VI SA/Wa 8314/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Bożena Dąbkowska – Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę

[...] spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Pismem z dnia 19 kwietnia 2023 r. wezwano r.pr. M. G. do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie nadmieniono, iż złożone przy skardze pełnomocnictwo jest podpisane przez osobę, której umocowanie nie wynika z nadesłanego KRS. Ww. wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 24 kwietnia 2023 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W postępowaniu sądowoadministracyjnym, zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, ze zm.), dalej "p.p.s.a." strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jeśli strona postępowania decyduje się na posłużenie się pełnomocnikiem, pełnomocnik ten obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Zważywszy na formę prawną skarżącej, wskazać należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Wykładnia systemowa przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy za pośrednictwem pełnomocnika w postępowaniu sądowym działa strona będąca podmiotem innym, niż osoba fizyczna (tj. osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej), wraz z dokumentem pełnomocnictwa należy wykazać umocowanie osób, które go udzieliły, do reprezentowania strony skarżącej. Brak formalny skargi w postaci niedołączenia pełnomocnictwa podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jednak nieuzupełnienie takiego braku, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. R.pr. M. G. skutecznie wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa. Wyjaśniono także, iż złożone przy skardze pełnomocnictwo jest podpisane przez osobę, której umocowanie nie wynika z załączonego do skargi KRS. R.pr. M. G. poinformowano jednocześnie, że niewykonanie wezwania będzie skutkować odrzuceniem skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania brak formalny nie został uzupełniony. Skarga podlega zatem odrzuceniu. Należy wyjaśnić, iż z załączonej do skargi informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców wynika, iż do składania oświadczeń woli o treści majątkowej i niemajątkowej w imieniu spółki, jak też do dokonywania w imieniu spółki czynności prawnych uprawnieni są: a) prezes zarządu samodzielnie, b) każdy z vice prezesów samodzielnie. Pełnomocnictwo załączone do skargi zostało podpisane przez J. S.. Jednak z informacji KRS wynika, iż J. S. jest członkiem zarządu, a nie prezesem czy vice prezesem zarządu spółki. Wobec powyższego J. S. nie ma upoważnienia do tego aby w imieniu skarżącej udzielić pełnomocnictwa r.pr. G. M. i r.pr. M. G.. W opisanych okolicznościach wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było prawidłowe. W świetle przedstawionych okoliczności uznać należało, iż w sprawie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.