VI SA/Wa 872/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Q. z siedzibą w D., Katar na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2022 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu Q. z siedzibą w D. Katar kwotę 1 200 (tysiąc dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Q. z siedzibą w D., Katar (dalej: "Strona", "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2022 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej (dalej także "organ") wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (§ 4 art. 53 p.p.s.a.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja z dnia [...] stycznia 2022 r. została wyekspediowana przez organ na adres do korespondencji wskazany przez pełnomocnika Strony i doręczona w dniu 20 stycznia 2022 r. Okoliczność doręczenia decyzji we ww. dacie potwierdził pełnomocnik Strony w treści skargi (k. 28). Od tego dnia rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Ostatnim dniem, w którym możliwe było skuteczne wniesienia skargi był dzień 21 luty 2022 r. (poniedziałek), stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 19 lutego 2024 r., a więc z przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W ocenie pełnomocnika Strony skarga została wniesiona z zachowaniem terminu z uwagi na przepis art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (Dz.U. poz. 271), dalej: "ustawa zmieniająca". Sąd stanowiska tego nie podziela. Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej "W okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie wszczyna się postępowań w sprawie nałożenia administracyjnych kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w art. 64 oraz art. 66 ustawy zmienianej w art. 1, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a wszczęte postępowania w sprawie takich naruszeń podlegają zawieszeniu na okres dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.". Przedmiotem skargi Strony jest decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję nakładającą na przewoźnika, w oparciu o przepis art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (Dz.U. z 2019 r. poz. 1783), dalej: "ustawa o przetwarzaniu danych", administracyjną karę pieniężną. W ocenie Sądu postępowanie przed sądem administracyjnym wywołane skargą na ww. decyzję z dnia [...] stycznia 2022 r. nie jest postępowaniem "w sprawie nałożenia administracyjnych kar pieniężnych", o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej. Postępowanie w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej zostało ostatecznie zakończone zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r. Natomiast postępowanie wywołane skargą na ww. decyzję nakierowane jest na sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej (por. art. 1 i art. 3 p.p.s.a. oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492). Sąd administracyjny bada - co do zasady - wyłącznie zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Dodać przy tym należy, że w art. 2 ustawy zmieniającej ustawodawca w sposób kazuistyczny wskazał jakich konkretnie postępowań nie wszczyna się, a wszczęte zawiesza na wskazany w nich okres. Są to, oprócz postępowań w sprawach o nałożenie administracyjnych kar pieniężnych za naruszenia o których mowa w art. 64 oraz art. 66 ustawy o przetwarzaniu danych, postępowania egzekucyjne dotyczące administracyjnych kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w art. 64 oraz art. 66 ww. ustawy (ust. 4 ustawy zmieniającej). Zaś przepisy art. 2 ust. 3, ust. 5 i ust. 6 ustawy zmieniającej dotyczą odpowiednio: zakazu wykonania przez okres dwóch lat prawomocnych administracyjnych kar pieniężnych, za naruszenia o których mowa w art. 64 oraz art. 66 ustawy o przetwarzaniu danych (ust. 3), zawieszenia biegu terminów przedawnienia w stosunku do naruszeń o których mowa w art. 64 oraz art. 66 ustawy o przetwarzaniu danych, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 5) oraz zawieszenia biegu terminu przedawnienia egzekucji administracyjnych kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w art. 64 oraz art. 66 ustawy o przetwarzaniu danych, nałożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 6). W treści art. 2 ustawy zmieniającej brak jest przepisu, który wstrzymywałby przez określony czas możliwość wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję nakładającą karę pieniężną za naruszenie obowiązków o których mowa w art. 64 lub 66 ustawy o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera. Mając na uwadze powyższe Sąd nie podzielił stanowiska Strony, że termin do wniesienia skargi uległ zawieszeniu w dniu 5 lutego 2022 r. i zaczął biec ponownie w dniu 6 lutego 2024 r. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji o odrzuceniu skargi. W dniu 16 lutego 2024 r. Strona uiściła kwotę w wysokości 1 200 zł tytułem wpisu od skargi w sprawie. Kwota ta została wpisana do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie dnia 16 lutego 2024 r. poz. 5899. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. "Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od: pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy". W związku z tym, że skarga w sprawie została odrzucona, w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. należało zwrócić Stronie uiszczoną opłatę od skargi. Dlatego orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.