VI SA/Wa 4868/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lipca 2023 r. nr 206/07/2023/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

VI SA/Wa 4868/23 UZASADNIENIE K. S. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lipca 2023r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że skarżąca podlegała od 30 maja 2022r. do 16 września 2022r. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba bezrobotna. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: obrazy art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 24, art. 73 pkt 7 i art. 82 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2022r. poz. 2561, z późn. zm.) wniosła na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. o uwzględnienie skargi i zmianę ww. decyzji poprzez ustalenie, że podlegała od 30 maja 2022r. do 16 września 2022r. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba pobierająca świadczenie pielęgnacyjne /świadczeniobiorca/. Podnosiła, że Urząd Pracy w M. w okresie od 30 maja 2022r. do 16 września 2022r. nie uznał jej za osobę bezrobotną z racji pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, co oznacza, że za w/w okres czasu nie może podlegać obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba bezrobotna. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ("NFZ") wniósł o wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Organ prawidłowo ustalił, że w okresie od 30 maja 2022 r. do 17 września 2022 r. skarżąca podlegała ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba bezrobotna pobierająca zasiłek dla bezrobotnych (kod tytułu ubezpieczenia 091000). Z kolei od 18 maja 2022 r. do nadal posiadała tytuł jako świadczeniobiorca, za którego jednostka organizacyjna pomocy społecznej, wójt, burmistrz lub prezydent miasta ma obowiązek opłacać składki (kod tytułu ubezpieczenia 142200). Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. nr [...] z 17 czerwca 2022 r. oraz [...] z 9 września 2022 r., przyznano skarżącej świadczenie pielęgnacyjne w okresie od 1 kwietnia 2022 r. do 17 maja 2022 r. i od 18 maja 2022 r. na stałe. W związku z powyższym Starosta M. decyzją z 9 marca 2023 r. uchylił decyzję z 31 maja 2022 r. nr [...] o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną z dniem 30 maja 2022 r. i przyznaniu prawa do zasiłku od 30 maja 2022 r. Wydał nową decyzję rozstrzygającą o nr [...], w której orzekł o uchyleniu ww. decyzji ostatecznej z 31 maja 2022 r. nr [...] oraz o odmowie uznania skarżącej za osobę bezrobotną w dniu 30 maja 2022 r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 30 maja 2022 r. z uwagi na okoliczność dotyczącą świadczenia pielęgnacyjnego. Z ustaleń organu wynika, że te istotne dla sprawy okoliczności skarżąca podniosła dopiero po wydaniu przez organ ostatecznej decyzji w sprawie, a załączone do skargi dokumenty urzędowe nie budziły jego wątpliwości co do ich autentyczności, dlatego słusznie dały podstawę do wzruszenia zaskarżonej decyzji w trybie autokontroli Prezesa NFZ. Zasadnie zatem uchylił decyzję nr [...] Prezesa NFZ z 13 lipca 2023 r. stwierdzającą, że skarżąca podlega od 30 maja 2022r. do 16 września 2022r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba bezrobotna, ponieważ to uchylone rozstrzygnięcie zawarte w przedmiotowej decyzji pozostaje w sprzeczności z ustaleniami dotyczącymi podlegania przez tą osobę obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba pobierająca świadczenie pielęgnacyjne. Sąd zatem zgadza się ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, co do konieczności zastosowania art. 54 § 3 p.p.s.a. i uwzględnienia skargi w całości. Rozpoznawanie skargi wniesionej do tut. Sądu stało się zatem bezprzedmiotowe, skoro organ sam - w trybie autokontroli - uchylił zaskarżoną decyzję i wydał rozstrzygnięcie zgodnie z wnioskiem skargi, że skarżąca podlegała od 30 maja 2022 r. do 16 września 2022 r. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba pobierająca świadczenie pielęgnacyjne. .Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 k.p.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. § 2 stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu.