VI SA/Wa 58/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2022 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2020 r. 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego R. K. kwotę 2 217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 24 stycznia 2019 r. pod numerem [...] został zgłoszony przez R. K., [...], W., Polska, znak towarowy słowno-graficzny ODYSEJA FOOD, przeznaczony dla towarów w klasie 29; humus, tahini, mrożone owoce, olej z oliwek jadalny, oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, oliwki konserwowe, owoce konserwowe, owoce. W dniu 25 czerwca 2019 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw wniesiony przez [...] LTD [...], L., Wielka Brytania wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego ODYSEJA FOOD dokonanego w dniu 24.01.2019 r. pod numerem [...] przez R. K., [...], W. Jako podstawę prawną wnoszący sprzeciw wskazał art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp. Jako podstawę faktyczną wnoszący sprzeciw wskazał: - unijny znak towarowy słowny ODYSEA EUTM [...], z pierwszeństwem od dnia 28 czerwca 2007 r., dla towarów w klasie 21, 29 i 30, w tym dla towarów w klasie: 29: Mięso, lecz z wyjątkiem wieprzowiny iberyjskiej i produktów z iberyjskiej wieprzowiny, ryb, drobiu; owoce i warzywa konserwowe, suszone i gotowane; oliwki; galaretki, dżemy; mleko i produkty nabiałowe; oleje jadalne i tłuszcze; oleje z oliwek. 30: Herbata; chleb, ciasta i wyroby cukiernicze; miód; musztarda; ocet; sosy i przyprawy; przyprawy; sosy owocowe. - unijny znak towarowy słowno-graficzny ODYSEA EUTM [...], z pierwszeństwem od dnia 5 lutego 2007 r., dla towarów w klasie 21, 29 i 30 i usług w klasie 43 w tym dla towarów w klasie: w puszkach, pasty na bazie owoców, pasły na bazie orzechów, przecier pomidorowy. - unijny znak towarowy słowno-graficzny ODYSEA EUTM [...], z pierwszeństwem od dnia 13 sierpnia 2015 r., dla towarów w klasie 21, 29, 30, 32, 33 i usług w klasie 35 i 43. Decyzją z dnia [...] 2020r. Urząd Patentowy uznał sprzeciw za zasadny w całości. W decyzji opisano sytuację administracyjnoprawną z przedstawieniem stanu faktycznego sprawy, wyszczególnieniem złożonych dowodów oraz argumentacji stron zaprezentowanej podczas postępowania. Urząd rozpatrzył całość złożonego materiału dowodowego i stwierdził częściową identyczność i częściowe podobieństwo towarów znaku zgłoszonego ODYSEJA FOOD [...] do towarów znaków przeciwstawionych ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...]. Urząd stwierdził również samo podobieństwo znaków w warstwie fonetycznej w wysokim stopniu oraz podobieństwo w warstwie wizualnej i znaczeniowej, przy czym ze znakiem przeciwstawionych słownym ODYSEA EUTM [...] w wysokim stopniu. Organ uznał, że kręgiem odbiorców tych towarów jest ogół społeczeństwa - polski konsument. Ze względu na to, że wskazane przez Zgłaszającego towary są towarami codziennego użytku, jest to konsument o niskim poziomie uwagi. Mając to na względzie Urząd uznał, iż istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd przeciętny krąg odbiorców - ogół społeczeństwa - co do pochodzenia towarów oznaczonych znakiem ODYSEJA FOOD [...]. Pismem z dnia 5 listopada 2020 r. Zgłaszający wniósł o ponowne rozpatrzenie, zarzucając: - naruszenie art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. poprzez nieuzasadnione uznanie, że znak o numerze zgłoszenia [...] jest innym znakiem niż znak o numerze zgłoszenia [...] oraz, że znak wnoszącego sprzeciw posiada wcześniejsze prawo ochronne niż znak Zgłaszającego, a w razie uznania, że znak wnoszącego sprzeciw jest wcześniejszy, to niezbadanie tego, czy znak ten posiadał renomę w chwili powtórnego zgłoszenia znaku Zgłaszającego, - błędne stwierdzenie, że towary chronione znakiem Zgłaszającego należą do produktów spożywczych codziennego użytku, a także że przeciętny polskojęzyczny konsument nie przywiązuje zbyt dużej uwagi do zakupu tych produktów, - błędne uznanie, że towary chronione znakiem Zgłaszającego stanowią towary podobne w wysokim stopniu do towarów chronionych znakami wnoszącego sprzeciw, - błędne uznanie porównywanych znaków za podobne, ze względu na ich niepodobieństwo we wszystkich trzech warstwach porównawczych. Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu znaków towarowych i ochrony własności przemysłowej na okoliczność tego, czy pomiędzy porównywanymi znakami zachodzą różnice, uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i uznanie sprzeciwu za bezzasadny w całości oraz zasądzenie na rzecz Zgłaszającego od Wnoszącego sprzeciw kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] listopada 2021r. działając na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 oraz art. 15222 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324 - dalej: p.w.p.) oraz art. 244 ust. 13 p.w.p., oraz art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021, poz. 1805, ze zm., dalej: k.p.c.) w związku z art. 15223 p.w.p., Urząd Patentowy RP po rozpatrzeniu wniosku z dnia 05.11.2020r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] 2020r. o uznaniu sprzeciwu za zasadny w całości wniesionego przez [...] LTD [...], L., Wielka Brytania wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego ODYSEJA FOOD dokonanego w dniu 24.01.2019 r. pod numerem [...] przez R.K., [...], W., Polska, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzję w całości oraz przyznał [...] LTD [...], L., Wielka Brytania od Zgłaszającego: R. K., ODYSEJA FOOD, W., Polska kwotę 200,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy po ponownym przeanalizowaniu materiału zgromadzonego w sprawie stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zachodzą kumulatywnie wszystkie przesłanki wynikające z naruszenia art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., który stanowił podstawę materialno-prawną sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego o numerze ODYSEJA FOOD [...] i równocześnie podstawę prawną decyzji z dnia [...] o uznaniu sprzeciwu za zasadny w całości, uznając tym samym, że zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa, dlatego należało utrzymać ją w mocy. Organ wskazał, że jedną z przesłanek art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. jest to, że znaki, na które powołuje się wnoszący sprzeciw muszą być znakami z wcześniejszym pierwszeństwem. Należy zatem ustalić daty pierwszeństwa znaku zgłoszonego i znaków przeciwstawionych. Mając na względzie powyższe, organ ustalił, że znaki mają następujące daty pierwszeństwa: - znak zgłoszony ODYSEJA FOOD [...] - 24 stycznia 2019 r. - znak przeciwstawiony ODYSEA EUTM [...] - 28 czerwca 2007 r - znak przeciwstawiony ODYSEA EUTM [...] - 5 lutego 2007 r. - znak przeciwstawiony ODYSEA EUTM [...] - 13 sierpnia 2015 r. Urząd stwierdził, że porównując te daty, należy uznać, że znaki wnoszącego sprzeciw mają wcześniejsze pierwszeństwo, niż znak zgłoszony. Zostały one bowiem zgłoszone z datą wcześniejszą. Jednocześnie organ podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest znak towarowy ODYSEJA FOOD [...] i badanie kolizji pomiędzy tym znakiem, a znakami przeciwstawionymi. Nie zaś pomiędzy znakiem ODYSEJA FOOD [...], a znakami przeciwstawionymi. Zgłoszenie ODYSE1A FOOD [...] oraz zgłoszenie ODYSEJA FOOD [...] kreują bowiem inne prawa, w innych okresach czasowych. Ustalając relewantny krąg odbiorców, organ zauważył, że towary wymienione przez Zgłaszającego w wykazie znaku towarowego nr [...] są towarami spożywczymi. Takie towary są kierowane do ogółu społeczeństwa, gdyż każda osoba może być ich nabywcą. Są to towary powszechne w obrocie handlowym i mogą być dystrybuowane różnymi kanałami sprzedaży. Mogą to być sieci handlu detalicznego, jak i