VI SAB/Wa 118/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie niedopełnienia obowiązków służbowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z 30 czerwca 2021 r. M. W. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania Organu - Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji". W uzasadnieniu Skarżąca wskazała na niedopełnienie obowiązków służbowych członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: "Organ", "KRRiT"), podczas emisji programu telewizyjnego. W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że w jego opinii, pismo Skarżącej z 30 czerwca 2021 r. należy traktować jako wniosek o charakterze proceduralnym w postępowaniu skargowym, normowany przepisami znajdującymi się w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "Kpa"). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "Ppsa") sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu, tj. skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Ppsa). Stosownie do powyższego sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa). Podkreślenia wymaga, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu. Przy czym nie zawsze działania lub zaniechania organów administracji publicznej objęte będą kognicją sądów administracyjnych. Z powyższego wynika, że skarga na niedopełnienie obowiązków służbowych członków KRRiT nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądu administracyjnego. Z treści pisma Skarżącej wynika, że materia będąca jego przedmiotem mieści się w zakresie postępowania skargowego uregulowanego w rozdziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". W myśl. art. 227 Kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te dotyczą więc sposobu działania organu i jego pracowników i są wewnętrznymi sprawami tych organów. Nie podlegają natomiast kognicji sądów administracyjnych, gdyż brak przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego tego rodzaju działań i zaniechań organów. Stanowisko judykatury w tym zakresie jest utrwalone (por. wyrok NSA z 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01; wyrok NSA z 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97, opublikowane w: https://cbois.nsa.gov.pl) Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa, w punkcie 2 postanowienia.