VI SO/Wa 1/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić wniosek o wymierzenie grzywny

Skarżący W. D. (dalej również jako "strona") pismem z 23 lutego 2021 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Krajowemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 21 stycznia 2021 r., na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność wniosku, stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zważywszy na powyższe, wskazać należy, że jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) podmiot. Kwestię tę reguluje art. 50 § 1 i 2 Ppsa, który stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a inny podmiot, jeżeli ustawy przyznają mu takie prawo. Posiadanie legitymacji skargowej stanowi zatem podstawowy warunek prawidłowego (skutecznego) zaskarżenia określonego przejawu działalności administracji publicznej. Wniesienie do sądu administracyjnego wniosku o wymierzenie grzywny przez inny podmiot niż wskazany w art. 50 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. – w szczególności z uwagi na brak legitymacji wynikającej z braku interesu prawnego – ocenić należy jako niedopuszczalne i dające podstawę do odrzucenia wniosku, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odpowiedzialności zawodowej., zaś analiza jej treści nie budzi wątpliwości, że stanowiący przedmiot zawartego w nim rozstrzygnięcia dotyczył wyłącznie J. S.. Z akt administracyjnych wynika, że W. D. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją, której dotyczy wniesiona skarga. Wydane w sprawie rozstrzygnięcie nie było mu doręczane. W żadnym wypadku nie jest on uprawniony do wywodzenia swego interesu prawnego w powyższej sprawie. W tym stanie rzeczy, skoro W. D. nie był adresatem zaskarżonej decyzji ani nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją należało uznać, że jego wniosek pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Sąd administracyjny nie jest więc legitymowany do wymierzenia organowi grzywny na wniosek osoby - która nie posiada legitymacji skargowej. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 P.p.s.a. i art. 64 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.