sklepy małych przedsiębiorców. Producent towaru w momencie wprowadzenia towaru do obrotu przestaje sprawować faktyczną kontrolę nad dalszym obrotem, który może być sprzedawany przez kolejnych pośredników. Nabywcy tych towarów mogą je więc nabywać w różnych punktach sprzedaży, które spełniają warunki obrotu towarami spożywczymi. Jakkolwiek sposób nabywania towarów przez ich odbiorców może się indywidualnie różnić w zakresie stopnia uwagi, jaki przywiązują oni do swojej diety i produktów jakie nabywają, ale co do zasady polski nabywca towarów spożywczych jest modelowym konsumentem - w miarę dobrze poinformowanym oraz uważnym i rozważnym. W ocenie Urzędu nie można przy tym założyć, iż wszystkie towary wymienione w wykazie Zgłaszającego mają charakter specjalistyczny/luksusowy, a jedyna grupa ich odbiorców będzie wąska i mająca podwyższony poziom uwagi, jak twierdzi Zgłaszający. Towary te są również możliwe do kupienia w większości supermarketów czy dyskontów. Podobnie nie sposób się zgodzić z twierdzeniem Zgłaszającego jakoby mrożone owoce, owoce konserwowe, owoce w puszkach, pasty na bazie owoców, pasty na bazie orzechów były okazjonalnymi lub luksusowymi produktami. Również one są możliwe do kupienia w większości supermarketów czy dyskontów, są dostępne przez cały rok i często wykorzystywane w kuchni do gotowania, deserów czy kanapek. Jeśli zaś chodzi o produkty takie jak olej z oliwek jadalny, oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, oliwki konserwowe również one niewątpliwie stanowią produkty codziennego użytku, gdyż w przypadku oleju/oliwy z oliwek to są one stosowane zamiennie z olejami rzepakowymi lub słonecznikowymi i innymi tłuszczami do smażenia czy gotowania, natomiast oliwki konserwowe są powszechnie wykorzystywane jako przekąski czy składnik sałatek, przy czym podobnie jak ww. produkty również one są w powszechnej dystrybucji. Organ dokonując szczegółowego porównania towarów, doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości, że w danym przypadku należało orzec w części o identyczności, zaś w części o wysokim podobieństwie towarów objętych spornym znakiem wobec towarów chronionych przez znaki z wcześniejszym pierwszeństwem, które zostały wskazane jako podstawa faktyczna przedmiotowego sprzeciwu. Oznacza to, że została spełniona pierwsza przesłanka z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. Następnie organ dokonał porównania spornych oznaczeń na trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Urząd Patentowy uznał, iż znak zgłoszony ODYSEJA FOOD [...] oraz znaki przeciwstawione ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...] są do siebie podobne w warstwie graficznej, przy czym podobieństwo w odniesieniu do znaku ODYSEA EUTM [...] jest wysokie. Odnosząc się do podobieństwa znaków na płaszczyźnie koncepcyjnej, organ zauważył, że wszystkie znaki mogą być odczytane przez przeciętny krąg odbiorców jako nawiązanie do "Odysei" - dzieła literackiego Homera, opowiadającego o podróżach. Mogą też również być pośrednio odczytywane przez przeciętny krąg odbiorców jako nawiązanie do pochodzenia towarów - Grecji. Dodatkowe elementy graficzne w znakach ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...] oraz znaku ODYSEJA FOOD [...] mogą bowiem podkreślać znaczenie pochodzenia towarów, jako produktów związanych z morzem, bądź klimatem morskim. Wszystko to są jednak nawiązania pośrednie, nasuwające przeciętnemu odbiorcy możliwe pochodzenie towarów - ale nie pewne pochodzenie tych towarów. Wobec czego może być również tak, że przeciętny krąg odbiorców będzie odbierał te znaki jako czysto fantazyjne. Urząd Patentowy uznał, że znak zgłoszony ODYSEJA FOOD [...] oraz znaki przeciwstawione ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...] są do siebie podobne w warstwie fonetycznej w wysokim stopniu oraz że znak zgłoszony ODYSEJA