VI SA/Wa 5699/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Asesor WSA Łukasz Jarocki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 31 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kosztów z tytułu usunięcia pojazdu oddala skargę

Pan R. B.(dalej: Skarżący) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej SKO lub Kolegium) z [...] lipca 2023 r. nr [...]. Decyzją tą została utrzymana w mocy Decyzja Prezydenta m.st. Warszawy (Prezydent lub Organ I instancji) z [...] marca 2023 r. nr [...]. Decyzja Prezydenta została wydana na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: Kpa), w zw. z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.) oraz art. 130a ust. 2a, ust. 10h, ust. 10j oraz ust. 6 i 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 988 ze zm., uprd), oraz załącznika 2 do uchwały nr XXXVIII/1193/2020 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 15 października 2020 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i parkowanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2021 (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2020 r. poz. 10641). Organ I instancji wymienioną decyzją ustalił wysokość opłaty powstałej w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Volkswagen o numerze rejestracyjnym [...] na kwotę 157,00 zł i obciążył nią solidarnie Skarżącego oraz M. B. jako współwłaścicieli pojazdu W uzasadnieniu tej decyzji Organ I instancji wskazał, że strażnik miejski w dniu 18 czerwca 2021 r. na podstawie art. 130a ust. 1 uprd, wydał dyspozycję usunięcia pojazdu marki Volkswagen nr rej. [...] z ulicy S. w [...] z powodu niezastosowania się do znaku D-18a z tabliczką T-29,oraz znaków poziomych P-20 i P24, to jest pozostawienia pojazdu w miejscu dla osoby niepełnosprawnej bez ważnego identyfikatora upoważniającego do parkowania na ww. miejscu, umieszczonego w widocznym miejscu. W trakcie czynności usuwania pojazdu do strażnika zgłosił się Skarżący jako kierujący pojazdem. W związku z tym, na podstawie art. 130a ust. 2a uprd odstąpiono od usunięcia pojazdu. Istotną okolicznością w niniejszej sprawie był fakt, że wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu strony spowodowało wyjazd holownika, a dopiero po tym fakcie wydano dyspozycję odstąpienia od usunięcia pojazdu (na co dowodem są m.in. zapisy w dyspozycji usunięcia pojazdu, zapisy w systemie GPS, raport drogowy). Oczywistym jest więc, że sytuacja ta spowodowała powstanie kosztów czego dowodem jest załącznik do faktury wystawionej przez firmę holującą O. Sp.z o.o. i zapłaconej przez m.st. Warszawa. Organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 130a ust. 2a w związku z art. 130a ust. 10i uprd jeśli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, to do ich zapłaty zobowiązany jest właściciel, a jeżeli pojazd w chwili usunięcia znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, solidarnie ta osoba. Zgodnie zaś z danymi pozyskanymi z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców współwłaścicielami pojazdu Skarżacy i M. B.. Wysokość kosztów ustalono zaś zgodnie z dyspozycją art. 130a ust. 6 oraz 6a uprd, na podstawie załącznika nr 2 do uchwały nr XXXVIII/1193/2020 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 15 października 2020 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2021 (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2020 r. poz. 10641), który określił wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t na 157,00 zł. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł R. D. podnosząc, że holownik nie przyjechał, a koszty powstałe po odwołaniu dyspozycji nie mają związku pomiędzy wydaną dyspozycją a przyjazdem holownika, wskazał, że zwlekano z odwołaniem dyspozycji. Odwołanie uzupełniono pismem z dnia 25 lipca 2023 r., w którym Skarżący wskazał, że w 2021 r. żona nie miała ważnego orzeczenia o niepełnosprawności i że z faktury wynika kwota 44,40 zł a zasądzono mu 157,00 zł. Kolegium ponownie rozpoznając sprawę ustaliło następujący stan faktyczny. Funkcjonariusz Straży Miejskiej m. st. Warszawy o godz. 16:33 wydał dyspozycję usunięcia pojazdu kierowanego przez R. B., Skarżący pojawił się na miejscu zdarzenia po 17 minutach, to