VI SA/Wa 4159/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jendrzejewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia odrzucić skargę

Skarżąca, W. C., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] września 2022 r. nr [...] o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec G. S.A. z siedzibą w W., umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr [...] Zarządu BFG z [...] września 2022 r. Zarządzeniem z 22 października 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Ponadto pismem z 23 października 2024 r. (k. 18-19), wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie skargi podpisanej przez skarżącą, numeru PESEL, czterech odpisów skargi oraz kopii dokumentów, z których wynika naruszenie interesu prawnego skarżącej legitymujące ją do zaskarżenia decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Zgodnie z pouczeniami skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia oraz wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia i wezwanie zostały doręczone skarżącej 4 listopada 2024 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru dołączone do akt sądowych (k. 21). Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi w terminie określonym w wezwaniu. Nie zostały też uzupełnione braki formalne skargi wskazane w wezwaniu z 23 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a ponadto zawarto pouczenie o skutkach niewykonania wezwania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącej 4 listopada 2024 r. Wobec tego ostatni dzień terminu przypadał na 11 listopada 2024 r. tj. dzień ustawowo wolny od pracy, a zatem - stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. - za ostatni dzień ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało uznać 12 listopada 2024 r. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego w terminie wyznaczonym wezwaniem. Ponadto skarżąca w terminie do tego przewidzianym nie uzupełniła braków formalnych skargi wskazanych w wezwaniu z 23 października 2024 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.