VI SA/Wa 3934/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Asesor WSA Iwona Kozłowska Protokolant spec. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę

Dnia [...].12.2022 r. pod numerem [...] przez M. G., B., Polska zgłoszono w celu udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...]przeznaczony do oznaczania następujących usług: - 35: usługi reklamowe i promocyjne w zakresie turystyki, w szczególności w zakresie przewozów turystycznych drezynami; sprzedaż gadżetów reklamowych i towarów takich jak: mapy turystyczne, albumy z fotografiami, naklejki, przybory piśmienne, pocztówki i widokówki, plakietki turystyczne, kalendarze, podkładki pod kubek z papieru, tektury, korka, tworzyw sztucznych, magnesy, podkładki pod myszy komputerowe, etui na smartfony, smycze (paski do noszenia), zakładki, modele drezyny, odzież z wyłączeniem odzieży do ochrony przed wypadkami lub urazami, nakrycia głowy, przypinki do odzieży metalowe lub z tworzywa sztucznego, kubki, breloczki, przewodniki turystyczne, torby pamiątkowe, plecaki; - 39: organizowanie przewozów turystycznych drezynami; zwiedzanie turystyczne; Informacja turystyczna; organizacja wycieczek turystycznych; usługi rezerwacji podróży turystycznych; usługi osobistych przewodników turystycznych; rezerwacja miejsc na przewozy turystyczne drezynami; - 41: usługi rekreacyjne; Informacje o rekreacji; organizowanie zajęć rekreacyjnych; usługi rezerwacji biletów i rezerwacji miejsc na wydarzenia rekreacyjne i rozrywkowe; organizowanie edukacyjnych wycieczek z przewodnikiem. Pismem z dnia [...] lutego 2023r. Urząd Patentowy RP poinformował Zgłaszającego o przedszkolach bezwzględnych rejestracji przedmiotowego oznaczenia, wskazując jednocześnie termin jednego miesiąca na przedstawienie stanowiska przez Zgłaszającego. Pismem z dnia [...] maja 2023 r. pełnomocnik Zgłaszającego wskazał, że analizowane oznaczenie możne uznać, co najwyżej, za aluzyjne lub sugerujące. Odbiorcy omawianego oznaczenia, muszą dokonać wysiłku intelektualnego oraz drogą dedukcji, pośrednio skojarzyć omawiane oznaczenie z usługami dla jakich znak ten został zgłoszony. Według Zgłaszającego, należy wskazać, że oznaczenie [...]jest nieoczywistym połączeniem słów nawiązujących do [...] oraz drezyn. Taka unikalna i niebanalna kombinacja, tworząca omawiane oznaczenie, wyklucza zarzut z art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p., tj. brak dostatecznych znamion odróżniających, oraz z art. 1291 ust. 1 pkt 3, tj. opisowość oznaczenia. Zgłaszający wskazał również, że nie sposób zgodzić się z oceną Urzędu co do tego, że przedmiotowe oznaczenie składa się z elementów, które weszły do języka potocznego i są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. W ocenie Zgłaszającego oznaczenie [...]nie jest powszechnie używane w obrocie usług dla których zostało zgłoszone, co dodatkowo przemawia za uznaniem tego oznaczenia za zdolne do wypełniania podstawowej funkcji znaku towarowego, jaką jest wskazywanie pochodzenia towarów (usług) od konkretnego przedsiębiorcy. Zgłaszający przedłożył materiał dowodowy, na potwierdzenie, iż przedmiotowy znak towarowy [...]nabrał zdolności odróżniającej w następstwie jego używania przed datą zgłoszenia do ochrony, w wyniku którego zainteresowany krąg odbiorców faktycznie postrzega usługi, świadczone pod tym znakiem, jako pochodzące od Zgłaszającego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2023 r. na podstawie art.1291 ust.1 pkt 2, 3 pwp oraz art.145 ust.1 pwp Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Urząd wskazał, że przedmiotowy znak składa się ze słów/elementów: [...]. Zestawienie tych słów, zdaniem Urzędu, nie jest oryginalne pod względem gramatycznym i w konsekwencji pozostaje czytelne dla przeciętnego odbiorcy. Zgłoszony znak w sposób niewymagający złożonej dedukcji prowadzi przeciętnego odbiorcę do powzięcia informacji o cechach usług, nie zaś do skojarzenia go z konkretnym przedsiębiorcą. Oznaczenie [...]odbierane jako całość nie przejawia żadnych cech fantazyjnych, abstrakcyjnych względem usług wskazanych w podaniu. Dla potencjalnych odbiorców oznaczenie takie będzie posiadało wyłącznie walor informacyjny, opisowy względem usług, które miałyby być nim oznaczane; mianowicie będzie nieść za sobą informację co do cech/rodzaju tych usług. Urząd podkreślił, że oznaczenie [...]abstrahując od stopnia jego opisowości, pozostaje niedystynktywne w stosunku do wymienionych usług. Nie nadaje się ono bowiem do ich odróżniania w obrocie usług wskazanych w wykazie od usług tego samego rodzaju innych przedsiębiorców. Przeciętny odbiorca analizowane oznaczenie, będzie traktował jako informację o właściwościach usług. Analizowane oznaczenie nie zawiera żadnych dodatkowych elementów np. bogatej grafiki czy nazwy firmy, które ewentualnie mogłyby go wyróżnić i spowodować powstanie w świadomości odbiorców asocjacji między znakiem towarowym, towarem/usługą i źródłem jego komercyjnego pochodzenia. Ponadto zdaniem Urzędu przedstawione przez Zgłaszającego dowody nie są wystarczające, aby uznać, że przedmiotowe oznaczenie nabyło w wyniku długotrwałego używania wtórnej zdolności odróżniającej. Wyrokiem z dnia 10.01.2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt VI SA/Wa 4672/23 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy uchylił zaskarżoną decyzję. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zapadła bez dostatecznego wyjaśniania wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla podjętego rozstrzygnięcia, zatem z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego wynikających w szczególności z przepisów art. 8 § 1, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80, a w konsekwencji także art. 107 § 3 k.p.a.w zw. z art. 252 pwp. Sąd wskazał, że Urząd Patentowy RP odmawiając udzielanie prawa ochronnego na słowny znak towarowy [...]przeznaczony do oznaczania usług w klasach 35, 39 i 41, mimo obszernego (objętościowo) uzasadnienia zawarł w nim nadmiernie skąpe rozważania dotyczące przesłanek odmowy udzielenia prawa ochronnego oraz niedostatecznie ocenił zgłoszony znak w odniesieniu do usług, dla których został zgłoszony. Sąd wskazał, co do zasady podziela wyrażone w doktrynie i orzecznictwie stanowisko, iż właściwy organ może ograniczyć się do ogólnego uzasadnienia, jeżeli istnieje ta sama podstawa odmowy i jest ona podnoszona wobec kategorii lub grupy towarów lub usług między którymi istnieje na tyle bezpośredni i konkretny związek, że tworzą one jedną kategorię lub jedną grupę towarów lub usług o dostatecznie jednorodnym charakterze. Jednakże zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP w żaden sposób nie uzasadnił dlaczego przyjął, że między wszystkimi objętymi zgłoszeniem usługami istnieje na tyle bezpośredni i konkretny związek, że tworzą one jedną kategorię lub jedną grupę usług o jednorodnym charakterze. Ocena organu w tym zakresie miała więc charakter ogólny, nie odnosiła się do usług objętych zgłoszeniem i nie wskazała na związek między nimi. Sąd wskazał, iż Urząd ustalił krąg potencjalnych odbiorców usług, które mają być sygnowane zgłoszonym znakiem towarowym, a także ustalił poziom uwagi takich odbiorców, jednakże nie odniósł tych ustaleń do sposobu postrzegania tego oznaczenia przez ten krąg odbiorców, pomijając także warunki obrotu i ustalenie, czy przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności wyznaczających aktualny stan rynku znak może stanowić dla kupującego wskazówkę co do pochodzenia objętych zgłoszeniem usług. W ocenie Sądu niedostateczna jest również dokonana przez Urząd Patentowy R P ocena nabycia przez zgłoszone oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej. Sąd nie zgodził się z zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzeniem, że "oznaczenia ogólnoinformacyjne nie mają pierwotnej zdolności odróżniania i nie mogą nabyć wtórnej zdolności odróżniania z e względu na zawartość informacyjną", ponieważ stanowisko to jest sprzeczne z art. 130 p.w.p. Sąd podzielił natomiast stanowisko Urzędu Patentowego RP, że nabycie wtórnej zdolności odróżniającej danego oznaczenia winno być wykazane w odniesieniu do całego terytorium Polski, gdyż taki jest zakres terytorialny prawa ochronnego. Sąd wskazał, iż Organ wymienił dowody przedstawione przez Skarżącego, które miały wykazać nabycie wtórnej dolności odróżniającej przez zgłoszone oznaczenie jednak ich ocena ma nadmiernie ogólny charakter, oceniając materiały dowodowe jedynie zbiorczo jako niewystarczające do nabycia wtórnej dolności odróżniającej, wybiórczo odnosząc się do poszczególnych dowodów jak strony internetowe Skarżącego, a inne zupełnie pomijając jak nagrania spotów reklamowych, broszury reklamowe i informacyjne, targi turystyczne, dane dotyczące ilości klientów korzystających z usług Skarżącego. Organ nie odniósł się również do podnoszonej przez Skarżącego okoliczności, iż od 2012 r. jest on jedynym podmiotem posługującym się na rynku zgłoszonym oznaczeniem. Sąd wskazał, że Organ przedstawił wywód wskazujący, że głównym dowodem, którym wykazać można nabycie wtórnej zdolności odróżniającej jest spełniające określone kryteria badanie opinii publicznej. Zdaniem Sądu, jest wręcz przeciwnie zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny, zaś zgodnie z art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W ocenie Sądu, nie jest również dostateczna dokonana przez Urząd Patentowy RP ocena nabycia wtórnej zdolności odróżniającej przez zgłoszone oznaczenie w następstwie używania go jako części znaków złożonych. Sąd podkreślił, iż w doktrynie i orzecznictwie nie budzi już sporu, że wtórną zdolność odróżniającą może nabyć także oznaczenie, które stanowi część znaku złożonego. Zdaniem sądu, Organ winien zatem dokonać oceny przedstawionego materiału dowodowego w jego całokształcie również pod tym kątem. Decyzją z dnia [...] października 2024r. Urząd Patentowy RP działając na podstawie art.1291 ust.1 pkt 2,3 w związku z art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170,dalej cyt. jako pwp), odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...]zgłoszony w dniu [...]-12-2022 pod numerem [...]przez M. G., [...], Polska. W uzasadnieniu organ wskazał, zasadą ustawy Prawo własności przemysłowej jest nieudzielanie praw ochronnych na takie oznaczenia, które nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone (art. 1291 ust. 1 pkt 2 pwp), a także na takie, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art. 1291 ust. 1 pkt 3 pwp). Przepisy te, na mocy art. 120 ust. 3 pkt 2 pwp, odnosi się odpowiednio do usług. Organ stwierdził, że biorąc pod uwagę ustalony w sprawie krąg odbiorców, należy uznać, iż oznaczenie [...]jest oznaczeniem opisowym względem wskazanych usług w klasach 35, 39, 41. Przedmiotowe oznaczenie nie spełnia przesłanek do tego, aby nadać mu przymiot znaku towarowego. Wyrażenie to jest oznaczeniem niedystynktywnym w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 pwp, a także wskazuje jednoznacznie na rodzaj usług wskazanych w wykazie w klasach 35, 39, 41 klasyfikacji