VI SA/Wa 8203/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] października 2022 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości w celu przeprowadzenia badań geologicznych i wykonania odwiertów (gazociąg [...]) postanawia odrzucić skargę

Pan A. R. (dalej zwany "Skarżącym") pismem z 11 listopada 2022 r. złożonym w formie dokumentu elektronicznego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z [...] października 2022 r. (znak [...]) w przedmiocie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości w celu przeprowadzenia badań geologicznych i wykonania odwiertów (gazociąg [...]). Zarządzeniem z 18 maja 2023 r. (k. 54 akt) zobowiązano Skarżącego na podstawie art. 220 § 1 i 3a w zw. z art. 219 § 2 oraz art. 235a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako "ppsa") oraz § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090) do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 4 zł za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącemu 2 czerwca 2023 r. (zob. Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia – k. 40 akt). Jak wynika z notatki urzędowej pracownika sekretariatu z 15 czerwca 2023 r. (k. 59 akt), do 13 czerwca 2023 r. nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 4 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie oprócz Skarżącego i Ministra Rozwoju i Technologii bierze udział również uczestnik postępowania (Operator [...] S.A. z siedzibą w W.), który nie posługuje się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Wobec tego Sąd ma obowiązek doręczenia temu uczestnikowi postępowania skargi wniesionej przez Skarżącego w formie dokumentu elektronicznego przez sporządzenie uwierzytelnionego wydruku tegoż dokumentu, co wynika z art. 47 § 2 ppsa ("W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne."). Za sporządzenie takiego wydruku pobiera się opłatę elektroniczną, co wynika z art. 235a ppsa, który stanowi: "Opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.". Natomiast nieuiszczenie tej opłaty pomimo wezwania skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, co wynika z art. 220 § 3a ppsa ("Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a ppsa, podlegają odrzuceniu przez sąd."). Jak wskazano wyżej, w tej sprawie Skarżący został wezwany zarządzeniem z 18 maja 2023 r. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uwierzytelnionego wydruku skargi w celu doręczenia tegoż wydruku uczestnikowi postępowania. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącemu 2 czerwca 2023 r., a zatem termin na uiszczenie wskazanej opłaty upłynął 9 czerwca 2023 r. Tymczasem do 13 czerwca 2023 r. w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty Skarżącego tytułem wymaganej opłaty kancelaryjnej. Brak uiszczenia opłaty w ustawowym terminie musiał skutkować odrzuceniem skargi. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3a ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.