VI SAB/Wa 61/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie wniosku o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Pismem z 21 października 2017 r. K. R. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: "Prezes URE", "organ") w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że wnioskiem z 14 lutego 2017 r. wystąpił o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi, a pismem organu z 16 maja 2017 r. został zawiadomiony o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania wobec nienadesłania w terminie wszystkich żądanych przez organ dokumentów. Następnie 20 maja 2017 r. skarżący złożył kolejny wniosek o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi wraz z dokumentacją. Pismem z 22 sierpnia 2017 r. organ wezwał skarżącego do przedstawienia protokołu z ostatniej kontroli w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Wówczas skarżący (pismem z 29 sierpnia 2017 r.) zwrócił się do Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w [...] o przeprowadzenie takiej kontroli, jednak został poinformowany, iż Państwowa Straż Pożarna nie przeprowadza czynności na potrzeby Urzędu Regulacji Energetyki. W dalszej kolejności skarżący wystąpił do uprawnionego rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych o wydanie oceny warunków ochrony przeciwpożarowej, ale on również odmówił z uwagi brak produktu (oleju opałowego) na terenie obiektu. Wobec nieuzupełnienia wniosku z 20 maja 2017 r., Prezes URE zawiadomieniem z 2 października 2017 r. pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania. W zawiadomieniu z 2 października 2017 r. organ in fine wskazał, że w przypadku gdy pozostawienie bez rozpoznania wniosku z 20 maja 2017 r. zostanie uznane za bezczynność organu administracji publicznej, wówczas przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej wobec niewniesienia ponaglenia do Prezesa URE na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ewentualnie o oddalenie skargi i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany w przepisie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "k.p.a."). Zgodnie z obecnym brzmieniem tego przepisu, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Natomiast w myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Powyższe brzmienie przepisów art. 37 k.p.a. obowiązuje od 1 czerwca 2017 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). W art. 16 ww. ustawy zmieniającej przewidziano, że do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w związku z zawiadomieniem organu z 2 października 2017 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego z 20 maja 2017 r. bez rozpoznania, co oznacza, że zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r., czyli m.in. art. 37 § 1 k.p.a. w wyżej cytowanym – obecnym – brzmieniu. Zważywszy, że brak jest organu wyższego stopnia nad Prezesem URE, skarżący, przed wniesieniem skargi na bezczynność ww. organu, zobowiązany był wnieść do tego organu ponaglenie. Jednakże skarżący tego nie uczynił. Zatem przedmiotowa skarga została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W konsekwencji jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.