VI SA/Wa 5566/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z 10 maja 2023 r., znak DZP-IV.6241.18.2023 w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: odrzucić skargę

Pismem z [...] sierpnia 2024 r., J. Ż. (dalej: strona, skarżąca) wniosła skargę decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2023 r., znak [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza. Na podstawie art.44 § 3 kpa decyzja został uznana za doręczoną skarżącej w dniu 1 czerwca 2023 r. Skarżąca zaś nadała skargę w dniu 1 września 2023 r. (data stempla pocztowego k.5). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz.1634; dalej w skrócie: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ w zaskarżonej decyzji. Organ wykonał tym samym obowiązek wynikający z art. 107 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.) i art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z ustaleń poczynionych wyżej wynika, że skarżąca nadała skargę w dniu 1 września 2023 r., (data stempla pocztowego k.5) tj. po upływie 30 - dniowego terminu do złożenia skargi, który rozpoczął bieg w dniu 2 czerwca 2023 r., i upływał w dniu 3 lipca 2023 r., co oznacza, że 30-dniowy termin do złożenia skargi wynikający z brzmienia przepisu 54 § 1 p.p.s.a. nie został zachowany. W tym stanie rzeczy skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji.