VI SA/Wa 3774/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maciej Borychowski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz strony skarżącej G. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

G. [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2025 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...]z dnia [...] marca 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ poinformował Sąd, że uwzględnił skargę w całości i postanowieniem z [...] listopada 2025 r., nr [...]., stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. Odpis postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2025 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] listopada 2025 r. (v. pismo organu z [...] lutego 2026 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis § 3 tego artykułu stanowi zaś, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2025 r. nr [...]., organ uwzględnił w całości skargę skarżącej i stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia, uznając, że odwołanie strony nadesłane bezpośrednio do organu zostało przez nią wniesione w terminie i nie zaistniała przesłanka do wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...]z dnia [...] marca 2025 r. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia sprawiło, że Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, wobec czego postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Wydane nowe rozstrzygnięcie również może zostać poddane kontroli sądowoadministracyjnej, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej, zwrot kosztów postępowania w kwocie 580 zł, na którą składa się uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).