VI SAB/Wa 179/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie: Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Andrzej Nogal (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność i przewlekłość Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie wstrzymania dostarczenia energii elektrycznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu P. J. 100 zł (sto złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

Przedmiotem rozstrzygnięcia jest przewlekłość i bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej w skrócie zwany organem lub Prezesem) w sprawie rozstrzygnięcia sporu o niewykonanie umowy o dostarczanie energii elektrycznej dla P. J., tj. Skarżącego. Powyższa sytuacja zaistniała w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z 15 stycznia 2022r., złożonym najpierw elektronicznie, a 22 lutego 2022r., pisemnie, Skarżący, wniósł do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o ustalenie, że PGE Dystrybucja SA w dniu 9 kwietnia 2019r. niewłaściwie dokonała naprawy usterki, skutkiem czego skarżący od tej daty pozbawiony został dostaw energii elektrycznej, ustalenie, że dostawy energii elektrycznej świadczone były jedynie od 6 kwietnia 2018 r do 10 kwietnia 2018 roku (4 dni), ustalenie, że za powyższe odpowiedzialność ponosi także PGE Obrót S.A. (dalej w skrócie Operator), wydanie przez organ zarządzenia tymczasowego w sprawie wznowienia dostaw energii elektrycznej, ewentualnie o zobowiązanie właściwych podmiotów do dostawy skarżącemu agregatu prądotwórczego. Swoje stanowisko skarżący poparł obszernym uzasadnieniem oraz szeregiem dokumentów. W odpowiedzi na złożone podanie, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wszczął postępowanie. Pismem z 3 marca 2022 r. Prezes URE zawiadomił Skarżącego oraz Operatora o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie rozstrzygnięcia sporu dotyczącego nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania energii elektrycznej, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, oraz wezwał Strony do złożenia wniosków dowodowych. W odpowiedzi z 18 marca 2022 r. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko procesowe. W piśmie z 11 kwietnia 2022 r., Operator wyjaśnił, iż przyczyną wstrzymania dostaw energii elektrycznej do nieruchomości Skarżącego był brak zapłaty za wcześniejsze dostawy energii elektrycznej. Po uiszczeniu należności, wystawione zostało zlecenie na wznowienie dostaw. Przybyła w celu ponownego podłączenia ekipa techniczna PGE Dystrybucja S.A. Oddział [...], działająca na zlecenie Operatora, stwierdziła, że instalacja została samowolnie przebudowana, co wymagało jej zdaniem dodatkowych ekspertyz i uzgodnień co do zgodności z prawem i normami technicznymi przed wznowieniem dostaw energii elektrycznej. W złożonym do sprawy protokole kontroli upoważniony pracownik PGE Dystrybucja S.A. Oddział [...] stwierdził m.in. brak licznika oraz przebudowaną instalacje zasilającą. Jednocześnie ustalono, iż instalacja nie stwarza zagrożenia dla życia, zdrowia, środowiska. Mając powyższe na uwadze Prezes Urzędu Regulacji Energetyki postanowieniem z dnia [...] IV 2022r., określił warunki kontynuowania dostaw energii elektrycznej do nieruchomości skarżącego. Jako podstawę prawną wydanego postanowienia Prezes wskazał art. 8 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r., poz. 716 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.). W uzasadnieniu Prezes powołał się na następujące okoliczności. W dniu 6 kwietnia 2018r. Skarżący zawarł z przedsiębiorstwem działającym pod firmą PGE Obrót Spółka Akcyjna z siedzibą w [...], Umowę kompleksową sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług. dystrybucji dla Odbiorców z grupy taryfowej G oraz Clx, Nr [...]. Zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego [...] w [...], I Wydział Cywilny z [...] grudnia 2020 r., sygn. akt [...], przedmiotowa umowa weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2018 r. i od tej daty obowiązuje. Umowa do chwili wydania postanowienia nie była wykonywana. Operator podniósł, że przyczyną niewykonywania umowy są wady techniczne w instalacji odbiorczej opisane w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. za stan której odpowiada właściciel obiektu. Instalacja została przebudowana, lecz nie dostarczono dotychczas dokumentów potwierdzających jej zgodność z obowiązującymi przepisami i normami. Nie zgodził się z tym stanowiskiem Sąd Rejonowy [...] w [...], I Wydział Cywilny, który w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] grudnia 2020 r., sygn. akt [...], wskazał, że podnoszona przez Operatora okoliczność dokonania przebudowy przez Wnioskodawcę wewnętrznej linii zasilającej i wykonanie pozostałych prac, wskazanych w protokole kontroli z dnia [...] maja 2018 r. nie udowadnia kto dokonał tych zmian. Sąd orzekł, że skoro do 2017r. do budynku powoda doprowadzana była energia elektryczna to brak podstaw do stwierdzenia, że nie może być ona dostarczana dalej. Sąd podkreślił, że fakt samowolnej przebudowy powinien być szczegółowo wykazany i powinno być wykazane w jakim stopniu to uniemożliwia dalsze dostawy energii elektrycznej. Prezes w dalszej części uzasadnienia postanowienia wskazał, że w myśl art. 365 Kodeksu postępowania cywilnego, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zatem ustalenia wydanego w postępowaniu cywilnym prawomocnego wyroku dotyczy także organy administracji, w tym Prezesa URE, wywierając określone skutki w sferze materialnoprawnej. W tej sytuacji Prezes uznał za zasadne nakazanie wznowienia dostaw energii elektrycznej do nieruchomości Skarżącego, podnosząc dodatkowo, że w przedmiotowej sprawie miał do czynienia z odbiorcą w gospodarstwie domowym, który jest objęty szczególną ochroną ustawodawcy, z uwagi na treść art. 4j ust. 4 i art. 5a ustawy - Prawo energetyczne). Dalej Prezes powołał się na okoliczność, że dla energii elektrycznej trudno jest znaleźć substytut i dlatego należy traktować ją jako swoiste dobro cywilizacyjne, dostępu do którego nie można nikogo pozbawiać dlatego, że np. ma zbyt niskie dochody, bądź z innych powodów, które zaistniały przykładowo w przedmiotowej sprawie. Na zakończenie Prezes podkreślił jednak, że wydane postanowienie ma charakter tymczasowy i nie przesądza o ostatecznym rozstrzygnięciu niniejszego postępowania. Daje jednak możliwość i czas Skarżącemu. na załatwienie formalności związanych z zapewnieniem trwałego dostępu gospodarstwa domowego do energii elektrycznej. Na tle realizacji powyższego postanowienia wywiązała się obszerna wymiana korespondencji pomiędzy organem, skarżącym i PGE Obrót SA. Do wznowienia dostaw energii nie doszło, gdyż skarżący i PGE Obrót wzajemnie pomawiali się o brak współdziałania. W piśmie z 15 lipca 2022r. skierowanym do Prezesa, Operator wskazał, że w dniu 1 czerwca 2022r. stawili się w przedmiotowej nieruchomości Skarżącego, pracownicy PGE Dystrybucja S.A. Oddział [...], celem instalacji urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego wraz z zespołem Pogotowia Energetycznego mającym za zadanie dokonać podłączenia mostków przyłącza zasilającego obiekt pod tymże adresem. Po przybyciu pracowników PGE Dystrybucja S.A. przed posesją oczekiwał na nich Skarżący, który po zapoznaniu się z treścią zlecenia OT nr [...] oświadczył, że wspomniane zlecenie jest niezgodne z zawartą przez niego z PGE Obrót S.A. umową kompleksową i uniemożliwił pracownikom PGE Dystrybucja S.A. realizację przedmiotowego zlecenia, twierdząc, że w zleceniu OT nr [...] wystawionym przez PGE Obrót S.A. wprowadzono błędny numer PPE. Zdaniem Operatora zaś wystawiony numer jest poprawny. Jak wynika z kolejnego pisma Operatora do Prezesa z 18 sierpnia 2022r., podobnie bezskuteczna okazała się kolejna próba podłączenia z 1 sierpnia 2022r., gdyż, analogicznie, Skarżący wskazał, że ponownie został w dokumentacji wpisany błędny numer PPE. Operator przedstawił w piśmie argumenty, że numer jest poprawny. Takie samo stanowisko zostało podtrzymane w kolejnych pismach Operatora do Prezesa. Skarżący pismem do Prezesa z 24 listopada 2022r., podniósł, że warunki podłączenia są niezgodne z umową łączącą strony, PGE Dystrybucja S.A. odmawia bezzasadnie dokonania naprawy uszkodzonej przez jego pracowników linii dystrybucyjnej i nie chce przesłać mu dokumentacji na okoliczność kontroli stanu sieci energetycznej. Jego zdaniem celowo są wystawiane zlecenia na podłączenie z nieprawidłowym numerem PPE. Jego zdaniem odpowiedzialność za powyższe ponosi także Operator, jako strona umowy o dostawę energii elektrycznej. Oświadczył, że nie pozwoli na podłączenie dopóki powyższe zaniedbania nie zostaną usunięte. Swoje stanowisko podtrzymał w kolejnych pismach do Prezesa. Skarżący zarzucił następnie w pisemnym ponagleniu, z dnia 30 stycznia 2023r., organowi opieszałość i bezczynność, blokowanie dostępu do akt i uniemożliwianie czynnego udziału w sprawie. W odpowiedzi na co organ pismem z 6 lutego 2023r. obszernie przedstawił swoje działania. Podniósł, że wniosek o rozstrzygnięcie sprawy spornej został skutecznie złożony w URE w dniu 22 lutego 2022 r. W dniu 28 lutego do akt załączono dowód uiszczenia wymaganej opłaty skarbowej. Pismem z dnia 3 marca 2022 r., Prezes URE zawiadomił Skarżącego, Operatora oraz PGE Dystrybucja S.A. o wszczęciu postępowania w sprawie spornej dotyczącej nieuzasadnionego wstrzymania dostaw energii elektrycznej, zobowiązując do złożenia szczegółowo wymienionych dokumentów i wyjaśnień. Wniosek Skarżącego o wydanie przez Prezesa URE postanowienia dotyczącego wznowienia i kontynuowania dostaw energii elektrycznej do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu, na podstawie art 8 ust 2 ustawy - Prawo energetyczne, został załatwiony pozytywnie postanowieniem Prezesa URE z dnia [...] kwietnia 2022 r. Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie nie przedstawiono wszystkich informacji i dokumentów niezbędnych do jej rozstrzygnięcia, pismami z dnia: 28 czerwca 2022 r., 2 grudnia 2022 r. oraz 23 grudnia 2022 r., wezwano Strony do złożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień. Dodatkowo, w pismach z dnia 28 czerwca i 2 grudnia 2022 r. powiadomiono również o niezałatwieniu sprawy w terminie. Wobec powyższego, przyczyną niezałatwienia sprawy do chwili obecnej są wyłącznie niezbędne czynności organu administracji zmierzające do załatwienia sprawy. Prezes nadmienił, że do terminu, o jakim mowa w kodeksie postępowania administracyjnego nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. W ocenie organu wystąpiły w sprawie tego rodzaju przeszkody uniemożliwiające terminowe rozpoznanie sprawy. Skarżący w dniu 28 kwietnia 2023r. złożył ostatecznie skargę na przewlekłość i bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarzuty podniesione w piśmie zostały dodatkowo uzasadnione w piśmie Skarżącego z 3 lipca 2023r. W skardze zarzucono opieszałe prowadzenie postępowania i nieskuteczność w wyegzekwowaniu dostaw energii na zasadach oczekiwanych przez Skarżącego. Jego zdaniem, Prezes przyczynił się do zbędnego wydłużenia postępowania także poprzez blokowanie dostępu Skarżącemu do akt sprawy. Prezes nie informował także precyzyjnie Skarżącego jakie fakty pragnie on jeszcze ustalać, co uniemożliwia Skarżącemu czynny udział w postępowaniu. Skarżący zarzucił Prezesowi celowe działanie, w celu zapewnienia korzyści majątkowych dla Operatora. W odpowiedzi na skargę z 26 maja 2023r., organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, ewentualnie, w razie dopatrzenia się bezczynności uznanie, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ powołał się na swoje stanowisko z 6 lutego 2022r., w którym obszernie przedstawił swoje działania i przyczyny dla których nie rozpatrzył sprawy w terminach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Pismem z 26 października 2023r., pełnomocnik organu poinformowała Sąd o wydaniu decyzji administracyjnej, kończącej postępowanie, z dnia [...] października 2023r., mocą której umorzono postępowanie jako bezprzedmiotowe. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, ze zm.} w związku z art. 8 ust 1 i art 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r., poz. 1385,ze zm.]. Organ powołał się tu na następujące okoliczności. Zdaniem Prezesa URE, postępowanie wszczęte na wniosek z dnia 22 lutego 2022 r., na podstawie art 8 ust 1 ustawy - Prawo energetyczne, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z tym przepisem Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek strony rozstrzyga w sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci, w tym dotyczących zwiększenia mocy przyłączeniowej, umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, umowy o świadczenie usług transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych, umowy, o której mowa w art 4c ust. 3 prawa energetycznego, umowy o świadczenie usługi skraplania gazu ziemnego oraz umowy kompleksowej, oraz w przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii, odmowy podłączenia w pierwszej kolejności instalacji odnawialnego źródła energii lub infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego, lub ogólnodostępnej stacji ładowania, o której mowa w art. 7 ust la, a także odmowy przyłączenia mikroinstalacji, nieprzyłączenie mikroinstalacji pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 7 ust 8d pkt 2 ustawy, nieuzasadnionego ograniczenia pracy lub odłączenia od sieci mikroinstalacji, lub odmowy dokonania zmiany umowy, o której mowa w art 7 ust 2a ustawy, w zakresie terminu dostarczenia po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej. Na podstawie art 5 ust 3 ustawy- Prawo energetyczne, dostarczanie paliw gazowych lub energii może odbywać się na podstawie umowy zawierającej postanowienia urnowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji tych paliw, tj. na podstawie umowy kompleksowej. Prezes wskazał, że umowa taka była zawarta w przedmiotowej sprawie, ale nie jest wykonywana, gdyż Skarżący uniemożliwia Operatorowi wykonanie czynności technicznych związanych ze wznowieniem dostaw energii elektrycznej do przedmiotowej nieruchomości Skarżącego. W tej sytuacji Prezes przyjął, że w sprawie strony toczą spór co do zakresu obowiązków wynikających z łączącej je umowy oraz obwiniają się o nienależyte wykonywanie zobowiązania. Jest to zatem spór cywilny, który powinien być rozpoznany przez sąd cywilny, a nie organ administracji. W tej sytuacji Prezes wskazał, że w myśl art 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części, co zdaniem Prezesa było zasadne w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) zwanej dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem - merytoryczne rozpatrzenie skargi na bezczynność organu administracji publicznej przez sąd administracyjny jest możliwe wyłącznie w sprawach należących do właściwości sądów administracyjnych, gdy skarga dotyczy bezczynności organu w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 598/12, LEX nr 1145121). Sąd administracyjny, rozpoznając skargę na bezczynność organu, obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Następnie winien rozważyć, czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem określonego trybu przeciwdziałania bezczynności oraz czy taki tryb przed wniesieniem doń skargi został wyczerpany. W dalszej kolejności, o ile wynik badania dwóch pierwszych kwestii będzie pozytywny, sąd musi ustalić, czy organowi administracji można przypisać bezczynność rozumianą jako niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. np. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2453/11, LEX nr 1126338). Analizując kwestię dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie, należy zatem w pierwszej kolejności ustalić, czy na Prezesie URE ciążył obowiązek wydania aktu lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., na skutek skargi na dostawcę prądu w zakresie związanym z realizacją umowy sprzedaży energii elektrycznej do nieruchomości skarżącego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r.poz. 1385 z późn. zm.) dalej jako "P.e." zadania z zakresu spraw regulacji gospodarki paliwami i energią oraz promowania konkurencji realizuje Prezes URE, który jest centralnym organem administracji rządowej. Prezes URE reguluje działalność przedsiębiorstw energetycznych zgodnie z ustawą i polityką energetyczną państwa, zmierzając do równoważenia interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii, wykonując zadania wymienione w art. 23 ust. 2 pkt 1 - 22 P.e., w tym zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 12 - rozstrzygając spory w zakresie określonym w art. 8 ust. 1 P.e. Zgodnie z powołanym art. 8 ust. 1 P.e. w sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci, umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, umowy o świadczenie usług transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych, umowy, o której mowa w art. 4c ust. 3, umowy o świadczenie usługi skraplania gazu ziemnego oraz umowy kompleksowej, a także w przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii rozstrzyga Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek strony. Stosownie do art. 30 ust. 1 P.e. do postępowania przed Prezesem URE stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie Prezes zasadnie przyjął, że istotą sporu w niniejszej sprawie jest brak wykonania Umowy kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usługi zawartej pomiędzy Skarżącym i Operatorom. Obie te strony stawiają sobie wzajemnie zarzuty nienależytego wykonywania tejże umowy. Na podstawie art 487 § 1 k.c. wykonanie i skutki niewykonania zobowiązań z umów wzajemnych podlegają przepisom kodeksu cywilnego. Prezes prawidłowo przyjął, że nie ma prawnych możliwości rozstrzygania sporów dotyczących wykonania umów łączących odbiorcę energii z przedsiębiorstwem energetycznym, albowiem właściwy w tych sprawach jest sąd cywilny. Powyższe stanowisko Prezesa znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowym. W wyroku Sądu Najwyższego z 4 marca 2004r. (III SK 8/04, OSNP 2005, nr 1, poz. 14) przyjęto, że art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne nie przewiduje uprawnienia dla Prezesa URE o orzekaniu co do wysokości wzajemnych zobowiązań i skuteczności oraz dopuszczalności potrącenia. Pogląd, że Prezes URE nie ma kompetencji o rozstrzyganiu o już zawartych umowach zawarty jest także w w wyroku Sądu Najwyższego z 7 października 2004 r., III SK 56/04 i z 25 maja 2004 r., III SK 49/04, OSNP 2005 Nr 10, poz. 152 Kwestie te mają być przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu przed sądem powszechnym. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 lipca 2013r., VI SAB/Wa 106/13, LEX nr 1437825, przyjęto, że do zadań Prezesa URE nie należy rozstrzyganie w sprawach związanych z realizacją istniejących już umów sprzedaży energii elektrycznej w zakresie związanym z rozliczaniem energii za jej zużycie, albowiem sprawa ta nie stanowi ani sporu dotyczącego ustalania warunków świadczenia usług, ani odmowy przyłączenia do sieci, ani też odmowy zawarcia umowy. Z tej też przyczyny orzeczono w sprawie VI SAB/Wa 106/13 o odrzuceniu skargi na bezczynność z uwagi na jej niedopuszczalność. Wspomnieć także należy o stanowisku wyrażonym w wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 30 sierpnia 2021 r., XVII AmE 86/20, LEX nr 3273884, w którym stwierdzono, że Prezes URE nie ma jurysdykcji w sprawach dotyczących umów już zawartych. W zakresie spraw objętych dyspozycją art. 8 ust. 1 p.e. nie mieszczą się spory dotyczące umów o sprzedaż i dostawę energii ani świadczeń wykonanych na ich podstawie lub spory o świadczenia z tych umów. Stanowisko prawne wyrażone w wymienionych orzeczeniach Sąd uznaje za trafne. Przypomnieć należy, że skarżący domagał się we wniosku z 15 stycznia 2022r., aby Prezes URE ustalił, że PGE Dystrybucja SA w dniu 9 kwietnia 2019r. niewłaściwie dokonała naprawy usterki, że na rzecz skarżącego energia elektryczna dostarczana była jedynie od 6 kwietnia 2018 r do 10 kwietnia 2018 roku, ustalenie, że za te zdarzenia ponosi odpowiedzialność także PGE Obrót S.A. W dalszym toku postępowania podnosił także zarzuty dotyczące przedstawiania niewłaściwej dokumentacji przez Operatora i uszkodzenia przez pracowników PGE Dystrybucja SA linii dystrybucyjnej. Rekapitulując, skarżący inicjując postępowanie administracyjne domagał się, aby organ orzekł o niewłaściwym wykonaniu zobowiązania, co wykracza poza zakres kognicji Prezesa URE. Prezes bowiem, zgodnie z art. 6 kodeksu postępowania administracyjnego obowiązany jest działać w granicach i na podstawie przepisu prawa. Przedmiotowa zaś sprawa stanowi typowy spór cywilistyczny o nienależyte wykonywanie przez strony zawartej umowy. Zastosowanie tu znajduje art. 471 kodeksu cywilnego, w myśl którego dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Do orzekania jednak w zakresie spraw cywilnych powołane są sądy cywilne, a nie organy +administracji czy też sądy administracyjne. W tej sytuacji skargę na opieszałość i bezczynność Prezesa URE w podjęciu działań mających na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie związanym z realizacją umowy sprzedaży energii elektrycznej uznać należy za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych aniżeli wymienionych w pkt 1 - 5 przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.