FOOD [...] oraz znaki przeciwstawione ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...] mogą być odbierane jako podobne w warstwie koncepcyjnej. Urząd Patentowy RP informuje, że przy ocenianiu ww. znaków w poszczególnych warstwach porównawczych analizował jest w całości. Analiza całościowa porównywanych znaków towarowych prowadzi do wniosku, że wrażenie jakie wywołują na relewantnym kręgu odbiorców jest podobne. W zakresie dominujących i odróżniających elementów porównywanych znaków towarowych zbieżne elementy ODYSEJA i ODYSEA silnie zbliżają je do siebie. Ponadto zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa, w umyśle odbiorcy pozostaje jedynie niedokładny obraz oznaczenia jakiego poszukuje. Przeciętny odbiorca nie zwraca uwagi na niewielkie różnice pomiędzy oznaczeniami, a w pamięci zachowuje jedynie zarys poszukiwanego oznaczenia, nie analizując szczegółowo elementów znaku, lecz bazując na ogólnym wrażeniu, w którym decydujące znaczenie mają główne i zbieżne elementy porównywanych oznaczeń. Wobec powyższego stopień podobieństwa analizowanych znaków towarowych odbieranych jako całość wykazuje silne podobieństwo, które nie zostanie pominięte, a przeciwnie: zwróci uwagę potencjalnych odbiorców analizowanych znaków i wzbudzi uzasadnione wątpliwości co do komercyjnego źródła pochodzenia identycznych towarów i komplementarnych usług oznaczonych tak podobnymi znakami. W efekcie ogólne wrażenie wywierane przez porównywane znaki oceniane jako całość determinuje negatywną ocenę w kontekście ich ewentualnego współistnienia na rynku. Zważywszy na powyższe argumenty, organ uznał znak zgłoszony za wysoce podobny do wcześniejszych znaków towarowych ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...], co jest równoznaczne ze spełnieniem drugiej przesłanki z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. Uznając, w ślad za powyższym, że porównywane znaki są podobne i służą do sygnowania identycznych oraz podobnych towarów należy rozważyć trzecią przesłankę ujętą w art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., a mianowicie, czy w takim stanie oznaczenia te mogą wprowadzać odbiorców w błąd, obejmujące w szczególności ryzyko skojarzenia ze znakiem wcześniejszym. Mając na uwadze, że Urząd stwierdził częściową identyczność i częściowe podobieństwo towarów znaku zgłoszonego ODYSEJA FOOD [...] do towarów znaków przeciwstawionych ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...]; ODYSEA EUTM [...], ponadto samo podobieństwo znaków w warstwie fonetycznej w wysokim stopniu oraz podobieństwo w warstwie wizualnej i znaczeniowej, przy czym ze znakiem przeciwstawionym słownym ODYSEA EUTM [...] w wysokim stopniu oraz że kręgiem odbiorców tych towarów jest ogół społeczeństwa - polski konsument a wskazane przez Zgłaszającego towary są towarami codziennego użytku, jest to konsument o niskim poziomie uwagi, organ uznał, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd przeciętnego kręgu odbiorców - ogółu społeczeństwa - co do pochodzenia towarów oznaczonych znakiem ODYSEJA FOOD [...]. Podsumowując Urząd Patentowy stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzą oraz są spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu, zasadnym jest zatem utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, a tym samym uznanie sprzeciwu za zasadny w całości. Odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu znaków towarowych i ochrony własności przemysłowej na okoliczność tego, czy pomiędzy porównywanymi znakami zachodzą różnice, Urząd Patentowy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe powołanie biegłego albowiem ustalenie czy zgłoszony znak towarowy spełnia przesłanki udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, w tym te określone w art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., mieści się w kompetencji