VI SA/Wa 459/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Honorata Łopianowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. i R. S. na czynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym P. S. i R. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych.

Pismem z 31 grudnia 2025 r. P. S. i R. S. (dalej jako "skarżący", "strona") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą zaskarżyli czynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie polegającą na, ich zdaniem, wadliwym rozpoznaniu złożonej 30 października 2024 r. skargi oraz wadliwego podjęcia czynności, tj. zawiadomienia o odmownym załatwieniu owej skargi. W odpowiedzi na skargę Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniósł o jej odrzucenie, względnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w każdym postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, 1491 i 2052, dalej: "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076, 2105, dalej: "o.p."), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak zasadnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny, ustawodawca określił zamknięty katalog spraw administracyjnych, w których można złożyć skargę administracyjną na bezczynność lub przewlekłość organu w jej załatwieniu. Należy także podkreślić, że do zaistnienia sprawy administracyjnej konieczny jest zarówno konkretny przepis administracyjnego prawa materialnego, jak i postępowanie, które nada w określonej formie temu przepisowi znaczenie prawne. Można zatem przyjąć, że sprawa administracyjna jest więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjnoprawnego, czyli takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego (por. wyrok NSA z 14 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 2414/21, LEX nr 3188990; postanowienie NSA z 29 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 953/10, LEX nr 742207). Podkreślenia wymaga, że zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności w nich wskazanych. Jak zaś wskazali skarżący w skardze z 31 grudnia 2024 r. "składają skargę na wadliwe rozpoznanie zasadnej i merytorycznej skargi z dnia 30 października 2024 r. w ustawowym 30-dniowym terminie (przewlekle prowadzenie postępowania) oraz wadliwego podjęcia innej czynności z rażącym naruszeniem prawa (działanie) tj. Zawiadomienia o odmownym załatwieniu skargi przez Krajowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej w osobie D. W.". W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślili, że "w dniu 30 października 2024 r. Skarżący na podstawie art. 227 k.p.a. złożyli skargę na nieuczciwe, stronnicze oraz całkowicie wadliwe działanie okręgowego rzecznika, w wyniku naruszenia par. 10. 1. Rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 31 października 2002 r. Dz. U. nr 194 Poz. 1635 odpowiedzialności zawodowej [...] okręgowej izby inżynierów budownictwa w [...] przez W. G. nieuczciwie, stronniczo i przewlekle z naruszeniem prawa przez prowadzącego to postępowanie wobec niewiarygodnego członka w/w izby K. S.". Jak wskazuje powyższe, akt w którym skarżący osadzili skargę to skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które nie kończy się decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Natomiast według przepisów regulujących właściwość rzeczową sądów administracyjnych, do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII k.p.a., nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04, LEX nr 165916). Jak podkreśla się w orzecznictwie – działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII k.p.a., nie są aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1271/04 LEX nr 191974). Podkreślenia zatem wymagało, że skarga na bezczynność organu – jak wynika z cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. – jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego – na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż określone w pkt. 1-5 tej normy) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Konkludując powyższe należy stwierdzić, że wniesiona skarga nie dotyczy sprawy sądowoadministracyjnej, która mogłaby podlegać jurysdykcji sądów administracyjnych. Przedmiot owej skargi nie dotyczy żadnej ze wskazanych powyżej w uzasadnieniu kategorii aktów prawnych, ani też czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej w ramach ich działalności. Dodatkowo należy wskazać, że skarżący zostali pouczeniu o tym, że zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi jest czynnością materialno-techniczną organu i nie jest możliwe wniesienia środka odwoławczego. Niedopuszczalne jest także wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Powyższe informacje widnieją w pouczeniu załączonym do zawiadomienia z 16 grudnia 2024 r. (k. 6 w aktach administracyjnych) Mając powyższe na uwadze skargę skarżącego złożoną do tutejszego Sądu należało uznać za niedopuszczalną, skoro została wniesiona w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.