VI SA/Wa 546/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 maja 2017 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu wniesionego w dniu 30 maja 2016 r. przez N. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...]. Organ wskazał, że znak towarowy [...] został zgłoszony w Urzędzie Patentowym RP przez O. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w dniu 6 listopada 2013 r. W wyniku rozpatrzenia powyższego zgłoszenia Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] maja 2015 r. udzielił prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy. Publikacja o udzielonym prawie ukazała się w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" nr [...]. Od powyższej decyzji został złożony sprzeciw przez N. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w dniu 30 maja 2016 r., zatem pod rządami ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 11 września 2015 r. - o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1615), która weszła w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r. Urząd Patentowy RP stwierdził, że strona składając sprzeciw nie uwzględniła przepisu przejściowego zawartego w art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej, zgodnie z którym do postępowań o udzielenie prawa ochronnego na znaki towarowe oraz postępowań toczących się na skutek sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Treść powyższego przepisu wskazuje bowiem, że wolą ustawodawcy było stosowanie przepisów dotychczasowych, tj. obowiązujących do dnia 15 kwietnia 2016 r. jedynie do wszczętych i niezakończonych postępowań o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy oraz postępowań toczących się na skutek wniesionego sprzeciwu. Organ wyjaśnił, że postępowanie sprzeciwowe prowadzone na podstawie art. 246 p.w.p. było wszczynane po udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy i nie miało charakteru postępowania zgłoszeniowego, a więc nie ma podstaw do kwalifikowania go jako postępowania "o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy", o którym mowa w art. 2 ust. 1 przepisu przejściowego. Ponadto z powyższego przepisu wynika wprost, że dotychczasowe przepisy stosuje się do wszczętych i niezakończonych postępowań na skutek wniesionego sprzeciwu a więc takich, które w dacie wejścia w życie ustawy nowelizującej były już w toku. Tym samym wobec faktu, że prawo ochronne na znak towarowy [...] zostało udzielone przed 15 kwietnia 2016 r., a jednocześnie sześciomiesięczny termin na wniesienie sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu przedmiotowego prawa ochronnego upływał po tej dacie, kluczowe znaczenie dla kwestii zastosowania właściwych przepisów miała data faktycznego złożenia sprzeciwu w niniejszej sprawie. Organ podkreślił, że sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy [...] został złożony przez N. Sp. z o.o. z siedzibą [...] w dniu 30 maja 2016 r., to jest po wejściu w życie ustawy nowelizującej. Postępowanie sprzeciwowe nie zostało wszczęte przed nowelizacją ustawy Prawo własności przemysłowej, a zatem brak było podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 246 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym. Znalazł natomiast zastosowanie art. 246 ust. 1 p.w.p. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 11 września 2015 r. - o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej, zgodnie z którym każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od daty opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. W ocenie organu, w świetle obowiązującej regulacji, brak było możliwości wniesienia sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy w niniejszej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie N. sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła o jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła: - naruszenie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej w związku z art. 246 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej oraz art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - poprzez ich błędne zastosowanie z uwagi na nieuwzględnienie przez organ okresu przejściowego dla wnoszącego protest (pozbawiając go prawa jego wniesienia), zaś dokonana wykładnia jest sprzeczna z ww. zasadą konstytucyjną. - nie uwzględnienie w toku postępowania przed Urzędem wniosku skarżącej z dnia 28.07.2014 r. wraz z uzupełnieniem z dnia 29.01.2015 r. a dotyczącego wniosku złożonego przez firmę O. Sp. z o.o. o ponowne udzielenie prawa ochronnego na identyczny znak towarowy słowny [...] (zgłoszenie nr [...], prawo ochronne [...]). W tej mierze Spółka zarzuca naruszenie przepisu art. 315 ust. 2 i 3 Prawo własności