VI SA/Wa 790/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

M. (dalej: "Strona skarżąca") wniosło skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2026 r. nr [...], w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Pismem z dnia 19 czerwca 2026 r. Strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wskazała m.in., że w związku z wyrokami Sądu Okręgowego w [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i oddaleniem odwołań, M. jest zmuszone do pokrycia kosztów składek na ubezpieczenia społeczne dotyczące zawartych umów o dzieło na przygotowanie lokalu wyborczego, budynku i jego otoczenia do przeprowadzenia głosowania w wyborach. Strona skarżąca poinformowała, że z uwagi na powyższe zostaną uiszczone także składki na ubezpieczenie zdrowotne od umów objętych protokołem kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi stanowi o rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie, w piśmie z dnia 19 czerwca 2026 r., Strona skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną w tej sprawie skargę. W ocenie sądu w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Sąd uznał zatem, że zaszła podstawa do umorzenia niniejszego postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przepis art. 161 § 2 p.p.s.a. pozwala sądowi na wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., sąd umorzył postępowanie sądowe. Dlatego orzeczono jak w sentencji.