VI SA/Wa 766/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Justyna Żurawska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 28 grudnia 2023 r. znak DGK-WP.771.55.2023.ER w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległych opłat eksploatacyjnych postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 7 lutego 2024 r. S. z siedzibą w B. (dalej: "Strona, "Skarżąca", "Spółka"), nr KRS [...], wniosła skargę na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] grudnia 2023 r. znak [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległych opłat eksploatacyjnych. W odpowiedzi na skargę Minister Klimatu i Środowiska wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie – oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (§ 4 art. 53 p.p.s.a.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja została Stronie doręczona 8 stycznia 2024 r. (zob. potwierdzenie odbioru zawarte w aktach administracyjnych sprawy). Zatem ostatni dzień terminu do skutecznego wniesienia skargi upływał 7 lutego 2024 r. (środa). Natomiast skarga została przez Stronę wniesiona w dniu 8 lutego 2024 r. W tej dacie (tj. 8 lutego 2024 r.) Spółka wniosła skargę zarówno za pośrednictwem organu k. 4, jak i bezpośrednio do tut. sądu – k. 14. A zatem skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu trzydziestu dni, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dodać przy tym należy, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia skargi. Nadmienić przy tym należy, że nieprawomocne, na dzień odrzucenia skargi, zakończenie postępowania wywołanego wnioskiem Strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie stanowi przeszkody do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Kwestia kosztów nie ma bowiem żadnego wpływu na ustalenie, że skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił, orzekając jak w sentencji postanowienia.