotyczy, skarga wpłynęła do Organu 9 stycznia 2024 r., zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy upływał 8 lutego 2024 r. Mając powyższe na uwadze, w tej sprawie nie może znaleźć zastosowania konstrukcja określona w art. 55 § 1 p.p.s.a., bowiem ustawowy termin 30 dni wskazany w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został naruszony przez Organ, który przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi dnia 24 stycznia 2024 r. Nie ma również racji wnioskodawca twierdząc, że organ ma obowiązek go poinformować o przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, w szczególności zaś nie można uznać, że zaniechanie tego mogłoby stanowić przesłankę do wymierzenia grzywny, jako że stanowiłoby to nieuprawnione rozszerzenie obowiązków nałożonych na organ przez ustawodawcę, który w art. 54 § 2 p.p.s.a. w sposób klarowny wskazał czynności, które organ musi wykonać, celem umożliwienia dokonania sądowej kontroli działalności administracji publicznej, i wśród których nie zamieścił obowiązku informowania skarżącego o przekazaniu jego skargi do sądu administracyjnego. Należy zatem uznać, że w przedmiotowej sprawie organ nie może ponosić odpowiedzialności polegającej na konieczności uiszczenia grzywny, skoro jego zachowanie nie narusza obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd sygnalizuje, że, co słusznie zauważył organ, istniała możliwość powzięcia informacji o statusie skargi przed złożeniem rozpoznawanego wniosku o wymierzenie grzywny Organowi, choćby poprzez kontakt z Wydziałem Informacji Sądowej tutejszego Sądu, co uchroniłoby wnioskodawcę od zbędnego ponoszenia kosztu wpisu od tego wniosku wobec zachowania przez organ terminu przekazania akt sprawy, a tym samym wypełniałoby ciążący na profesjonalnym pełnomocniku, jakim jest radca prawny, obowiązek ochrony prawnej interesu podmiotu, na którego rzecz pomoc prawna jest udzielana (art. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 1166 ze zm.), jak również obowiązek wykonywania zawodu radcy prawnego ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej oraz zasad etyki radcy prawnego (art. 3 ust. 2 powołanej ustawy). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.