nicejskiej, realizując tym samym przesłanki z art. 1291 ust. 2 pkt 3 pwp. Oznaczenie [...]ma konkretne znaczenie względem wskazanych w podaniu usług wobec czego będzie jedynie informować przeciętnego odbiorcę o rodzaju oferty danego przedsiębiorcy. Odbiorcy w zetknięciu ze sformułowaniem [...]nie będą postrzegali go jako znak towarowy, a jedynie jako informację, wskazującą na pojazdy szynowe (drezyny) i ich lokalizację ([...]). Organ stwierdził, że aby znak towarowy mógł prawidłowo pełnić swoją funkcję w obrocie powinien być jak najbardziej abstrakcyjny lub fantazyjny tj. nie powinien się bezpośrednio kojarzyć z towarem i/lub usługą natomiast przedmiotowe oznaczenie [...]nie jest oznaczeniem fantazyjnym, nietypowym dla branży turystycznej, ale niesie za sobą konkretne informacje, w odniesieniu do usług przeznaczonych do oznaczania przedmiotowym znakiem. Badając zdolność odróżniającą oznaczenia Urząd zwrócił uwagę na interes innych przedsiębiorców. Dzięki temu nie dochodzi do sytuacji monopolizowania określeń opisowych, informacyjnych na rzecz jednego podmiotu, co ma negatywny wpływ na rynek i uniemożliwia przedsiębiorcom opisywanie cech oferowanych przez nich produktów. Zdaniem organu, oznaczenie [...]nie zawiera żadnych dodatkowych informacji, które umożliwiłyby przypisanie tego oznaczenia konkretnemu przedsiębiorcy. Oznaczenie to nie niesie żadnej konkretnej informacji, pozwalającej na dokonanie przez odbiorców bezpośredniej i niebudzącej wątpliwości asocjacji usług z oferującym je przedsiębiorcą. Przekaz tego oznaczenia jest jednoznaczny. Ponadto przedstawione oznaczenie [...]pozbawione jest charakterystycznych elementów graficznych (np. fantazyjnej czcionki, kolorystyki, umieszczenie w znaku charakterystycznego obrazu graficznego) oraz nie zawiera żadnych dodatkowych informacji, takich jak np. nazwa firmy, które umożliwiłyby przypisanie tego oznaczenia konkretnemu przedsiębiorcy. Oznaczenie [...]w zgłoszonej postaci nie jest na tyle charakterystyczne, aby krąg odbiorców towarów oferowanych takim oznaczeniem był w stanie bez cienia wątpliwości przypisać te towary Zgłaszającemu jako podmiotowi handlowemu. Odnosząc się do stwierdzenia pełnomocnika Zgłaszającego odnośnie nabycia przez przedmiotowy znak tzw. wtórnej zdolności odróżniającej, na podstawie przedstawionych przez stronę materiałów Urząd Patentowy RP nie podzielił stanowiska strony w tej kwestii. Organ wskazał, że oceniając twierdzenia i dowody przedstawione przez pełnomocnika Zgłaszającego mające świadczyć o nabyciu wtórnej zdolności odróżniającej, dokonał oceny pod kątem używania znaku towarowego w postaci w jakiej został zgłoszony i na towary/usługi wskazane w wykazie. Organ podkreślił, że aby stwierdzić, że oznaczenie nabyło wtórną zdolność odróżniającą, konieczne jest wykazanie, że odbiorcy na rynku zaczęli kojarzyć to oznaczenie nie tylko jako opisowe dla określonych usług, ale także jako wskazujące na konkretne źródło pochodzenia tych usług (czyli na konkretnego przedsiębiorcę). Używanie znaku przez dłuższy czas jest jednym z istotnych czynników, ale nie wystarczającym samo w sobie. Stosując powyższe dyrektywy interpretacyjne Urząd Patentowy RP ocenił znajdujące się w aktach materiały, stwierdzając, że przedstawione przez Zgłaszającego dowody świadczą o długotrwałym i konsekwentnym używaniu oznaczenia [...]w materiałach promocyjnych i turystycznych, zarówno w formie słownej, jak i słowno-graficznej. Wskazane materiały dowodowe wskazują na pewną rozpoznawalność przedmiotowego oznaczenia na rynku turystycznym w danym regionie. Jednakże wiele dowodów nie jest opatrzonych datami lub nie jest wystarczająco udokumentowanych, co ogranicza ich wartość w procesie potwierdzania wtórnej zdolności odróżniającej. Organ zauważył, że w aktach sprawy znajduje się szereg materiałów, które zdaniem Zgłaszającego świadczą o nabyciu wtórnej zdolności odróżniającej oznaczenia [...], jednak niektóre z nich zamiast oznaczenia słownego, przedstawiają oznaczenie słowno-graficzne "[...]" z fantazyjną grafiką w postali elipsy, w której wpisane jest słownie [...] na górze, a pod nim drezyny, dodatkowo w centralnym punkcie danego oznaczenia znajduje się grafika przedstawiającą cień drezyny z elementami fantazyjnymi w postaci dwóch żubrów oraz oznaczenie słowno-graficzne w postaci sześciokąta, w którym umieszone są od góry liście, następnie napis białowieskie, a pod nim drezyny, pod napisem znajduje się grafika przedstawiająca drezynę, a po przeciwnych stronach sześciokąta znajdują się elementy graficzne w postaci czarnych prostokątów z białym cieniem żubrów. Oba oznaczenia są przedstawione w kolorystyce biało-czarnej. Nie jest wykluczone, aby znak nabył wtórną zdolność odróżniającą w następstwie używania tego znaku jako części innego znaku towarowego lub w połączeniu z nim. Dzieje się tak jednak jedynie w takim wypadku, gdy jest to nieznaczna zmiana znaku, która nie rzutuje na jego charakter odróżniający. Zdaniem Urzędu, taka okoliczność nie zachodzi w przedmiotowej sprawie. Dodanie do oznaczenia słownego [...] tak fantazyjnych elementów graficznych nie stanowi nieznacznej zmiany znaku. Jest to przedstawienie oznaczenia [...]z dodatkowym elementem o bardzo silnej zdolności odróżniającej. Takie przedstawienia oznaczenia [...]w połączeniu z fantazyjną grafiką zmienia charakter odróżniający tego oznaczenia, bowiem dodanie elementów graficznych nadaje całemu oznaczeniu pierwotny charakter odróżniający, którego to samo oznaczenie [...]nie posiada. W związku z tym przeciętny konsument