VI SA/Wa 4351/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wydaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 889/22 wydanego w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego

Wyrokiem z 13 marca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 889/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. Z. (dalej jako: "Skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. 21 lipca 2023 r. (data prezentaty biura podawczego) Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem z 13 marca 2023 r. W treści skargi skarżący podniósł, iż ujawniły się dowody i okoliczności, podważające wiarygodność dotychczas przeprowadzonych dowodów i ustalonych faktów. Dowody te są częściowo w posiadaniu pracodawcy skarżącego M. N., który był zobowiązany do ponoszenia opłat za przejazdy drogami publicznymi w elektronicznym systemie viaTOLL oraz częściowo w posiadaniu organu i urzędów rejestrujących uiszczanie ww. opłat. Skarżący podniósł, że został obciążony karą pieniężną w wysokości 3000 zł za niezdeklarowanie przyczepy poruszającej się po drogach publicznych wraz z samochodem ciężarowym powyżej 3,5 t. Kwota 1 093,10 zł stanowiła należność za 85 przejazdów przyczepy, za które przeszacowano na kwotę 63 750 zł kary pieniężnej. Kwotę 1 325 zł (w tym odsetki) za przejazd przyczepy uiścił pracodawca skarżącego. O powyższym fakcie skarżący został poinformowany przez pracodawcę 14 marca 2023 r., przy czym fakt uiszczenia opłaty będący nową okolicznością dla sprawy, miał miejsce przed dniem 1 października 2021 r., w którym to nastąpiło całkowite przejście elektronicznego poboru opłat za przejazdy po drogach do nowego systemu e-TOLL. W ocenie skarżącego restytucyjna przyczyna wznowienia postępowania wskazana w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.- dalej "p.p.s.a.") odnosi się do zdarzeń powstałych w postępowaniu sądowym, gdyż musiała zaistnieć przed 1 października 2021 r. z przyczyn formalno-prawnych i powstała przed uprawomocnieniem się wyroków z dniem 14 lipca 2023 r. Skarżący podniósł, że wyrok w niniejszej sprawie otrzymał 13 czerwca 2023 r. i zachował termin do wniesienia skargi o wznowienie. Zdaniem strony bezspornym dowodem na to, że tylko pracodawca M. N. był zobowiązany do ponoszenia opłat w systemie viaTOLL na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o drogach publicznych jest fakt, iż 14 marca 2023 r. poinformował on skarżącego o uiszczeniu należnej kwoty 1325 zł (w tym odsetki) za niezdeklarowaną przyczepę uiścił na wezwanie GITD, przez co dochodzenie tego obowiązku od skarżącego było i jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (Dział VII Wznowienie postępowania) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania (art. 280 § 1 p.p.s.a). jest oparcie jej na ustawowej przesłance wznowienia wymienionej w art. 271-273 p.p.s.a. oraz zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 277 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi o wznowienie postępowania jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 marca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 889/22 oddalający skargę skarżącego. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne przed dniem wniesienia skargi o wznowienie postępowania, tzn. z dniem 14 lipca 2023 r. Podaną przez skarżącego podstawą żądania wznowienia postępowania jest ujawnienie nowych okoliczności tzn. faktu uiszczenia przez pracodawcę skarżącego kwoty 1325 zł, stanowiącej brakującą część opłaty elektronicznej (viaTOLL) za przejazd pojazdem kierowanym przez skarżącego. O fakcie uiszczenia tej opłaty skarżący, jak podał w skardze o wznowienie, dowiedział się 14 marca 2023 r. W myśl zaś art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (...). Przy czym sposób obliczania terminów został uregulowany w art. 83 p.p.s.a. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę albo dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 112 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm., dalej k.c.) termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. W niniejszej sprawie skarżący podał, że 14 marca 2023 r. został poinformowany przez pracodawcę o fakcie uiszczenia brakującej opłaty części opłaty elektronicznej, tym samym trzymiesięczny termin wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął z dniem 14 czerwca 2023 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 27 lipca 2023 r. Tym samym skarga o wznowienie został wniesiona z uchybieniem ww. trzymiesięcznego terminu. Ponadto zauważyć wymaga, że w myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jak zostało wskazane wyżej skarżący o podstawie wznowienia dowiedział się 14 marca 2023 r. Wyrok w sprawie VI SA/Wa 889/22 został wydany 13 marca 2023 r., przy czym odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 13 czerwca 2023 r. i od tego dnia skarżący miał możliwość wniesienia, w terminie 30 dni, skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym informacja o uiszczeniu pozostałej części opłaty elektronicznej mogła zostać wykorzystana w poprzednim postępowaniu tzn. w sprawie VI SA/Wa 889/22. Powyższe oznacza, że skarga o wznowienie postępowania została nie tylko wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego terminu, ale także nie został spełniony warunek dopuszczalności skargi wskazany w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci (...). Ponadto zaznaczyć należy, że wobec ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi o wznowienie Sąd nie bada merytorycznie czy wskazane przez skarżącego okoliczności uzasadniały wydanie innego rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec powyższego wniesioną w niniejszej sprawie skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.