jest o godz. 16:50). Koszty holowania ustalono na kwotę 44,00 zł (brutto), holownik przejechał po wydaniu dyspozycji dystans 2,6 km. Powyższy stan faktyczny Kolegium ustaliło na podstawie dowodów z dokumentów w postaci: dyspozycji usunięcia pojazdu, notatki urzędowej, faktury VAT z załącznikiem, zlecenia holowania, raportu drogowego, pisma z dnia 19 czerwca 2023 r. wraz z załącznikami (w tym wyjaśnienia Straży Miejskiej, dokumentacji zdjęciowej, informacji z CEPiK). Dokumenty powyższe Kolegium uznało za wiarygodne. SKO wyjaśniło podstawę prawną nałożenia opłaty wynikającą z art. 130a ust. 1 i ust. 2a uprd. Pomimo, iż od usunięcia pojazdu prawidłowo odstąpiono na podstawie art. 130a ust. 2a uprd to zgodnie ze zdaniem drugim tego przepisu kierujący pojazdem i właściciel pojazdu są obowiązani do pokrycia kosztów spowodowanych wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. Wysokość kosztów koniecznych do poniesienia przez stronę ustala się w świetle art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym i wynika z uchwały Rady m. st. Warszawy z dnia 15 października 2020 roku nr XXXVIII/1193/2020 w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2021. Wysokość kosztów, o których mowa w art. 130a ust. 2a uprd nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu. W roku 2021 wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t to kwota 157,00 zł. Załącznik nr 2 do ww. uchwały został zastosowany prawidłowo przez organ I instancji, a stawki w nim określone nie przekraczają kwot maksymalnych ustanowionych w art. 130 a ust. 6a lit. 3 uprd. Kolegium wyjaśniło, że przedmiotowe koszty w zakresie niniejszego postępowania, w świetle zarówno ustawy Prawo o ruchu drogowym, jak i wskazywanej wyżej uchwały Rady m. st. Warszawy, nie odnoszą się do wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych w konkretnej sprawie, a przeciwnie - zostały w przedmiotowej uchwale doprecyzowane stałą stawką i konieczność ich poniesienia uzależniona jest jedynie od powstania kosztów w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. Koszty takie niewątpliwie powstały na skutek wydania uzasadnionej dyspozycji usunięcia pojazdu i wyjazdu holownika do miejsca zdarzenia, choć od usunięcia odstąpiono. W skardze na decyzję SKO Skarżący zarzucił, że Kolegium nie ustosunkowała się do jego zastrzeżeń z odwołania z 25.07.2023r. Podnosił, że błędnie uznano, że pojawił się przy swoim aucie o godz. 16:50 i w tym samym czasie odstąpiono od usunięcia pojazdu. Twierdził też, że strażnik zwlekał z odwołaniem przyjazdu pojazdu holowniczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Przy czym ocena ta dokonywana jest według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to czy zaistniała podstawa do ustalenia opłaty w wysokości 157 zł w związku z dyspozycją odholowania nieprawidłowo zaparkowanego pojazdu. zł opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu skarżącego. Skarżący nie kwestionuje, że nieprawidłowo zaparkował pojazd, jak to wynika z treści decyzji. Zarzuca, że pojawił się wkrótce po interwencji strażnika Straży Miejskiej, a ten zbyt opieszale odwołał dyspozycję holowania. Ustalenia faktyczne w sprawie zostały udokumentowane: dyspozycją usunięcia pojazdu, notatka urzędową, fakturę z załącznikiem, zleceniem holowania, wyjaśnieniami Straży Miejskiej i dokumentacją zdjęciową. Skarżący nie przeciwstawił tym dowodom żadnych innych dowodów oprócz swoich twierdzeń. Nie wykazał, by zlecenie holowania było nieuprawnione, lub że nie zostało dokonane. Dowody wskazują jednoznacznie, że do wydania dyspozycji usunięcia pojazdu doszło o godz. 16:33, a odwołanie dyspozycji nastąpiło o godz, 16:50. Z przytoczonych dowodów wynika też jednoznacznie, że dyspozycja zaczęła być wykonywana przez dysponenta holownika. Samo wydanie uzasadnionej dyspozycji odholowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy rozpoczęto jej realizację jest wystarczające, uzasadniało naliczenie przedmiotowej kary. Zgodnie z treścią art. 130a ust. 1 pkt 4 uprd pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela pojazdu w przypadku pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla pojazdu kierowanego przez osoby wymienione w art. 8 ust. 1 i 2 uprd. Nie budził wątpliwości fakt, że Skarżący w dniu 15 marca 2021 r. zaparkował swój pojazd w miejscu obowiązywania znaku D-18a z tabliczką T-29, oraz znaków poziomych P-20 i P-24. Skarżący pozostawił zatem pojazd w miejscu przeznaczonym dla osoby niepełnosprawnej. Jednak w pojeździe nie umieścił w widocznym miejscu ważnego identyfikatora upoważniającego do parkowania w tym miejscu. Takie zachowanie właściciela pojazdu, w świetle art. 130 a ust. 1 pkt 4 uprd, spowodowało, że funkcjonariusz Straży Miejskiej wystawił dyspozycję usunięcia ww. pojazdu. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz uchwały Rady m. st. Warszawy z dnia 15 października 2020 r. nr XXXVIII/1193/2020 w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2021. W załączniku nr 2 ww. uchwały określono wysokość kosztów za usunięcie jednego pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3.500 kg, która w dniu zdarzenia wynosiła 157 zł oraz opłatę za przechowywanie 44 zł. Organy nie mogły też odstąpić od ustalenia kosztów, ani ustalić ich w innej wysokości. Ze wskazanych powyżej regulacji prawnych wynika, że właściciel nieprawidłowo zaparkowanego pojazdu, wobec którego wydano dyspozycję jego usunięcia z drogi i przechowywania ponosi koszty takich czynności, w tym kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu. Podkreślić należy, że ustalanie opłat za usunięcie pojazdów i ich przechowywanie, nie jest uzależnione od faktycznej wysokości tych opłat i kosztów poniesionych w konkretnym przypadku. Rada powiatu (w tym przypadku m.st. Warszawy) związana jest bowiem jedynie stawkami maksymalnymi określonymi w ustawie, ale waloryzowanymi w drodze corocznych obwieszczeń ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art. 130a ust. 6c u. p.r.d.). Zatem to radzie przyznana została kompetencja do corocznego określania w drodze uchwały konkretnych stawek opłat i kosztów, nieprzekraczających kwot ustalonych w wyniku waloryzacji ministra dokonywanej w obwieszczeniu, których ustalenie winno być dokonywane w uwzględnieniem konieczności sprawnej realizacji zadań związanych z usuwaniem pojazdów oraz kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu. Przyjęty przez ustawodawcę sposób ustalania wysokości kosztów usunięcia pojazdu i jego przechowywania, a także koszów w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu, nie pozwala na ustalenie rzeczywistej (faktycznej) wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu i jego przetrzymywania. Ustawodawca ustanowił w tym przypadku mechanizm ustalania opłat i kosztów za usunięcie pojazdu, na który nie ma wpływu faktyczna wysokości kosztów w konkretnym przypadku (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt I OSK 3734/18, 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2644/14, z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt I OSK 2897/16, z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK982/16, 4 lipca 2018 r. sygn. akt I OSK 1543/16 oraz z dnia 22 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 106/17). Należy podkreślić, iż w badanym postępowaniu organ nie ma podstaw do rozważania przy ustalaniu wysokości opłaty taki okoliczności jak sytuacja majątkowa, zdrowotna, czy rodzinna skarżącego. Brak jest podstaw do badania kwestii takich jak np. stopień zawinienia czy okres niedozwolonego parkowania. Jak wskazano powyżej ustawodawca nie przewidział możliwość miarkowania opłaty. Sam przepis art. 130a ustawy - Prawo o ruchu drogowym wskazuje bowiem jedynie na konieczność poniesienia przez właściciela pojazdu kosztów usunięcia i przechowywania, bądź też kosztów w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu gdy doszło do pozostawienia pojazdu, który nie był oznakowany kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla osób niepełnosprawnych. Ustalenie kosztów na podstawie art. 130a ust. 10h u.p.r.d. ma charakter obiektywny, nie zależy od stopnia zawinienia, ani co do zasady od okoliczności powodujących konieczność usunięcia pojazdu z drogi. Istotne jest tylko spełnienie jednej z przesłanek do usunięcia pojazdu z drogi (zob. wyrok WSA w Olsztynie z 3 listopada 2021 r., II SA/Ol 15/21). Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.