będący odbiorcom tych materiałów nie przypisuje funkcji identyfikującej oznaczeniu [...], a oznaczeniu słowno-graficznemu, na który składa się zarówno warstwa słowna "[...]", jak i fantazyjna grafika. Należy przy tym zwrócić uwagę, iż przeciętny konsument patrzy na oznaczenie całościowo, wobec czego patrząc na oznaczenie słowno-graficzne nie wyodrębnia samej warstwy słownej, a zwraca uwagę na element dystynktywny, czyli w tym wypadku odróżniającą grafikę. W związku z tym Urząd uznał, iż dowody wskazujące na używanie oznaczenia [...], jako elementu oznaczenia słowno-graficznego, należy potraktować jako używanie znacznie odmiennego znaku niż znak Zgłoszony. W ocenie organu, większość przedstawionych dowodów koncentruje się na lokalnych działaniach promocyjnych oraz konkursach regionalnych, co ogranicza ich znaczenie do województwa podlaskiego. Znak [...]jest związany z konkretną atrakcją turystyczną w [...], co powoduje, że świadectwa używania są głównie regionalne. Przykłady lokalnych działań, takich jak publikacje i przewodniki turystyczne, oraz regionalne nagrody nie dowodzą, że oznaczenie jest rozpoznawalne na całym terytorium RP. Organ podkreślił, że wtórną zdolność odróżniającą należy oceniać na podstawie postrzegania znaku przez przeciętnego konsumenta na całym terytorium RP, w odniesieniu do określonej kategorii towarów i usług. Jednakże z przedstawionych dowodów może wynikać, iż oznaczenie to znane jest bardzo wąskiej grupie osób. Pomimo przedstawienia zestawień przychodów i liczby klientów, dowody te nie są poparte fakturami lub innymi dokumentami finansowymi, które mogłyby potwierdzić skalę działalności przedsiębiorstwa. Bez takich dowodów trudno jest ocenić, czy znak był używany w sposób intensywny i szeroko rozpoznawalny na terenie całego kraju, co jest kluczowe dla ustalenia wtórnej zdolności odróżniającej. Organ zgodził się ze Zgłaszającym, że przedstawione dowody świadczą o rzeczywistym i konsekwentnym używaniu przedmiotowego oznaczenia. Jednakże jak wskazano powyżej, najistotniejszą przesłanką nabycia wtórnej zdolności odróżniającej przez oznaczenie jest udowodnienie, iż znacząca grupa odbiorców danych usług postrzega dane oznaczenie jako wskazówkę o pochodzeniu komercyjnym i jest ona utrwalona w ich świadomości. Przedstawiony materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w świadomości odbiorców powstała utrwalona więź pomiędzy przedmiotowym oznaczeniem, a wskazanymi usługami. Podsumowując, oceniając cały materiał dowodowy w sprawie, organ stwierdził, że oznaczenie [...]nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, pozwalających zindywidualizować źródło pochodzenia towarów i usług, do oznaczania, których zostało zgłoszone, nie nadając się tym samym do jego odróżniania w obrocie. Jest określeniem ogólnoinformacyjnym, do którego nie można przyznać wyłączności jednemu podmiotowi, ponieważ wszyscy uczestnicy obrotu gospodarczego muszą mieć swobodny dostęp do określeń, służących do opisywania ich działalności. W ocenie Urzędu, zgłoszone oznaczenie [...]pozbawione jest cech szczególnych właściwych do uzyskania przez nie miana znaku towarowego i jako takie w postaci słownej nie posiada samoistnej zdolności odróżniającej. Ponadto, z przedstawionych przez Zgłaszającego materiałów dowodowych nie wynika, iż przedmiotowe oznaczenie uzyskało wtórną zdolność odróżniającą. Pismem z dnia [...] listopada M. G. reprezentowany przez pełnomocnika skierował do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie naruszenie art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez: - niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego zbadania stanu faktycznego poprzez niedokładne zbadanie przesłanek wynikających z art. 1291 ust.1 pkt 2 pwp tj. dokonanie analizy zdolności odróżniającej oznaczenia [...] w sposób zupełnie dowolny i w oderwaniu od przedstawionych faktów, w szczególności poprzez przyjęcie, iż przedmiotowy znak nie może być znakiem towarowym; - niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego zbadania stanu faktycznego poprzez niedokładne zbadanie przesłanek wynikających z art. 1291 ust.1 pkt 3 pwp tj. dokonanie analizy zdolności odróżniającej oznaczenia [...] w sposób zupełnie dowolny i w oderwaniu od przedstawionych faktów, w szczególności poprzez przyjęcie, iż przedmiotowy znak cechuje opisowość w stosunku do wnioskowanych usług; - prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób niespójny i z pominięciem ich kompletności, w szczególności poprzez stwierdzenie że przedstawiony materiał dowodowy jako całość nie jest wystarczający do wykazania wtórnej zdolności odróżniającej oznaczenia; - niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez całkowicie dowolne przyjęcie, iż przedłożony materiał dowodowy nie stanowi całości w szczególności poprzez wybiórczą jego ocenę i pominięcie powiązań pomiędzy poszczególnymi dowodami; - nieocenienie czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego poprzez brak wnikliwej analizy dowodów, w szczególności nieuwzględnienie możliwości nabycia wtórnej zdolności odróżniającej poprzez używanie przedmiotowego znaku w znaku słowno-graficznym; - niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego zbadania stanu faktycznego poprzez pominięcie lokalnego charakteru świadczonych usług przy ocenie wtórnej zdolności odróżniającej, a w konsekwencji niesłuszne stwierdzenie, że oznaczenie [...]nie może pełnić funkcji znaku towarowego, a także orzeczenie braku istnienia wtórnej zdolności odróżniającej przedmiotowego