przemysłowej poprzez ich błędne zastosowanie tj. nie uwzględnienie stosunków prawnych powstałych przed wejściem w życie znowelizowanej ustawy. - niezastosowanie w postępowaniu o udzielenie prawa ochronnego art. 145 pkt 2. p.w.p. w brzmieniu "Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania prawo ochronnego." Na skutek czego organ naruszył zasadę czynnego udziału strony na każdym etapie postępowania (zarzut w zw. z art. 10 k.p.a.), - niepublikowanie informacji o udzieleniu prawa ochronnego [...] przez okres 6 miesięcy w Biuletynie Urzędu Patentowego (decyzja z dnia [...].05.2015 r. publikacja w biuletynie 30 listopad 2015 r.) przez co wnoszący skargę mógł być wprowadzony w błąd w kwestii uwzględnienia przez Urząd Patentowy podnoszonych we wniosku z dnia 28.07.2014 r. zarzutów wobec zgłoszenia [...] firmy O. Odnośnie tego zarzutu strona podniosła, że publikowanie decyzji z tak dużym opóźnieniem wobec zmiany przepisów prawa doprowadziło do sytuacji, w której skarżąca została pozbawiona środka prawnego, zaś norma prawa działa w sposób zróżnicowany wobec obywateli. - rażące naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj. przepisu art. 61a kpa poprzez jego bezzasadne zastosowanie, art. 10 kpa poprzez jego niezastosowanie i uniemożliwienie stronie udziału w sprawie pomimo zgłoszonych wniosków. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii, czy prawidłowo został zastosowany przepis art. 246 ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 11 września 2015 r. - o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1615), która weszła w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r. Należy wyjaśnić, że zasadnicze znaczenie dla ustalenia, które brzmienie tego przepisu jest właściwe (sprzed nowelizacji, czy po niej) miał przepis przejściowy zawarty w art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej, zgodnie z którym do postępowań o udzielenie prawa ochronnego na znaki towarowe oraz postępowań toczących się na skutek sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z treści wskazanego przepisu przejściowego wprost zatem wynika, że dotychczasowe przepisy stosuje się do wszczętych i niezakończonych postępowań na skutek wniesionego sprzeciwu, a wiec takich, które w dacie wejścia w życie ustawy nowelizującej były już w toku. Z akt sprawy wynika, że w dacie wejścia w życie ustawy nowelizującej, to jest w dniu 15 kwietnia 2016 r. nie toczyło się postępowanie ze sprzeciwu wniesionego przez N. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], a sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu ochrony na znak towarowy [...] został złożony przez stronę dopiero w dniu 30 maja 2016 r., czyli po wejściu w życie nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej. Treść art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej nie daje zatem podstaw do przyjęcia, że wolą ustawodawcy było utrzymanie możliwości wnoszenia sprzeciwów w rozumieniu art. 246 p.w.p. wobec praw ochronnych na znaki towarowe. W związku z powyższym z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej ustała możliwość wnoszenia sprzeciwów wobec praw ochronnych na znaki towarowe. Przyjęta zasada odnosi się również do praw ochronnych udzielonych przed 15 kwietnia 2016 r., dla których sześciomiesięczny termin na wniesienie sprzeciwu upływał po tej dacie. Skarżąca zarzuca, że przyjęcie takiej wykładni art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej prowadzi do wniosku, że w niektórych sprawach, w których decyzja o udzieleniu ochrony została wydana przed wejściem w życie nowelizacji, terminy na wniesienie sprzeciwu uległy skróceniu do dnia wejścia w życie nowelizacji. W ocenie Sądu, treść art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej nie daje podstaw do przyjęcia, że wolą ustawodawcy było utrzymanie możliwości wnoszenia sprzeciwów w rozumieniu art. 246 p.w.p. wobec praw ochronnych na znaki towarowe, w tym do tych praw które zostały udzielone przed 15 kwietnia 2016 r., dla których sześciomiesięczny termin na wniesienie sprzeciwu upływał po tej dacie. Przyjęcie odmiennej interpretacji art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej byłoby bowiem wykładnią contra legem. Znowelizowany przepis art. 246 ust. 1 p.w.p. nie przewiduje możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, tak więc w sprawie brak było możliwości wszczęcia postępowania na żądanie skarżącej Spółki. Niezasadny jest zatem zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej oraz art. 32 Konstytucji RP. Skarżąca zarzuca również, że przyjęcie zastosowanej przez organ wykładni prowadzi do nierówności podmiotów. Odnosząc się do tego zarzutu, należy zaznaczyć, że