VI SA/Wa 4627/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji postanawia: odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził utratę dobrej reputacji przez A. T. (dalej "skarżąca"). Pismem z 5 lipca 2023 r. skarżąca wniosła do Sądu skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Następnie pismem z 11 lipca 2023 r. skarżąca złożyła do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli zaś stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych regulacji wynika, że przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronom wybór środka ochrony prawnej, co nie oznacza jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wtedy, gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie ma przy tym znaczenia, czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, bowiem jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1169/19). Zgodzić należy się z tezą, że przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do sytuacji, w której strona mogłaby wnieść skargę do sądu niejako na wypadek, gdyby wniosek do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony skutecznie. Taka argumentacja byłaby niezgodna z literalnym brzmieniem art. 52 § 3 p.p.s.a., który wymaga od strony wyboru, w jakim trybie będzie domagała się ochrony, a więc czy skorzysta z trybu postępowania administracyjnego, czy też z trybu sądowoadministracyjnego. Przy czym, konsekwencje tego wyboru obciążają stronę (zob. postanowienie NSA z 27 maja 2022 r. sygn. akt II GSK 644/22). Wobec tego w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie mogła skutecznie domagać się rozpoznania skargi, z uwagi na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro skarżąca zdecydowała się na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to tym samym wybrała administracyjny tryb zaskarżenia decyzji (art. 52 § 3 p.p.s.a.) Z tego powodu skarga złożona równolegle do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na nieostateczną decyzję jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.