VI SA/Wa 980/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz S. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 597 złotych (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem kosztów postępowania.

Skarżąca – S. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego (k. 9 akt), z zachowaniem trybu i terminu wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej SKO), którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. (dalej Prezydent), którą nałożono na skarżąca karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. Wraz ze skargą skarżąca uiściła od niej należny wpis w kwocie 100 złotych (k. 21 akt) oraz załączyła do niej dowód uiszczenia opłaty za pełnomocnictwo udzielone dla reprezentującego ją radcy prawnego – 17 złotych (k. 17 akt). W skardze skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia SKO oraz wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów związanych z postępowaniem, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę SKO podało, że decyzją z [...] kwietnia 2017 r. uwzględniło w całości przedmiotową skargę poprzez uchylenie skarżonego postanowienia oraz decyzji Prezydenta. Jednocześnie SKO wniosło o "nieobciążanie w całości kosztami zastępstwa procesowego, ponieważ zachodzi w sprawie uzasadniony przypadek przemawiający za odstąpieniem od zasądzania od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis § 3 stanowi zaś, że organ, o którym mowa w § 1, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Sąd stwierdza - co wynika z akt niniejszej sprawy k. 2, że skarżąca skargę na postanowienie SKO złożyła za pośrednictwem SKO. Organ ową skargę otrzymał [...] kwietnia 2017 r. (data widniejąca na prezentacie k. 2 akt). Z kolei zgodnie z aktami administracyjnymi SKO dnia [...] kwietnia 2017 r. - w oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniło przedmiotową skargę i uchyliło zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzającą je decyzję Prezydenta. Ustaliwszy powyższe Sąd uznał, że organ miał możliwość, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. dokonać tak zwanej "samokontroli". W sytuacji gdy uznał on zarzuty skargi za uzasadnione mógł - w oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a., uchylić swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie, co uczynił decyzją z [...] kwietnia 2017 r., zachowując przy tym ustawowy, trzydziestodniowy termin na autokontrolę. Zatem jeżeli przedmiot sądowej kontroli – zaskarżone postanowienie z [...] lutego 2017 r. zostało uchylone, to niniejsze postępowanie sądowe, w sprawie ze skargi na to postanowienie, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wyeliminowanie bowiem tego rozstrzygnięcia przez SKO sprawiło, że Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, wobec czego postępowanie należało umorzyć zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie kosztów zasądzonych od SKO na rzecz skarżącej Sąd zauważa, że przywołany przez organ art. 206 p.p.s.a. do decyzji Sądu pozostawia kwestię oceny czy dany przypadek jest uzasadniony, czy też nie. Nie mniej norma ta wskazuje, że odstąpienie może nastąpić "w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu". W niniejszej sprawie nie ma wartości sporu wyrażonej w pieniądzu, gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie, a to powoduje, że wpis od takiej skargi ma wysokość stałą w kwocie 100 złotych. Poza tym, jak wynika z autokontrolnej decyzji SKO, skarga została uwzględniona w całości, a nie w części. Mając powyższe na uwadze Sąd zasądzając w pkt 2 postanowienia od SKO na rzecz skarżącej kwotę 597 złotych, jako zwrot kosztów, działał w oparciu o treść art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., a także w zw. z § 14 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).