Urzędu Patentowego i jest ustaleniem w zakresie prawa nie podlegającym ocenie w trybie opinii wydanej przez biegłego. Organ orzekł również o zwrocie kosztów postępowania. Pismem z dnia 21 grudnia 2021r. R. K., skierował do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję zarzucając naruszenie art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej poprzez: 1) nieprawidłową wykładnię i przyjęcie, że przywołany przepis odnosi się do dwóch odrębnych zgłoszeń znaków, podczas gdy z treści i istoty przywołanego przepisu wynika, że ochroną powinien być objęty znak skarżącego jako taki, który nawet pomimo wygaśnięcia na pewien czas ochrony w przeszłości nie powinien być traktowany jako zgłoszony później, skoro był on objęty ochroną przed znakami wnoszącego sprzeciw, 2) błędne przyjęcie, że towary wskazane w zgłoszeniu znaku skarżącego stanowią produkty spożywcze codziennego użytku, a zatem iż potencjalny nabywca nie będzie dokonywał szczegółowych i wnikliwych analiz porównawczych dotyczących oznaczeń na opakowaniach, podczas gdy towary oferowane przez Skarżącego stanowią produkty kupowane sporadycznie i z reguły przez bardzo uświadomionego konsumenta, jeśli chodzi o zasady zdrowego żywienia, 3) błędne przyjęcie, że towary takie jak: mrożone owoce, pasty na bazie owoców, pasty na bazie orzechów stanowią towary podobne do towarów objętych znakami wnoszącego sprzeciw, 4) błędne przyjęcie, że wyraz "Odyseja" stanowi główny element znaku towarowego skarżącego, a zarazem pominięcie przez organ drugiego elementu dominującego w postaci statku na tle Słońca i pominięcie genezy powstania znaku mającej źródło w imieniu syna skarżącego, 5) nieuwzględnienie przez organ, że brzmienie słów "Odysea" i "Odyseja" jest podobne jedynie przypadkowo i pozornie, a organ z nieznanych zupełnie przyczyn nawiązał do brzmienia tytułu utworu "Odyseja" w języku słowackim, 6) błędne przyjęcie, iż znak skarżącego ze znakami porównywanymi jest podobny wizualnie, 7) błędne przyjęcie, iż znak skarżącego ze znakami porównywanymi jest podobny w warstwie znaczeniowej. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie decyzji organu z dnia [...] 2020 r. i oddalenie sprzeciwu w całości, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący rozwinął podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021 poz.137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. 2022 poz. 329, dalej jako "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona zasadna. Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego RP, który utrzymał w mocy własną decyzję o uznaniu sprzeciwu za zasadny w całości wniesionego przez [...] LTD [...], L., Wielka Brytania wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego ODYSEJA FOOD dokonanego w dniu 24.01.2019 r. pod numerem [...] przez R. K., [...], W. Urząd Patentowy po ponownym przeanalizowaniu materiału zgromadzonego w sprawie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą kumulatywnie wszystkie przesłanki wynikające z naruszenia art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. W myśl art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielone zostało prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Jak wynika z treści tego przepisu dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących trzech przesłanek: - identyczności lub podobieństwa towarów lub usług, do oznaczania których znaki te są przeznaczone - identyczności lub podobieństwa znaków towarowych - ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami. Stwierdzenie podobieństwa znaków towarowych w rozumieniu art.1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. wymaga ustalenia, czy pomiędzy towarami i/lub usługami objętymi zgłoszeniem a towarami i/lub usługami objętymi ochroną wcześniejszego znaku towarowego zachodzi jakakolwiek relacja mogąca wzbudzać u odbiorców skojarzenia, co