VI SA/Wa 501/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. z siedzibą w K. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia odrzucić skargę

S. z siedzibą w K. (dalej też jako "Skarżący" lub "Strona") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem Minister Klimatu i Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wydania koncesji na wydobywanie kopaliny (kruszywa naturalnego) ze złoża "[...]", położonego w miejscowości P., gmina P., województwo [...], zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2021 r. Skarga S. została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego – Poczta Polska S.A. - w dniu 28 stycznia 2022 r. (koperta - k. 16 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Minister Klimatu i Środowiska wniósł o jej oddalenie, stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie – za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] grudnia 2021 r. zostało doręczone Skarżącemu w dniu 28 grudnia 2021 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki - karta numer 72 b akt administracyjnych, teczka numer 1). Sąd podkreśla, że warunkiem skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego było dokonanie tej czynności w terminie 30 dni od dnia doręczenia S. rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z regulacją przepisu art. 83 § 1 p.p.s.a w postępowaniu sądowoadministracyjnym terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Dodatkowo w przepisie art. 83 § 2 p.p.s.a., wskazano, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Natomiast stosownie do art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1960 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2020 poz. 2320 z późń. zm.) mającym zastosowanie w postępowaniu administracyjnym na mocy w/w odesłania, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W związku z powyższym, termin oznaczony w dniach – tak jak w rozpatrywanej przez Sąd sprawie – liczy się w dniach poczynając od dnia następnego po dniu zdarzenia powodującego bieg terminu (tj. od dnia doręczenia postanowienia organu odwoławczego). Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że skoro postanowienie organu odwoławczego doręczono stronie skarżącej w dniu 28 grudnia 2021 r., to termin do wniesienia skargi na ww. postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] grudnia 2021 r., upłynął w dniu 27 stycznia 2022 r. Tymczasem skarga S. została nadana w placówce pocztowej UP K., w dniu 28 stycznia 2022 r. (co potwierdza, oprócz datownika na kopercie, także wydruk z trackingu śledzenia przesyłek operatora pocztowego (karta 17 akt sądowych), a zatem dzień po upływie terminu. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że Skarżący w wydanym postanowieniu organu odwoławczego z dnia 13 grudnia 2021 r., został poinformowany prawidłowo o terminie do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.