VI SA/Wa 4798/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2023 r. w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem pojazdu postanawia odrzucić skargę

Pismem z 13 kwietnia 2023 r. B. G. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z 9 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Prawomocnym postanowieniem z 26 czerwca 2023 r., I SA/Bd 290/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, uznając się za niewłaściwy przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy wniesionej do sądu administracyjnego, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest do oceny dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: k.p.a.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu I instancji na skutek wniesienia odwołania przez stronę podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Przepis art. 127 § 2 k.p.a. stanowi, że właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja) wydane przez organ orzekający w sprawie w II instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 18 lipca 2022 r., II SA/Po 462/22; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 16 maja 2022 r., I SA/Gl 437/22 – dostępne w CBOSA). Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej II instancji (por. postanowienie NSA z 13 maja 2009 r., II GSK 947/08 – dostępne w CBOSA). W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący kwestionuje decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z 9 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem pojazdu, od której przysługiwało odwołanie do SKO w Warszawie, za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 14 od dnia jego doręczenia, o czym skarżący został pouczony w treści ww. decyzji. Fakt, że decyzja ta została uznana za doręczoną w trybie zastępczym pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zapadłego w niniejszej sprawie. Sąd jedynie na marginesie nadmienia, że zgodnie z dyspozycją art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Reasumując, wniesienie skargi na decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 9 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem pojazdu, bez uprzedniego wniesienia odwołania do SKO skutkowało niedopuszczalnością skargi i prowadziło do jej odrzucania, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.