VI SA/Wa 450/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca spółka – C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia podlegania przez R. B. w okresie od [...] października 2013 r. do [...] października 2013 r., obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia [...] lutego 2017 r., doręczonym 14 marca 2017 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia skargi ([...].02.2017 r.), ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym – celem wykazania prawa do reprezentacji skarżącej spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, nazywanej dalej "p.p.s.a."). W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej 14 marca 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 25 akt sądowych), a więc siedmiodniowy termin wyznaczony przez Sąd na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął w dniu 21 marca 2017 r. Skarżąca powyższego braku nie uzupełniła. Sąd mając na względzie powyższe ustalenia, na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.