do ich rodzaju, właściwości czy przeznaczenia. Jedną z przesłanek art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. jest to, że znaki, na które powołuje się wnoszący sprzeciw muszą być znakami z wcześniejszym pierwszeństwem. Należy zatem ustalić daty pierwszeństwa znaku zgłoszonego i znaków przeciwstawionych. W toku postepowania ustalono, że znaki mają następujące daty pierwszeństwa: - znak zgłoszony ODYSEJA FOOD [...] - 24 stycznia 2019 r. - znak przeciwstawiony ODYSEA EUTM [...] - 28 czerwca 2007 r - znak przeciwstawiony ODYSEA EUTM [...] - 5 lutego 2007 r. - znak przeciwstawiony ODYSEA EUTM [...] - 13 sierpnia 2015 r. Porównując te daty, należy uznać, iż znaki wnoszącego sprzeciw mają wcześniejsze pierwszeństwo, niż znak zgłoszony. Zostały one bowiem zgłoszone z datą wcześniejszą. Sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że argumenty skarżącego, że znak zgłoszony jest znakiem wcześniejszym, bowiem identyczna postać tego znaku była chroniona prawem ochronnym [...], z pierwszeństwem od dnia 10 lutego 1997 r., są nie do przyjęcia w niniejszym postępowaniu. Co prawda zgłoszony znak towarowy ODYSEJA FOOD [...] jest tożsamy graficznie ze znakiem towarowym ODYSEJA FOOD [...], wygasłym w dniu 10 lutego 2017r. jednak formalnie są to dwa odrębne zgłoszenia znaków. Jedno z nich - zgłoszenie znaku towarowego ODYSEJA FOOD [...]- skutkowało ochroną tego znaku od 10 lutego 1997 r. do 10 lutego 2017r. W przypadku drugiego - zgłoszenie znaku towarowego ODYSEJA FOOD [...]- Zgłaszający wnosi o ochronę tego znaku od dnia 24 stycznia 2019 r. Przedmiotem niniejszego postępowania jest zatem znak towarowy ODYSEJA FOOD [...] i badanie kolizji pomiędzy tym znakiem, a znakami przeciwstawionymi. Nie zaś pomiędzy znakiem ODYSEJA FOOD [...], a znakami przeciwstawionymi. Zgłoszenie ODYSE1A FOOD [...] oraz zgłoszenie ODYSEJA FOOD [...] kreują bowiem inne prawa, w innych okresach czasowych. Sąd podziela również stanowisko organu, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z identycznością bądź przynajmniej podobieństwem towarów, do oznaczania których mają służyć porównywane znaki. Wbrew zarzutom skargi, sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że wskazane w zgłoszeniu znaku ODYSEJA FOOD [...] towary są produktami spożywczymi codziennego użytku. Relewantnym kręgiem odbiorców będzie więc ogół społeczeństwa. Organ dokonując porównania znaków stwierdził podobieństwo znaków w warstwie fonetycznej w wysokim stopniu oraz podobieństwo w warstwie wizualnej i znaczeniowej. Przechodząc do oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń i spornego znaku, sąd zauważa, że zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem, zarówno krajowym jak i wspólnotowym, punktem wyjścia przy ocenie podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych, w szczególności, w których poszczególne elementy są takie same lub podobne, jest całościowe wrażenie wywierane przez każde z dwóch oznaczeń (por. wyrok NSA z dnia 23 marca 2010 r. z dnia 23 marca 2010 r. LEX nr 596915). Nie ma więc, co do zasady, przeszkód do inkorporowania w znaku późniejszym elementów znanych we wcześniejszych znakach, o ile późniejszy znak zachowuje swój charakter odróżniający, nie wprowadzający w błąd nabywcy co do pochodzenia towarów oznaczanych tym znakiem. Szczególną formę wśród znaków towarowych posiada znak słowno-graficzny. Ocena podobieństwa takiego znaku jest trudna i tutaj musi być właśnie dokonany rzetelny bilans podobieństwa i różnic. Znak słowno-graficzny z reguły łączy w sobie poprzez szczególne powiązanie znak słowny z graficznym. Ocena podobieństwa znaków powinna być przeprowadzona z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów. A zatem przeciwstawione oznaczenia powinny być oceniane w stosunku do znaku słowno-graficznego ODYSEJA FOOD kompleksowo, zarówno na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej jak i znaczeniowej w kontekście całościowym. Pomimo, że organ dokonał analizy porównywanych znaków na trzech płaszczyznach, w ocenie sądu wbrew twierdzeniom organu, nie dokonał ich całościowej oceny, przypisując szczególną moc odróżniającą elementowi słownemu ODYSEJA i ODYSEA, który powtarza się we wszystkich przeciwstawionych znakach. Organ uznał, że w zakresie dominujących i odróżniających elementów porównywanych znaków towarowych zbieżne elementy ODYSEJA i ODYSEA silnie zbliżają je do siebie. Wbrew jednak twierdzeniom organu, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości nie istnieje żadna zasada, zgodnie z którą część słowną znaku należałoby uznać za wyróżniającą i fantazyjną i by element słowny złożonego znaku towarowego był zawsze elementem dominującym w całościowym wrażeniu wywoływanym przez ten znak. ( por. wyrok TS z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie C-488/06 L&D SA v. OHIM, pkt. 84). W ocenie sądu powyższe stanowisko Urzędu uznać należy za niewystarczające. Organ nie uzasadnił dlaczego jego zdaniem grafika spornego oznaczenia jest cechą drugorzędną i nie zmienia odbioru całego znaku. Zdaniem sądu, skarżący słusznie zwraca uwagę na całkowicie odmienną kolorystykę znaków - kolorystyka skarżącego jest intensywna, rzucająca się w oczy, wielobarwna (biało- niebiesko-czerwona), nawiązująca do barw greckich, a kolorystyka wnoszącego sprzeciw jest stonowana, dwubarwna (czarno-biała), uboga jeśli chodzi o intensywność wrażenia. Odmienne jest ułożenie graficzne znaków - u zgłaszającego pionowe, u wnoszącego sprzeciw poziome. Nie jest podobna jest zawartość graficzna znaków – w przypadku znaku skarżącego są to statek, słońce i napis, a w znakach wnoszącego sprzeciw napis i symbol ryby. Odmienne są również czcionki napisów – w znaku skarżącego stylizowane na alfabet grecki, u wnoszącego sprzeciw napisane prostymi literami. Urząd nie dokonał całościowej oceny przedmiotowego oznaczenia przez pryzmat wrażenia jakie może wywołać u przeciętnego odbiorcy. Organ zobowiązany był ocenić, a ocena ta powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji czy grafika spornego oznaczenia jest na tyle skomplikowana, szczegółowa, nieczytelna czy wieloznaczna, że przeciętny odbiorca wskazanych wyżej towarów spożywczych nie będzie w stanie skojarzyć tego znaku z producentem. Czy też może grafika ta jest na tyle prosta, niewyszukana, ale jednocześnie tworzy właściwie dobraną kompozycję kolorów i elementów ozdobnych, że możliwe jest jej utrwalenie w świadomości przeciętnego odbiorcy omawianych towarów, który powyższy znak będzie wiązał z konkretnym przedsiębiorcą, bez ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia towaru. Jak zauważył organ, przeciętny odbiorca nie zwraca uwagi na niewielkie różnice pomiędzy oznaczeniami, a w pamięci zachowuje jedynie zarys poszukiwanego oznaczenia, nie analizując szczegółowo elementów znaku. Pomimo występowania w spornych oznaczeniach zbieżnych elementów ODYSEJA i ODYSEA w ocenie sądu w przypadku znaku skarżącego to nie słowo ODYSEJA zapada w pamięć, lecz oznaczenie jako całość z uwagi na ciekawa grafikę i kolorystykę. W ocenie Sądu organ zobowiązany był do dokonania całościowej oceny spornego oznaczenia a nie jego poszczególnych elementów, a ponadto pełniejszego przeanalizowania definicji wizerunku przeciętnego konsumenta (odbiorcy) w odniesieniu do towarów i ryzyka skojarzenia ze znakiem wcześniejszym. Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne Sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko Sądu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 1000 zł tytułem zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego i kwotę 1200 zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015 poz. 1800) oraz 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.