VI SAB/Wa 6/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi O. D. na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w przedmiocie wydania decyzji w zakresie wniosku o przyznanie stypendium sportowego postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) powiększonej o kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego,

Skarżący O. D. wniósł skargę na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w przedmiocie wydania decyzji w zakresie wniosku o przyznanie stypendium sportowego. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SAB/Wa 43/16. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 roku starszy referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego w ramach niniejszego postępowania adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem z urzędu wyznaczyła dla skarżącego adwokata A. K., która przygotowała odpowiedź na replikę organu. Poparła skargę i wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczyła przy tym, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt VI SAB/Wa 43/16 oddalił skargę. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2017 r. przyznano ze środków Sądu na rzecz adwokata A. K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 zł powiększonej o kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT. Pismem z dnia 19 lipca 2017 r. adwokat A. K. złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 19 maja 2017 r Powyższą skargę kasacyjną rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 r., na której stawiła się adwokat A. K. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt II GSK 3391/17 uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W piśmie z dnia 11 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego adwokat A. K. zawarła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w urzędu w postępowaniu drugoinstancyjnym, oświadczając, iż wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości ani w części. Po przekazaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SAB/Wa 6/18. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat A. K. reprezentowała skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zakończonym wydaniem wyroku z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt VI SAB/Wa 43/16. W związku z tym postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2017 r. sygn. akt VI SAB/Wa 43/16 przyznano jej ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej za powyższe postępowanie. Kolejnymi czynnościami podjętymi przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 maja 2017 r. oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 6 grudnia 2017 r. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki, o której mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c. W myśl tego przepisu opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie 240 zł. Należne zatem wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie przysługuje w wysokości 75% zasądzonej stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, co daje kwotę 180 złotych, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 41,40 zł. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie, w ocenie rozpoznającego wniosek, nie zaistniały przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia, które uzasadniałyby przyznanie wynagrodzenia według wyższej opłaty, gdyż pełnomocnik skarżącego jedynie sporządził skargę kasacyjna oraz brał udział w rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 r. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.