VI SAB/Wa 76/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Andrzej Nogal (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. J. na przewlekłość Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: odrzucić skargę

S. J. (dalej również "Skarżący") w piśmie z 5 października 2023 r. wywiódł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej również "Organ") w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy i wniósł o: – stwierdzenie, że Organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, – stwierdzenia, że miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa, – przyznanie Skarżącemu od Organu sumy pieniężnej, – zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że 10 maja 2017 r. złożył wniosek dotyczący udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Carbon Media" (zgłoszenie 1427667), zaś pismem z 26 czerwca 2021 r. wniósł ponaglenie w związku z prowadzeniem postępowania w sposób dłuższy niż jest do niezbędne do załatwienia sprawy. Jednocześnie Skarżący podniósł, że postępowanie trwa 6 lat, a Organ podejmuje czynności w odstępach kilkuletnich. Co więcej, w ocenie Skarżącego, działania podejmowane przez Organ są wadliwe i pozorne (m.in. kieruje decyzję na nieprawidłowy adres strony). Takie działanie w sposób drastyczny narusza prawo do efektywnego, sprawnego i budzącego zaufanie do organów administracji publicznej zakończenia postępowania zainicjowanego wnioskiem strony. Zdaniem Skarżącego, naruszenie prawa w tym względzie jest szczególnie istotne, bo godzi w prawo strony do dysponowania zgłoszonym znakiem, jak również swobodnej, potwierdzonej stosowną decyzją i świadectwem ochronnym możliwości czerpania z niego korzyści w obrocie gospodarczym. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że 10 listopada 2021 r. wydał decyzję o udzieleniu na rzecz Skarżącego prawa ochronnego na znak towarowy słowny "Carbon Media" pod warunkiem uiszczenia przez Skarżącego za pierwszy dziesięcioletni okres ochronny w terminie trzech miesięcy od daty dnia doręczenia decyzji. Wobec braku należnej opłaty, decyzją z 28 marca 2023 r. Organ stwierdził wygaśnięcie ww. decyzji. Następnie Skarżący w piśmie z 14 czerwca 2023 r. (data wpływu do Organu - przyp. Sądu) wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z 28 marca 2023 r. Organ uwzględnił wniosek skarżącego, wydając decyzją z 10 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej również "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanej skargi sąd stwierdził, że Sebastian Jakubiec przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Carbon Media" nie wyczerpał środków zaskarżenia jakie przysługiwały mu w postępowaniu administracyjnym, tj. nie wniósł ponaglenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 poz. 200 ze zm., dalej również "k.p.a."). Z akt sprawy wynikało, że w dacie złożenia skargi 5 października 2023 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania, przed organem toczyło się postępowanie z wniosku skarżącego złożonego 6 czerwca 2023 r. (data złożenia u operatora pocztowego) o stwierdzenie nieważności decyzji z 28 maca 2023 r., którą wygaszono decyzję z 10 listopada 2021 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy (zgłoszenie.471433). Oznacza to, że pismo Skarżącego złożone 26 czerwca 2021 r. zatytułowane "ponaglenie" nie mogło dotyczyć postępowania prowadzonego w trybie nadzwyczajnym (nieważność postępowania). Ubocznie wskazać należy, że ocena postępowania Organu w zakresie postępowania wszczętego wnioskiem z 10 maja 2017 r. byłaby również niedopuszczalna z uwagi na zakończenie postępowania administracyjnego przed złożeniem skargi, co zostało szczegółowo omówione w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r. II OPS 1/21, ONSAiWSA 2022/3/34, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w tej uchwale, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu tej uchwały podkreślono, że dokonanie kontroli sądowoadministracyjnej zawsze następuje po dniu skutecznego wniesienia skargi do tego sądu. Za dzień adekwatny dla oceny dopuszczalności rozpatrzenia skargi, w tym dzień dokonywania oceny istnienia przedmiotu zaskarżenia, przyjmuje się zatem dzień wniesienia skargi, a nie dzień orzekania przez sąd administracyjny. Przedmiot skargi, określony w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 p.p.s.a., determinujący dopuszczalność jej rozpatrzenia, musi więc istnieć w określonym przez ustawodawcę dniu (terminie), z którym ustawodawca związał skutek prawny w postaci dopuszczalności wniesienia tej skargi. Jeżeli przedmiotem skargi jest akt lub czynność organu, dzień dopuszczalności skutecznego jej wniesienia wynika z unormowań zawartych w art. 53 § 1-2a i 3 - 4 p.p.s.a. Jeżeli natomiast przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, będące stanem faktycznym, termin dopuszczalnego jej wniesienia jest identyfikowany w ramach wykładni art. 53 § 2b p.p.s.a., który stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Sąd administracyjny jest zatem obowiązany zbadać, czy relewantny stan faktyczny – bezczynność lub przewlekłość– zachodzi w czasie wnoszenia skargi. Jeżeli bowiem przewlekle prowadzone postępowanie uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi jej niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), skoro przestaje istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W takim przypadku prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, bo nie ma czego kontrolować (por. T. Woś, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 6, art. 58, Warszawa 2016 s. 528). Ustalenie przez sąd, że w sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, w myśl powołanego orzeczenia, czyni bezprzedmiotowym badanie przez sąd warunków formalnych dopuszczalności wniesienia skargi, W konsekwencji należało stwierdzić, że skoro Skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ, to skarga była niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.