znaku; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 pwp poprzez jego błędne zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy, polegające na błędnym przyjęciu, iż przedmiotowy znak nie nadaje się do odróżniania w obrocie usług, dla których został zgłoszony oraz składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania rodzaju i właściwości oferowanych usług. Wobec podniesionych zarzutów, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący rozwinął podniesione zarzuty, podkreślając że rozpatrzenie przez Urząd sprawy, ponownie nastąpiło bez wnikliwego i wyczerpującego rozpoznania wszystkich okoliczności sprawy. Organ podjął decyzję na podstawie tożsamej argumentacji co wcześniejsza decyzja z dnia [...] czerwca 2023r. o całkowitej odmowie udzielenia prawa ochronnego na ten znak, która następnie została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 4672/23 oraz z powołaniem tej samej podstawy prawnej. Zdaniem skarżącego ponowna ocena materiału dowodowego została przeprowadzona nie całościowo i wybiórczo. W ocenie skarżącego, organ wadliwie uznał, iż oznaczenie [...]jest zestawieniem poszczególnych opisowych wyrazów, tj. "[...]" i "[...]", a zatem oznaczenie [...]skutkuje opisowością cech usług, dla których jest przeznaczone. Organ pominął fakt, iż oznaczenie [...]jest fantazyjną nazwą własną, oznaczenie to określa usługi, które są ściśle powiązane z skarżącym, tym samym nie wskazuje w sposób opisowy cech tychże usług. Oznaczenie [...]jako całość funkcjonuje w obrocie od 2012 r. i tak jest postrzegane przez odbiorców. Na dowód powyższego, Skarżący przedstawił obszerny materiał dowodowy. Skarżący wskazał, że używanie oznaczenia wyłącznie przez jednego przedsiębiorcę dla danej grupy towarów i usług jest pozytywną przesłanka nabycia wtórnej zdolności odróżniającej. Ponadto w ocenie skarżącego, Urząd rozpatrując ponownie sprawę po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wcześniejszej decyzji, dokonał bardziej szczegółowej i wnikliwej oceny materiału dowodowego, nie mniej pominął bardzo istotną kwestię, mianowicie jego kompletności. Zdaniem skarżącego przedłożone dowody zostały przeanalizowane i ocenione jednostkowo. Ponadto skarżący wskazał na istotne braki w zakresie oceny przedłożonych dowodów. Skarżący nie zgodził się również z przyjętą przez Urząd tezą, że wykazanie wtórnej zdolności odróżniającej wymaga udowodnienia rozpoznawalności oznaczenia na terytorium całego kraju. Nie może to mieć miejsca w przypadku tak unikatowej i zregionalizowanej działalności, które to cechy stanowią właśnie o jej oryginalności. W tym przypadku dowody regionalne powinny być w pełni wystraczające. Używanie oznaczenia niezbędne do nabycia wtórnej zdolności odróżniającej musi odbywać się na terytorium Polski. Zdaniem skarżącego, internet oraz portale społecznościowe nie mają fizycznych ograniczeń przestrzennych co oznacza, że z materiały zamieszczone w internecie mają zasięg globalny i mogą dotrzeć do każdego odbiorcy i potencjalnego klienta dosłownie na całym święcie, bez względu na to gdzie w danym momencie on jest. W obszarze internetu, w którym skarżący działał i przedłożył na dowód tego stosowny materiał, nie można zatem mówić o działaniach lokalnych skierowanych tylko i wyłącznie do odbiorcy na terenie [...], a należy rozpatrywać je również w kontekście całego kraju. Urząd w sposób błędny ocenił, iż materiał dowodowy przedstawiający oznaczenie [...]w ramach znaków złożonych (słowno-graficznych) nie może stanowić dowodów służących do wykazania cech wtórnej zdolności odróżniającej przedmiotowego oznaczenia. Skarżący wskazał, że co do zasady, wtórną zdolność odróżniającą może nabyć także oznaczenie, które stanowi część znaku złożonego. Niemniej jednak, warunkiem nabycia wtórnej zdolności przez element stanowiący część innego znaku jest, aby to właśnie ten element, rozpatrywany samodzielnie, spełniał wszystkie kryteria nabycia takiej zdolności. Urząd w sposób błędny, nie biorąc od uwagę unikatowej w skali Polski, oraz w swoim charakterze działalności Skarżącego, wskazał brak istnienia wtórnej zdolności odróżniającej. Organ w swojej decyzji pominął bardzo specyficzne warunki, w jakich świadczone są usługi sygnowane znakiem Skarżącego, tj. powiązanie bezpośrednio z obszarem [...] i [...], oraz umiejscowioną tam historyczną linią kolejową. Okoliczność ta niewątpliwie ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia nabycia cech wtórnej zdolności odróżniającej oznaczenia [...]. Używanie oznaczenia niezbędne do nabycia wtórnej zdolności odróżniającej musi odbywać się na terytorium Polski. Nie jest oczywiście wymagane równie intensywne używanie oznaczenia w każdym regionie. Ocena oznaczenia z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy towarów powinna uwzględniać również specyfikę i zwyczaje panujące w danym segmencie rynku. Zdaniem skarżącego, należy wziąć pod uwagę, że fizyczna realizacja usługi w ramach marki [...]skupiała się stricte na terenie [...] (powiat [...]). Działania promocyjne w dużej mierze obejmowały ww. teren ponieważ to tam były świadczone usługi i tam przyjeżdżał turysta chcący potencjalnie skorzystać z usług skarżącego. Niemniej, działania promocyjne wychodziły również poza teren lokalny [...], zarówno w skali województwa [...] jak i Polski. Materiały drukowane które były załączone jako dowód były publikowane również przez [...] Regionalną Organizację Turystyczną której obszarem działania jest całe województwo [...] a nie tylko region [...]. Obecność marki [...]w akcjach społecznych odbywających się na terenie aglomeracji [...] ([...]) oraz imprezy plenerowej w [...] ([...] maja 2016 roku) wskazuje jednoznacznie, iż obszar oddziaływania marki "[...]" nie ograniczał się jedynie tylko do [...]. Skarżący wychodził również bezpośrednio z ofertą na teren całego kraju czego przykładem było uczestnictwo w targach turystycznych na terenie W. i P. w celu propagowania marki [...]. Dodatkowo, usługi promowane były szeroko w mediach społecznościowych, które mają zasięg globalny. W ocenie skarżącego, zwrot [...], nawet jeżeli w pewien sposób nawiązuje do cech usług, do oznaczania których znak jest przeznaczony, zdecydowanie nie jest zwrotem wprost opisowym w stosunku do tych usług. Zestawienie tych elementów zostało użyte po raz pierwszy przez skarżącego, a znak ten sam w sobie jako całość - nie posiada bezpośrednio opisowego, określonego znaczenia, wskazującego przeciętnemu odbiorcy informacji o cechach usług nim oznaczonych. Przekonanie organu, że oznaczenie [...]tworzą wyrazy niewątpliwego znaczenia, składające się na czytelny przekaz informacyjny doprowadziło do wadliwego wniosku, a przecież wyżej wymienione oznaczenie jest nieoczywistym połączeniem słów nawiązujących do [...], obszaru [...], [...]oraz [...]. Taka unikalna i niebanalna kombinacja, tworząca omawiane oznaczenie, wyklucza zarzut z art. 1291 ust. 1 pkt 2 pwp tj. brak dostatecznych znamion odróżniających, oraz zarzut z art. 1291 ust. 1 pkt 3, tj. opisowość oznaczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. 2024 r. poz. 935). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna. Sąd wskazuje również, że orzekanie w rozpatrywanej sprawie odbywa się w warunkach związania, o których mowa w art. 153 p.p.s.a. ponieważ niniejszy wyrok jest poprzedzony wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 4672/23. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Ponadto zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. A zatem Urząd Patentowy rozpatrując ponownie sprawę, powinien zastosować się nie tylko do tej oceny, która legła u podstaw wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, ale także oceny prawnej, która w kontekście zarzutów skargi i dokonanej kontroli legalności uznawała działania organu administracji za zgodne z prawem. Z kolei związanie sądu administracyjnego przyjętą oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie, nawet wówczas, gdy nie podziela wyrażonych w tym wyroku ocen. W ocenie ponownie orzekającego sądu, skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać za niezasadną. Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego RP, którą odmówiono skarżącemu udzielenia prawa ochronnego na słowne oznaczenie: [...]. Na wstępie podkreślić należy, że istotą znaku towarowego jest zdolność odróżniania towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa, od towarów lub usług tego samego rodzaju innych przedsiębiorstw. Znakiem towarowym może być jedynie znak, do używania którego można przyznać wyłączność tylko jednemu podmiotowi gospodarczemu, bez naruszania prawa swobodnego dostępu innych uczestników obrotu towarowego do oznaczeń ogólnych. Podstawową przesłanką do udzielania prawa ochronnego na znak towarowy jest zatem posiadanie przez oznaczenie zgłoszone do Urzędu Patentowego, w celu uzyskania prawa ochronnego dostatecznych znamion odróżniających. Jest to ogół cech pozwalających zindywidualizować dany towar lub usługę na rynku, wśród towarów lub usług tego samego rodzaju pochodzących od innych podmiotów gospodarczych. Ta właściwość jest warunkiem spełnienia przez znak towarowy funkcji oznaczenia pochodzenia. Istotą znaku towarowego jest bowiem zwrócenie uwagi odbiorców i identyfikacja oznaczanego nim towaru lub świadczonej usługi jako pochodzących z konkretnego źródła, od konkretnego przedsiębiorcy. Przepisy ustawy z dnia z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2023 poz.1170 dalej jak p.w.p.) określają m.in. bezwzględne przeszkody rejestracji znaku towarowego, co oznacza, że nie każde oznaczenie może uzyskać status znaku towarowego, a jeżeli zostanie zarejestrowane, może zostać unieważnione. Zgodnie z treścią art. 1291 ust.1 pkt 2 pwp nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone. Ponadto nie udziela się praw ochronnych na takie oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art. 1291 ust. 1 pkt 3 pwp). Są to oznaczenia, które oceniane w całości nie nadają się do odróżniania towarów (usług), dla których zostały przeznaczone, gdyż struktura znaku nie wykazuje wobec nich znamion odróżniających. Ponadto na co, zdaniem sądu, słusznie zwrócił uwagę organ udzielenie prawa ochronnego na dany znak towarowy nie może prowadzić do monopolizacji oznaczenia, które służy wyłącznie do przekazywania informacji o cechach towaru czy usługi. Aby znak spełniał swoją podstawową funkcję tj. indywidualizował dany towar lub usługę na rynku wśród towarów i usług tego samego rodzaju pochodzących z innego źródła, powinien mieć przede wszystkim charakter abstrakcyjny w stosunku do towarów i usług, które oznacza. Strona skarżąca wnosiła o udzielenie prawa ochronnego na oznaczenie słowne [...]