VI SA/Wa 4122/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu .... października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 12 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – M. D., kwotę 100 (słownie: sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi

Skarżąca – M. D., w prawidłowym trybie i terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, której przedmiotem uczyniła postanowienie. Sąd wezwał Skarżącą, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni. Wezwanie zostało doręczone do rąk Skarżącej 31 lipca 2023 r. Dnia 8 sierpnia 2023 r. (data obciążenia rachunku) Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 259), dalej "p.p.s.a." sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z zastrzeżeniem § 3 wnoszącego skargę wzywa się do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (§ 3). Z akt sprawy wynika, że Skarżąca dnia 31 lipca 2023 r. została skutecznie wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni należnego wpis od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Zatem ustawowy, siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu upłynął 7 sierpnia 2023 r. Sąd stwierdza, że należny wpis został uiszczony, jednakże nastąpiło to 8 sierpnia 2023 r., tj. z uchybieniem ustawowego terminu. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu. Z tych względów Sąd odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 postanowienia Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.