VI SAB/Wa 79/23

Warszawa, 22 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nogal po rozpoznaniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ś. sp. z o.o. z siedzibą w S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosków postanawia odrzucić skargę.

S. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej również "skarżąca"), wniosła do sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosków z 27 kwietnia 2023 r. i 12 maja 2023 r., składanych w trybie art. 241 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej również "k.p.a.") w celu przywrócenia praworządności. Minister Infrastruktury (dalej również "organ") w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne, stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej również "p.p.s.a.") rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na mocy art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania w sprawach innych niż wyżej określonych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Oznacza to, że nie każda opieszałość organu w załatwieniu sprawy będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga w tym przedmiocie jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 1 pkt 1-4 p.p.s.a.). W sytuacji gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę postanowieniem (art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe uregulowania na grunt skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosków z 27 kwietnia 2023 r. i 12 maja 2023 r., sąd doszedł do przekonania, że skarga nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Z akt sprawy wynikało, że ww. wnioski dotyczyły procedowania nad projektem ustawy o homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia (druk 2975), który w ocenie skarżącego jest niezgodny z "rozporządzeniami homologacyjnymi (szczególnymi) harmonizowanego prawa unii tj. rozporządzeniem 167/2013, 168/20133 i 2018/858", a także "naruszenia przepisów rozporządzenia 167/2013 przez Dyrektora TDT wydającego decyzje o dopuszczeniu jednostkowym pojazdu (...)". Skarżąca złożyła ww. wnioski w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazując na art. 241 k.p.a. Zgodnie tym przepisem przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Organ powyższe wnioski zakwalifikował jako skargę, o której mowa w art. 227 k.p.a. Stosownie do treści tego przepisu przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Następnie, pismem z 10 lipca 2023 r. organ zawiadomił o sposobie jej załatwienia. W tym miejscu wyjaśnić należało, że postępowania uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. postępowanie skargowe (art. 227 k.p.a. - art. 240 k.p.a.) oraz postępowanie wnioskowe (art. 241 k.p.a. - art. 247 k.p.a.) kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi (art. 238 k.p.a.) czy wniosku (art. 238 k.p.a. w zw. z art. 247 k.p.a.). Zawiadomienie to nie przybiera jednak żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. Tym samym sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny tego zawiadomienia pod kątem jego zgodności z prawem. Poza kognicją sądu administracyjnego pozostaje również to czy organ przewlekle załatwiał skargę czy wniosek, o których mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Takie stanowisko panuje w orzecznictwie sądów administracyjnych i sąd w składzie orzekającym w pełni je podziela (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2013 r. I OSK 684/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe sąd stwierdził, że skoro wnioski skarżącej nie mogły zostać załatwione w formie aktu czy czynności wymienionych w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a., to kontroli sądu administracyjnego nie mogło podlegać również to, czy organ opieszale rozpoznawał ww. wnioski. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w postanowieniu.