. Zostało ono zgłoszone do oznaczania następujących usług z klasy: - 35: usługi reklamowe i promocyjne w zakresie turystyki, w szczególności w zakresie przewozów turystycznych drezynami; sprzedaż gadżetów reklamowych i towarów takich jak: mapy turystyczne, albumy z fotografiami, naklejki, przybory piśmienne, pocztówki i widokówki, plakietki turystyczne, kalendarze, podkładki pod kubek z papieru, tektury, korka, tworzyw sztucznych, magnesy, podkładki pod myszy komputerowe, etui na smartfony, smycze (paski do noszenia), zakładki, modele drezyny, odzież z wyłączeniem odzieży do ochrony przed wypadkami lub urazami, nakrycia głowy, przypinki do odzieży metalowe lub z tworzywa sztucznego, kubki, breloczki, przewodniki turystyczne, torby pamiątkowe, plecaki; - 39: organizowanie przewozów turystycznych drezynami; zwiedzanie turystyczne; Informacja turystyczna; organizacja wycieczek turystycznych; usługi rezerwacji podróży turystycznych; usługi osobistych przewodników turystycznych; rezerwacja miejsc na przewozy turystyczne drezynami; - 41: usługi rekreacyjne; Informacje o rekreacji; organizowanie zajęć rekreacyjnych; usługi rezerwacji biletów i rezerwacji miejsc na wydarzenia rekreacyjne i rozrywkowe; organizowanie edukacyjnych wycieczek z przewodnikiem. Odbiorcami powyższych usług, jak wskazał organ, jest szeroki krąg osób, które są dobrze poinformowane, zainteresowane szerokorozumianymi usługami wymienionymi w podaniu znaku zgłoszonego. Jak ustalił organ, relewantnym kręgiem odbiorców wskazanych usług będą osoby oraz podmioty, które są zainteresowane usługami związanymi z turystyką, przewozami drezynami oraz rekreacją w regionie [...]. Przede wszystkim będą to turyści indywidualni ale również organizatorzy wycieczek i agencje turystyczne, a zatem bardzo szeroka grupa odbiorców składająca się zarówno ze zwykłych konsumentów o przeciętnym poziomie uwagi, jak i profesjonalistów o podwyższonym poziomie uwagi. Zgłoszone oznaczenie [...]zbudowane jest z dwóch słów mających określone znaczenie w języku polskim. Pierwszym elementem jest przymiotnik "[...]" utworzony od rzeczownika [...], natomiast drugi element "[...]" oznacza rzeczownik w liczbie mnogiej oznaczający pojazd szynowy o napędzie ręcznym lub mechanicznym, używany przy robotach torowych. Sąd zgadza się z Urzędem Patentowym, że wyrażenie składa się z powszechnie znanych, prostych słów i ma określone znaczenie, które będzie natychmiastowo odczytane przez odbiorców. Oznaczenie [...] stanowi bowiem informację, wskazującą na pojazdy szynowe ([...]) i ich lokalizację ([...]). Przedmiotowe oznaczenie nie stanowi, więc nośnika informacji o pochodzeniu danych usług z konkretnego źródła, lecz jest jedynie opisowym, ogólnoinformacyjnym sformułowaniem, wskazującym na rodzaj i lokalizację tych usług. Nie spełnia zatem podstawowej funkcji znaku towarowego, który służyć ma wskazaniu pochodzenia towarów i usług z jednego konkretnego źródła. Przeciętny odbiorca będzie rozumiał przedmiotowe oznaczenie jako całość na wskazujące w sposób bezpośredni na charakter i lokalizację usług. Sąd w pełni podziela również stanowisko organu, że przedmiotowe oznaczenie [...]jest oznaczeniem opisowym względem wskazanych usług, które nie nadaje się do odróżnienia usług skarżącego od usług tego samego rodzaju oferowanych przez innych przedsiębiorców działających w tej branży. Ponadto oznaczenie [...]pozbawione jest jakiejkolwiek grafiki oraz nie zawiera żadnych dodatkowych informacji, takich jak np. nazwa firmy, które umożliwiłyby przypisanie tego oznaczenia konkretnemu przedsiębiorcy. Słusznie wskazał organ, że oznaczenie [...]w zgłoszonej postaci nie jest na tyle charakterystyczne, aby krąg odbiorców towarów oferowanych takim oznaczeniem był w stanie bez cienia wątpliwości przypisać te towary Zgłaszającemu jako podmiotowi handlowemu. Organ zasadnie zatem uznał, że przedmiotowe oznaczenie nie spełnia warunków, aby nadać mu przymiot znaku towarowego. Wyrażenie to jest oznaczeniem niedystynktywnym w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 pwp, a także wskazuje jednoznacznie na rodzaj usług wskazanych w wykazie w klasach 35, 39, 41 klasyfikacji nicejskiej, realizując tym samym przesłanki z art. 1291 ust. 2 pkt 3 pwp. Strona skarżąca stała się wykazać ponadto że, przedmiotowy znak nabył tzw. wtórną zdolność odróżniającą. Na tę okoliczność skarżący przedstawił materiał dowodowy, który organ zgodnie z wytycznymi poprzednio orzekającego sądu, ponownie ocenił. Zgodnie z treścią art. 130 pwp odmowa udzielenia prawa ochronnego na podstawie przepisu art. 1291 ust. 1 pkt. 2-4 nie może nastąpić w szczególności, jeżeli przed datą zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP znak ten nabrał, w następstwie jego używania, charakteru odróżniającego w zwykłych warunkach obrotu. Wtórną zdolność odróżniającą mogą zatem nabrać, oznaczenia początkowo pozbawione jej w myśl przepisów art. 1291 ust. 1 pkt. 2-4 ustawy pwp, a nabycie to jest wynikiem rzeczywistego i konsekwentnego używania przez przedsiębiorcę danego oznaczenia, w celu wskazania w ten sposób pochodzenia oznaczonych nim towarów. Zdaniem sądu, Urząd Patentowy zasadnie uznał, że skarżący nie wykazał w toku postępowania, że przedmiotowy znak nabył wtórną zdolności odróżniającą. W ocenie sądu, zgodzić należy się z organem, że przedłożone przez stronę dokumenty wskazują jedynie na rozpoznawalność przedmiotowego oznaczenia na rynku turystycznym w danym regionie. W aktach sprawy znajduje się szereg materiałów, które zdaniem skarżącego świadczą o nabyciu wtórnej zdolności odróżniającej oznaczenia [...], jednak jak zauważył organ niektóre z nich zamiast oznaczenia słownego, przedstawiają oznaczenie słowno-graficzne "[...]" z fantazyjną grafiką w postali elipsy, w której wpisane jest słownie [...] na górze, a pod nim drezyny, dodatkowo w centralnym punkcie danego oznaczenia znajduje się grafika przedstawiającą cień [...] z elementami fantazyjnymi w postaci dwóch [...] oraz oznaczenie słowno-graficzne w postaci [...], w którym umieszone są od góry liście, następnie napis [...], a pod nim drezyny, pod napisem znajduje się grafika przedstawiająca drezynę, a po przeciwnych stronach sześciokąta znajdują się elementy graficzne w postaci [...] z [...]