VI SA/Wa 616/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej skarżącego P. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2018 r. w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Wyrokiem z dnia 12 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W związku z wpływem skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, a także do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma celem doręczenia stronie postępowania. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka pocztowa została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lutego 2019 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął z dniem 18 lutego 2019 r. Pomimo prawidłowego wezwania strona skarżąca nie uzupełniła zarówno braków formalnych jak i fiskalnych skargi kasacyjnej w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W art. 176 p.p.s.a. wskazano natomiast wymogi, które musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła uzyskać dalszy bieg. Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Brak takiego wniosku lub oświadczenia jest brakiem formalnym skargi podlegającym uzupełnieniu. Jeżeli zatem skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). Jednocześnie stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest skarga kasacyjna inicjująca postepowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z powołanej wyżej regulacji wynika, że opłacenie skargi kasacyjnej w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika skarżącego nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz nie została opłacona. Pełnomocnik został zatem wezwany do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi kasacyjnej oraz do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo upływu zakreślonego terminu powyższe wezwania pozostały bez odpowiedzi. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178, art. 176 § 1 i 2 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.