VI SAB/Wa 98/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marek Maliński po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J. D. 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pismem z dnia 24 listopada 2024 r. J. D. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność przewlekłe prowadzenie postępowania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 czerwca 2017 r. nr [...]w kwestii ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości jako niezasadnej. Dodatkowo organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie wyczerpano ustawowego środka zaskarżenia w postaci ponaglenia, a zatem złożona w ten sposób skarga powinna zostać odrzucona. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika organu do nadesłania informacji, czy Skarżący skierował do organu ponaglenie. W odpowiedzi organ poinformował, że Skarżący nie skierował do organu ponaglenia (k-37 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 3 marca 2025 r. Sąd wezwał Skarżącego do nadesłania odpisu ponaglenia wraz z dowodem jego złożenia w siedzibie organu lub nadania. Skarżący w odpowiedzi przesłał kopie pisma kierowanego do ZUS z dnia 28 lutego 2022 r. oraz kopię pisma z dnia 3 lutego 2022 r. kierowanego do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie zaś do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Jak podnosi się w literaturze przedmiotu ponaglenie jest podaniem (żądaniem), do którego stosuje się m.in. art. 63 k.p.a. Ponaglenie powinno więc zawierać: 1) oznaczenie strony, która wnosi ponaglenie; 2) adres strony wnoszącej ponaglenie; 3) żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa; 4) podpis wnoszącego ponaglenie. Oprócz danych określonych w tym przepisie ponaglenie zawiera uzasadnienie, czyli przytoczenie okoliczności, twierdzeń i ocen uzasadniających żądania ponaglenia (zob. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2025, art. 37.). Zauważyć należy, że w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której skarżącemu nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany ustawie W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. W niniejszej sprawie Skarżący przed złożeniem skargi nie wniósł ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., gdyż przesłane przez Skarżącego pismo z dnia 28 lutego 2022 r. (k- 45 akt sądowych) i pismo z dnia 3 lutego 2022 r. (k-46 akt sądowych) nie spełniają wymogów ponaglenia, o których mowa w art. 37 k.p.a. w zw. z art. 63 k.p.a. Żadne z tych pism nie zawiera żądania Skarżącego stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości. Jak prawidłowo wskazał organ w odpowiedzi na skargę pisma te zawierały wyłącznie prośbę o podanie informacji na jakim etapie znajduje się postępowanie. Wniesienie skargi na bezczynność, bez wyczerpania trybu o którym mowa w art. 37 k.p.a. skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w pkt 1 sentencji postanowienia odrzucił skargę. W pkt 2 sentencji postanowienia zwrócono wpis Skarżącemu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.