. Oba oznaczenia są przedstawione w kolorystyce biało-czarnej. Większość przedstawionych dowodów koncentruje się na lokalnych działaniach promocyjnych oraz konkursach regionalnych, co ogranicza ich znaczenie do województwa podlaskiego. Znak [...]jest związany z konkretną atrakcją turystyczną w [...], co powoduje, że świadectwa używania są głównie regionalne. Przykłady lokalnych działań, takich jak publikacje i przewodniki turystyczne, oraz regionalne nagrody nie dowodzą, że oznaczenie jest rozpoznawalne na całym terytorium RP. Rację ma organ, że przedstawione dowody, takie jak artykuły w przewodnikach turystycznych i nagrania filmowe, nie wykazują, aby oznaczenie [...]było znane poza regionem [...]. W ocenie sądu również dowody dotyczące kampanii reklamowych, takich jak reklama radiowa czy udział w targach turystycznych, są również niewystarczające. Dowody na udział w targach, czy nagrania z emisji spotów radiowych, nie dowodzą skutecznego i intensywnego używania znaku w skali całego kraju. Wymagana jest szczegółowa dokumentacja dotycząca intensywności i zasięgu tych działań marketingowych, a takie informacje są niewystarczająco udokumentowane. Jak zauważył poprzednio orzekający sąd, zdolność odróżniającą znaku w tym wtórną, należy oceniać na podstawie postrzegania znaku przez przeciętnego konsumenta na całym terytorium RP, w odniesieniu do określonej kategorii towarów i usług. Jednakże przedstawione dowody, nie wskazują, że oznaczenie [...]jest szeroko rozpoznawane przez znaczną część odbiorców w Polsce. Znaczna część przedstawionych dowodów odnosi się do promocji w wąskich kręgach odbiorców lub specyficznych wydarzeń regionalnych. Nie jest wystarczające udowodnienie nabycia wtórnej zdolności jedynie na rynku lokalnym czy regionalnym. Dowody te świadczą o nagrodach i wyróżnieniach. Jednakże nie wskazują one znajomości przedmiotowego oznaczenia przez przeciętnych odbiorców. Z przedstawionych dowodów może wynikać, iż oznaczenie to znane jest bardzo wąskiej grupie osób. Również przedstawione dyplomy dotyczą konkursów regionalnych, co znaczy, że nie dotyczą one całego terytorium kraju, na którym znajdują się potencjalni odbiorcy. Sąd podziela stanowisko Urzędu Patentowego, że przedstawione dowody świadczą o rzeczywistym i konsekwentnym używaniu przedmiotowego oznaczenia. Jednakże jak wskazano powyżej, najistotniejszą przesłanką nabycia wtórnej zdolności odróżniającej przez oznaczenie jest udowodnienie, iż znacząca grupa odbiorców danych usług postrzega dane oznaczenie jako wskazówkę o pochodzeniu komercyjnym i jest ona utrwalona w ich świadomości. Przedstawiony materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w świadomości odbiorców powstała utrwalona więź pomiędzy przedmiotowym oznaczeniem, a wskazanymi usługami. Przedstawione materiały wskazują przede wszystkim, że oznaczenie [...]jest rozpoznawane w kontekście usług turystycznych, atrakcji regionalnej a nie jako pochodzące od konkretnego przedsiębiorcy. Jak słusznie zauważył skarżący, nie jest wykluczone, aby znak nabył wtórną zdolność odróżniającą w następstwie używania tego znaku jako części innego znaku towarowego lub w połączeniu z nim. W ocenie sądu, organ prawidłowo jednak uznał, że taka okoliczność nie zachodzi w przedmiotowej sprawie. Dodanie do oznaczenia słownego [...]fantazyjnych elementów graficznych nie stanowi nieznacznej zmiany znaku. Jest to przedstawienie oznaczenia [...]z dodatkowym elementem o bardzo silnej zdolności odróżniającej. Takie przedstawienia oznaczenia [...]w połączeniu z fantazyjną grafiką zmienia charakter odróżniający tego oznaczenia, bowiem dodanie elementów graficznych nadaje całemu oznaczeniu pierwotny charakter odróżniający, którego to samo oznaczenie [...]nie posiada. W związku z tym przeciętny konsument będący odbiorcom tych materiałów nie przypisuje funkcji identyfikującej oznaczeniu [...], a oznaczeniu słowno-graficznemu, na który składa się zarówno warstwa słowna "[...]", jak i fantazyjna grafika. Dlatego też, zdaniem sądu, Urząd prawidłowo uznał, że dowody wskazujące na używanie oznaczenia [...], jako elementu oznaczenia słowno-graficznego, należy potraktować jako używanie znacznie odmiennego znaku niż znak zgłoszony. Z powyższych względów zarzuty skargi, dotyczące zarówno naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego, w całości nie zasługiwały na uwzględnienie. Organ rozstrzygający sprawę działał na podstawie i w granicach przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Zdaniem Sądu, nie doszło do naruszenia ogólnych zasad wyrażonych m.in. w art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 15 kpa. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po wyczerpującym i prawidłowym zebraniu, a następnie rozpatrzeniu, materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia zaskarżonych rozstrzygnięć (art. 77 i art. 80 kpa). Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie przed Urzędem Patentowym wykazało, że z uwagi na zaistnienie bezwzględnych przeszkód rejestracji określonych w art. 1291 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 pwp na sporne oznaczenie nie można udzielić ochrony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.