VI SA/Wa 820/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: odrzucić skargę.

Strona skarżąca – E. Sp. j. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowa skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu niedochowania 30-dniowego terminu na jej wniesienie. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 15 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wskazano wyżej, zaskarżoną decyzję Prezesa NFZ pełnomocnik skarżącej odebrał dnia 15 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji znajdujące się w aktach administracyjnych), tak więc ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu dla skutecznego wniesienia skargi za pośrednictwem organu był dzień 17 marca 2017 r. Skarga została wniesiona przez stronę skarżącą dnia 20 marca 2017 r. (k. 42 – data stempla pocztowego na kopercie). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.