VI SA/Wa 689/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

Miasto K. (Strona skarżąca) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego J. F. (Uczestnik postępowania) z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów o świadczenie usług na rzecz Strony skarżącej w okresach wskazanych w decyzji. Następnie, pismem z 19 czerwca 2026 r. Strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. W uzasadnieniu pisma wskazano, że w związku z wyrokami Sądu Okręgowego w K. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Strona skarżąca jest zobowiązana do pokrycia kosztów składek na ubezpieczenia społeczne dotyczące zawartych umów o dzieło na przygotowanie lokalu wyborczego, budynku i jego otoczenia do przeprowadzenia głosowania w wyborach 15 października 2023 r., 7 kwietnia 2024 r., 21 kwietnia 2024 r. oraz 9 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi przez Stronę skarżącą jest skuteczne i dopuszczalne, gdyż nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ze wskazanych powodów, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.