VI SAB/Wa 57/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Krajowej Rady Komorniczej w przedmiocie rozpoznania wniosku o nadzór nad komornikiem oraz o wszczęcie postępowania wyjaśniającego postanawia: odrzucić skargę

Skarżący – A. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sąd") skargę na bezczynność Krajowej Rady Komorniczej (dalej "Rada") w rozpoznaniu jego wniosku o nadzór nad komornikiem sądowym oraz o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w związku z wydanymi przez komornika sądowego postanowieniami w sprawie egzekucyjnej [...]. Rada w odpowiedzi na skargę wniosła o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, skargi, wskazując, że pismem z 30 czerwca 2020 r., udzieliła Skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego i skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Wolą ustawodawcy, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", regulującym zakres właściwości sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do pkt 9 § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego. Jednakże przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. przewiduje, że skargę na bezczynność można złożyć po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). W oparciu o przesłane akta administracyjne Sąd ustalił, że Skarżący – przed złożeniem badanej obecnie skargi, nie wniósł do Rady, w trybie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., ponaglenia w rozpoznaniu jego wniosku. W konsekwencji Sąd stwierdza, że Skarżący nie złożył skutecznie skargi na bezczynność Rady, bowiem nie poprzedził jej przywołanym powyżej ponagleniem, do czego zobowiązywał go przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił, jako niedopuszczalną.