VI SA/Wa 6385/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 21 listopada 2023 r. K. D. (dalej zwany "Skarżącym"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 19 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu. Z uwagi na braki formalne i fiskalne skargi, Sąd wezwał skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, numeru PESEL, oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, a także odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Sąd skierował również do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 543 złotych. Wezwanie sądowe zostało skutecznie doręczone na adres pełnomocnika 9 stycznia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 19). W związku z powyższym, termin do wykonania wezwania upływał 4 września 2023 r. Pełnomocnik skarżących nie odpowiedział na wezwanie. Wezwanie Sądu zostało doręczone Skarżącemu w dniu 24 stycznia 2024 r. (z.p.o. – k. 26 akt sprawy), w związku z czym termin do uzupełnienia braków upływał 16 stycznia 2024 r. Zgodnie z informacją wynikającą z Rejestru Opłat Sądowych, do 8 marca 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (k. 25). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, Skarżący nie odpowiedział na wyżej wskazane wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie natomiast do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Regulacja ta koreluje z art. 37 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto, obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 p.p.s.a. i art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwania do uzupełnienia wyżej wskazanych braków formalnych zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 stycznia 2024 r. Ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków był 16 stycznia 2024 r. W zakreślonym terminie nie nadesłano numeru PESEL, pełnomocnictwa, odpisu skargi, a także nie uiszczono wymaganego wpisu, co potwierdza zamieszczona w aktach sprawy informacja z 12 marca 2024 r. o braku wpłaty w niniejszej sprawie (k. 25). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.