VI SA/Wa 741/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. w L. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej postanawia umorzyć postępowanie sądowe

W dniu 17 lipca 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga I. w [...] na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2015 r. W wyroku z dnia 19 kwietnia 2016 r., VI SA/Wa 1858/15, tut. Sąd oddalił skargę. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej I.w [...], Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 stycznia 2019 r., II GSK 4441/16, uchylił wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 16 maja 2019 r. skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "ppsa", skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, w szczególności za dopuszczalne należy także uznać cofnięcie skargi po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W takiej sytuacji sprawa powraca do wojewódzkiego sądu administracyjnego ze wszystkimi konsekwencjami, jakie się z tym wiążą w zakresie czynności dyspozytywnych stron. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji.