VI SA/Wa 753/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę

Skarżący, S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] o odmowie zatrzymania prawa jazdy (dłużnik alimentacyjny). Przy piśmie z 10 marca 2021 r. organ przekazał oświadczenie skarżącego z 22 lutego 2021 r., w treści którego wskazał, że od 15 lat mieszka i przebywa w Szwecji, nie posiada adresu stałego, mieszka w przyczepie kampingowej i często zmienia miejsce pracy. W treści oświadczenia skarżący wpisał adres zamieszkania tożsamy z adresem wskazanym w treści skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 marca 2021 r., przy piśmie z 29 marca 2020 r., doręczono skarżącemu odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych. Zgodnie z pouczeniem skarżący zobowiązany był do uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 1 kwietnia 2021 r. (z.p.o. k. 37 z adnotacją "dorosłemu domownikowi"). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Z akt sprawy wynika (v. adnotacja doręczyciela na z.p.o. k. 22), że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w imieniu skarżącego (pod adresem wskazanym w treści skargi) w dniu 1 kwietnia 2021 r. odebrała K. M. - dorosły domownik. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi był 8 kwietnia 2021 r. Tymczasem z załączonej do akt sprawy informacji wynika, że do dnia 1 czerwca 2021 r. w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty w niniejszej sprawie (v. k. 38). Sąd podkreśla, że zgodnie z treścią art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje na jedną z form tzw. doręczenia zastępczego, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, że takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem. Doręczenie dokonane w takim trybie, uznaje się za równoznaczne z doręczeniem korespondencji samemu adresatowi. Odnosząc się natomiast do załączonego do akt sprawy oświadczenia skarżącego, w którym wskazuje, że od 15 lat przebywa w Szwecji gdzie nie posiada stałego miejsca zamieszkania, mieszka w przyczepie kampingowej i często zmienia pracę, Sąd uznał, że powtórzenie przez skarżącego w treści oświadczenia tożsamego, ze wskazanym w treści skargi, adresu zamieszkania - bez wskazania adresu alternatywnego - uprawniało Sąd do stwierdzenia, że adresem do doręczeń nadal pozostaje adres wskazany w treści skargi. Sąd ma świadomość, że na kopercie, w której nadesłano oświadczenie, obok aktualnego adresu widnieje zapis "[...]" tym niemniej, w świetle treści oświadczenia strony, Sąd przyjął, że dopisany na kopercie adres nie może być uznany za nowy adres do doręczeń skarżącego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.