VI SA/Wa 4540/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 890/22 wydanego w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 marca 2023 r. (sygn. akt VI SA/Wa 890/22) oddalił skargę Z.Z. (dalej jako: skarżący) w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 stycznia 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej. W dniu 8 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 890/22, zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem. W uzasadnieniu skargi o wznowienie skarżący wskazał, że w jego ocenie ujawniły się dowody i okoliczności podważające wiarygodność dotychczas przeprowadzonych dowodów i ustalonych faktów. Podniósł, że został obciążony karą pieniężną za niezadeklarowanie przyczepy poruszającej się po drogach publicznych wraz z samochodem ciężarowym powyżej 3,5 t. Kwota 1 093,10 zł stanowiła należność za 85 przejazdów ww. przyczepy, którą przeszacowano na kwotę 63 750 zł kary pieniężnej. Kwotę 1 325 zł (w tym odsetki) za przejazd przyczepy uiścił pracodawca skarżącego. O powyższym fakcie skarżący został poinformowany w dniu 14 marca 2023 r., przy czym fakt uiszczenia opłaty, będący nową okolicznością dla sprawy, miał miejsce przed dniem 1 października 2021 r., w którym to nastąpiło całkowite przejście elektronicznego poboru opłat za przejazdy po drogach do nowego systemu e-TOLL. W ocenie skarżącego restytucyjna przyczyna wznowienia postępowania wskazana w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odnosi się do zdarzeń powstałych w postępowaniu sądowym, gdyż musiała zaistnieć przed 1 października 2021 r. z przyczyn formalno-prawnych i powstała przed uprawomocnieniem się wyroku tj. dniem 31 lipca 2023 r. Stąd też w jego ocenie skarga została złożona w terminie. Skarżący wskazał ponadto, że bezspornym dowodem na to, że tylko jego pracodawca był zobowiązany do ponoszenia opłat w systemie viaTOLL (na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o drogach publicznych) jest fakt, że 14 marca 2023 r. poinformował on skarżącego o uiszczeniu należnej kwoty 1 325 zł (w tym odsetki) za niezadeklarowaną przyczepę, przez co dochodzenie tego obowiązku od skarżącego było i jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach określonych dziale VII tej ustawy. Zgodnie z art. 280 p.p.s.a. wstępne badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania obejmuje terminowość jej wniesienia i oparcie na ustawowej przesłance wznowienia. Dopiero wskutek spełnienia obu powyższych warunków łącznie możliwe jest wyznaczenie rozprawy. Brak chociażby jednego z tych warunków sprawia, że merytoryczne rozpoznanie sprawy jest niemożliwe, a Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania. Należy zatem podkreślić, że badanie dopuszczalności skargi o wznowienie nie jest badaniem zasadności skargi, a jedynie badaniem warunków umożliwiających rozpatrywanie samej skargi (por. wyrok NSA z 25 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 1837/07; wyrok NSA z 11 października 2017 r., sygn. akt I OSK 910/17; postanowienie NSA z 25 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 2071/09, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, przy czym termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2023 r. oddalającym jego skargę. Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 29 lipca 2023 r., a zatem przed wniesieniem skargi o wznowienie postępowania. Podaną przez skarżącego podstawą żądania wznowienia postępowania jest ujawnienie nowych okoliczności tzn. faktu uiszczenia przez pracodawcę skarżącego kwoty 1325 zł, stanowiącej brakującą część opłaty elektronicznej (viaTOLL) za przejazd pojazdem kierowanym przez skarżącego. O fakcie uiszczenia tej opłaty skarżący, jak podał w skardze o wznowienie, dowiedział się 14 marca 2023 r., a zatem trzymiesięczny termin zakreślony dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął z dniem 14 czerwca 2023 r. Skoro zatem skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r., to należy przyjąć, że jest ona niedopuszczalna z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Niezależnie od powyższego Sąd zwraca uwagę, że w myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jak zostało wskazane wyżej skarżący o podstawie wznowienia dowiedział się w dniu 14 marca 2023 r. Wyrok w sprawie VI SA/Wa 890/22 został wydany 13 marca 2023 r., przy czym odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 28 czerwca 2023 r. i od tego dnia skarżący miał możliwość wniesienia w terminie 30 dni skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym informacja o uiszczeniu pozostałej części opłaty elektronicznej mogła zostać wykorzystana w poprzednim postępowaniu tzn. w sprawie VI SA/Wa 890/22. Powyższe oznacza, że skarga o wznowienie postępowania została nie tylko wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego terminu, ale także nie został spełniony warunek dopuszczalności skargi wskazany w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie ze wspomnianym art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Przy braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci. Ponadto zaznaczyć należy, że wobec ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi o wznowienie Sąd nie bada merytorycznie czy wskazane przez skarżącego okoliczności uzasadniały wydanie innego rozstrzygnięcia w sprawie i nie kieruje sprawy na rozprawę. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.