ustawą nowelizującą został zmieniony również przepis art. 164 ustawy Prawo własności przemysłowej, regulujący kwestię wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. Na mocy tej nowelizacji, składanie wniosków o unieważnienie prawa wyłącznego nie wiąże się już z koniecznością wykazywania przez wnioskodawcę interesu prawnego. Wniosek o unieważnienie prawa ochronnego stał się więc środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie będzie musiała wykazywać interesu prawnego we wszczęciu takiego postępowania. W stosunku do znaków towarowych, co do których ustała możliwość wnoszenia sprzeciwów zainteresowani mogą składać wnioski o unieważnienie praw ochronnych, a wystąpienie z takim wnioskiem w aktualnym stanie prawnym, nie jest uzależnione od spełnienia żadnych dodatkowych warunków. Odnośnie podnoszonego przez stronę zarzutu naruszenia w niniejszej sprawie art. 61a kpa i art. 10 kpa, Sąd wyjaśnia, że z chwilą wejścia w życie nowego brzmienia art. 246 ust. 1 p.w.p. ustała możliwość wnoszenia sprzeciwów wobec decyzji o udzieleniu praw ochronnych na znaki towarowe. Art. 246 p.w.p. w brzmieniu nadanym nowelizacją, nie przewiduje bowiem możliwości zgłoszenia sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy. W rozpatrywanej sprawie nie było więc podstaw do uruchomienia procedury sprzeciwowej na skutek żądania skarżącej, które zostało złożone pod rządami znowelizowanej ustawy. W niniejszej sprawie wystąpiła więc "inna uzasadniona przyczyna", o której mowa w art. 61a kpa i podjęte przez organ rozstrzygnięcie nie podważało statusu skarżącej jako strony postępowania sprzeciwowego, a przyczyną odmowy wszczęcia postępowania było wystąpienie innej przesłanki z tego przepisu. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego niepublikowania przez Urząd Patentowy RP informacji o udzieleniu prawa ochronnego na znak "Gladiator" przez okres 6 miesięcy od daty wydania decyzji, należy wyjaśnić, że informacja o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy publikowana jest w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" po stwierdzeniu, że udzielenie takiego prawa ma charakter definitywny. Od decyzji o udzieleniu prawa ochronnego przysługuje zgłaszającemu prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia decyzji. Ponadto decyzja o udzieleniu prawa ochronnego ma charakter warunkowy, gdyż zgodnie z art. 147 ust. 2 p.w.p. udzielenie prawa ochronnego następuje pod warunkiem uiszczenia przez zgłaszającego opłaty za dziesięcioletni okres ochrony. Jednocześnie, w świetle art. 224 ust. 1 p.w.p. termin na uiszczenie opłaty za pierwszy okres ochrony wynosi trzy miesiące od daty doręczenia wezwania. W przypadku bezskutecznego upływu powyższego terminu Urząd Patentowy RP wydaje decyzję stwierdzającą wygaśniecie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego (art. 147 ust. 2 zd. 2 p.w.p.). Publikacja o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy możliwa jest zatem dopiero po uiszczeniu przez zgłaszającego należnej opłaty i wtedy taka decyzja ma charakter definitywny. Niezasadny jest więc zarzut niepublikowania informacji o udzieleniu prawa ochronnego. Odnosząc się z kolei do zarzutów nieuwzględnienia przez organ w toku postępowania przed Urzędem Patentowym wniosku skarżącej z dnia 28.07.2014 r. wraz z uzupełnieniem z dnia 29.01.2015 r., a dotyczącego wniosku złożonego przez firmę O. Sp. z o.o. o ponowne udzielenie prawa ochronnego na identyczny znak towarowy słowny "Gladiator" oraz niezastosowanie w postępowaniu o udzielenie prawa ochronnego art. 145 pkt 2. p.w.p., należy wyjaśnić, że postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonego postanowienia zostało wszczęte na skutek złożenia przez skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2016 r., którym Urząd Patentowy RP odmówił wszczęcia postępowania w sprawie złożonego sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była zatem kwestia złożonego sprzeciwu i ocena wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia w kontekście zgłoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów. Wymienione zarzuty nie dotyczą zatem sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania, lecz odnoszą się do postępowania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy [...], które zostało zakończone ostateczną decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2015 r. o udzieleniu prawa ochronnego na ten znak towarowy i nie dotyczą sprawy będącej przedmiotem rozpoznania. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Uznając zatem skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając za podstawę art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku