VI SAB/Wa 106/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dorota Brzozowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Rzecznika Finansowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. S.A. z siedzibą w W. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z 12 listopada 2024 r. T. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rzecznika Finansowego (dalej: "Organ") w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z 5 lutego 2026 r. organ został wezwany do nadesłania informacji, czy Skarżąca wniosła ponaglenie na bezczynność organu w przedmiotowej sprawie, a w przypadku jego wniesienia do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez nadesłanie ponaglenia. Korespondencją z 10 lutego 2026 r. organ ustosunkowując się do powyższego wezwania, poinformował o braku wpływu ponaglenia na niezałatwienie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie zaś do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W związku z art. 37 § 2 k.p.a. strona wnosząc ponaglenie sporządza do niego uzasadnienie. Zauważyć należy, że w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Dopóki zatem stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne jako przedwczesne. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. Z uwagi na brak ponaglenia w aktach sprawy, Sąd wezwaniem z 5 lutego 2026 r. zobowiązał Organ do przedłożenia informacji, czy Skarżąca wniosła ponaglenie, a w przypadku wniesienia, do jego nadesłania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Organ, po przeprowadzonej kwerendzie elektronicznych akt postępowania stwierdził, iż nie odnotowano wpływu pisma stanowiącego ponaglenie. Jednocześnie poinformował, iż w aktach sprawy znajduje się jedynie pismo Skarżącej z 23 października 2024 r., zatytułowane jako "wniosek", które Organ z uwagi na brak przedmiotowego pisma w aktach sprawy, nadesłał wraz z odpowiedzią na wezwanie. W niniejszej sprawie Skarżąca przed złożeniem skargi nie wniosła pisma sformułowanego w trybie art. 37 k.p.a., a zatem nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia. Za ponaglenie nie można bowiem uznać pisma z 23 października 2024 r., które zostało zatytułowane jako "wniosek", ponieważ nie zawiera ono uzasadnienia, zatem nie spełnia przesłanek określonych w art. 37 § 2 k.p.a. Wniesienie skargi na bezczynność, bez wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.