VI SA/Wa 767/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: odrzucić skargę

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 13 lutego 2020 r. "(...)" Sp. z o.o. z siedzibą w "(...)" (dalej "Skarżąca spółka"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej "NFZ") z dnia "(...)" grudnia 2019 r., nr "(...)", w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia Skarżącej spółce, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem NFZ. Zaskarżona decyzja została wysłana na adres pełnomocnika Skarżącej spółki – adwokata D. G., reprezentującego ją w postępowaniu przed wszystkimi organami i instytucjami administracyjnymi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja wraz z pouczeniem została doręczona Skarżącej spółce w dniu 9 stycznia 2020 r. – przesyłkę odebrała pani E. R.. Skarżąca spółka nadała skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem NFZ, w placówce Poczty Polskiej w dniu 13 lutego 2020 r. (dowód: koperta – k. 10 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga wniesiona do sądu administracyjnego w pierwszej kolejności podlega badaniu pod względem jej dopuszczalności, co oznacza, że sąd zobligowany jest do ustalenia, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi na adres właściwego organu. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej decyzji, doręczono Skarżącej spółce w dniu 9 stycznia 2020 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 lutego 2020 r. (mając na uwadze treść przepisu art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy). Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącą spółkę w dniu 13 lutego 2020 r. – co wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie (k. 10 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu. Termin do złożenia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Nadto jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu. Reasumując powyższe rozważania, Sąd podkreśla, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro Skarżąca spółka nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.