VI SA/Wa 3691/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant st. ref. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2023 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 17 marca 2023 r. nr EA-b-391/225/23 w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] Komendant Główny Policji ("KGP"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 10 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2516, ze zm.; dalej "u.b.a."), po rozpatrzeniu odwołania Pana J. N. (dalej: "Skarżący" "Strona" lub "Wnioskodawca"), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] odmawiającą wydania Stronie pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej. Jak wynika z akt sprawy Skarżący, wnioskiem z dnia 29 lipca 2022 r. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wydanie pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej w liczbie dwóch egzemplarzy. Uzasadniając swój wniosek wskazał, iż po jego stronie nie występują żadne negatywne przesłanki uniemożliwiające posiadanie żądanego pozwolenia, zaś jako ważną przyczynę wskazał działania sprawców, poprzez wymuszenia i zastraszania napaścią wysyłane bezpośrednio na jego adres. Podkreślił, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza, w ramach której zajmuje się obrotem wyrobów jubilerskich o bardzo dużej wartości, wiąże się z ponadprzeciętnym, realnym i bezpośrednim zagrożeniem jego życia lub zdrowia. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, iż w Komisariacie Policji w [...] złożył zawiadomienie, o popełnieniu na jego szkodę przestępstwa godzącego w jego życie i zdrowie, poinformował też o możliwości wystąpienia wobec niego działań przestępczych związanych z realizowaną przez niego działalnością jubilerską. Nadmienił, iż posiada pozwolenie na broń palną do celu sportowego w liczbie ośmiu egzemplarzy oraz kolekcjonerskiego w liczbie dwudziestu egzemplarzy. Dodatkowo Skarżący podkreślił, iż posiada, zgodne z przepisami zabezpieczenie oraz system alarmowy. Podniósł, iż posiadanie pozwolenia na broń w celu ochrony osobistej będzie mu służyć głownie celom prewencyjnym, odstraszać i zapobiegać zamachom na jego życie i zdrowie. Do wniosku załączył orzeczenia z dnia [...] czerwca 2022 r., lekarskie nr [...] i psychologiczne nr [...], potwierdzające, że nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 u.b.a i może dysponować bronią. W toku postępowania organ I instancji uzyskał datowaną na dzień 29 sierpnia 2022 r. informację z Krajowego Rejestru Karnego, iż Wnioskodawca w nim nie figuruje oraz datowaną na dzień 6 września 2022 r. i 14 września 2022 r. pozytywną opinię o nim z Komisariatu Policji w [...], w której wskazano, m. in. iż nie stanowi zagrożenia dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego. Dzielnicowy sporządził również notatkę urzędową, w treści której potwierdził, iż opiniowany zawiadamiał jednostkę Policji o czterech przypadkach. W dniu 23 grudnia 2020 r. o zmuszaniu, poprzez wiadomość email do wysłania pieniędzy na adres Bitcoin, grożąc przeprowadzeniem napadu na jego osobę lub członka rodziny. W dniu 06 sierpnia 2021 r. o otrzymaniu wiadomości email od osoby próbującej wyłudzić pieniądze, poprzez fałszywe oskarżenia. Następnie w dniu 18 listopada 2021 r. o kierowaniu gróźb za pośrednictwem sieci Internet oraz w dniu 13 maja 2022 r. o zmuszaniu do wysłania pieniędzy na adres Bitcoin, poprzez, kierowanie gróźb w wiadomościach email. Dodatkowo w przedmiotowej notatce urzędowej wskazano, że Wnioskodawca oświadczył, iż prowadząc biznes w branży jubilerskiej, często przewozi towar o znacznej wartości (kilkadziesiąt tysięcy złotych). W momencie, gdy zakupił portfel Bitcoin, a jego dane osobowe wyciekły do sieci, zaczął otrzymywać maile z groźbami, które powodują, iż obawia się o swoje bezpieczeństwo. Organ I instancji uzyskał też protokół ze sprawdzenia warunków przechowywania posiadanej przez wnioskodawcę broni, z którego wynika, iż posiadana przez niego broń i amunicja przechowywana jest zgodnie z przepisami. Następnie w dniu 10 października 2022 r. organ I instancji przeprowadził dowód z przesłuchania Wnioskodawcy, który podtrzymał wszystkie argumenty przedstawione we wniosku o wydanie pozwolenia na broń palną do ochrony osobistej. Do akt sprawy załączono przedłożone przez Stronę dokumenty w postaci uwierzytelnionego potwierdzenia złożenia zawiadomień dotyczących kierowania gróźb za pośrednictwem sieci Internet oraz postanowień o umorzeniu postępowania. Decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] odmówił wydania Wnioskodawcy pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej. Strona wniosła odwołanie, a KGP utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, że argumenty Strony przedstawione w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego, nie przekonują o zasadności wydania jej pozwolenia na tego rodzaju broń. Wskazano w tym zakresie, że organy Policji nie negują, że incydenty, które Strona przywołała, a mianowicie, zmuszanie jej przez nieznanych sprawców m.in. poprzez wiadomości email do wysłania pieniędzy na adres Bitcoin grożąc przeprowadzeniem napadu na jej osobę lub członka rodziny, mogły wzbudzić jej obawy, nie spowodowały one jednakże żadnych dalszych negatywnych następstw dla jej osoby i rodziny. Zdaniem KGP zdarzenia te nie świadczą - wbrew przekonaniu Strony - o szczególnym zagrożeniu jej życia lub zdrowia. Organ II instancji zaznaczył, że każdy może paść ofiarą przestępczych działań realizowanych z pomocą komputerów, Internetu, systemów lub sieci komputerowych, a także z elektronicznym przetwarzaniem danych, nie daje to jednakże gwarancji uzyskania pozwolenia na broń palną. Zaznaczono w tym zakresie, że Komisariat Policji w [...] potwierdził, że Wnioskodawca zawiadomił organy ścigania o powyższych zdarzeniach, podkreślając, iż sprawy ich dotyczące zostały, wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa umorzone. Następnie organ II instancji wskazał, że za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku Strony nie może przemawiać także okoliczność, na którą wskazała, iż prowadząc biznes w branży jubilerskiej często przewozi towar o znacznej wartości (kilkadziesiąt tysięcy złotych). Nie można – zdaniem KGP - upatrywać szczególnego zagrożenia dla życia i zdrowia oraz mienia strony z tego tytułu, skoro w związku z tymi okolicznościami nigdy nie znalazła się w sytuacji zagrażającej tym dobrom. Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy zdarzeń takich, nie potwierdza. Strona również ich nie wskazała, składając w dniu 10 października 2022 r. zeznania na protokół jedynie nadmieniła, iż przewożąc samochodem towar bądź gotówkę kilkakrotnie zauważyła, że jest śledzona. Faktów tych jednakże – zdaniem KGP- organom Policji nie zgłaszała. Organ odwoławczy zaznaczył, że podczas przewozu towaru o znacznej wartości bądź gotówki strona nie korzysta z koncesjonowanych firm ochrony, co w celu zapewnienia bezpieczeństwa mogłaby uczynić, zlecając ochronę przewożonego towaru bądź gotówki wyspecjalizowanym w tego rodzaju usługach, profesjonalnym podmiotom. Organ II instancji wskazał, że nie zatrudniając profesjonalnej ochrony, Strona dokonuje przewozu towaru bądź gotówki na własne ryzyko. Winna zatem zdawać sobie sprawę z ewentualnych zagrożeń, jakie mogą ją spotkać z tego tytułu. Wybierając zaś takie rozwiązanie, nie może upatrywać w nim przesłanki do wydania pozwolenia na broń palną do ochrony osobistej. Zdaniem KGP obawa o własne bezpieczeństwo w związku z tym faktem, nie stawia jej automatycznie w grupie osób szczególnie zagrożonych i nie stanowi samoistnej przesłanki uzasadniającej wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej. Końcowo, KGP wskazał, że okoliczność, że Strona posiada już inne rodzaje pozwolenia na broń, do celu sportowego oraz celu kolekcjonerskiego, nie jest równoznaczne z wystąpieniem przesłanki w postaci stałego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia życia, zdrowia lub mienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję KGP Skarżący wskazał, że po jego stronie nie występują żadne negatywne przesłanki uniemożliwiające posiadanie pozwolenia na broń. Zdaniem Skarżącego KGP nie wziął choćby w minimalnym stopniu pod uwagę zgromadzonych dowodów postępowania, co stanowi przekroczenie swobody uznania administracyjnego. W ocenie Skarżącego we wniosku przedstawił ważną przyczynę posiadania broni jaką - stosownie do art. 10 ust. 3 pkt 1 u.b.a. - są to działania sprawców poprzez wymuszenia i zastraszania napaścią na jego osobę i rodzinę, wysyłane bezpośrednio na jego adres, o których Skarżący informował w zawiadomieniach składanych w Komisariacie Policji w [...]. Skarżący podniósł, że informował również o możliwości wystąpienia wobec niego działań przestępczych godzących w jego życie lub zdrowie, związanych z realizowaną przez niego działalnością gospodarczą. W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji powtórzył, że postępowanie przeprowadzone w sprawie Skarżącego nie wykazało, aby wnioskujący o broń palną bojową do ochrony osobistej znajdował się w stałym, realnym i ponadprzeciętnym zagrożeniu bezpieczeństwa osobistego, wyróżniającym go na tle innych obywateli, od czego uzależnione jest wydanie pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Istotą stanowiska Skarżącego wynikającego ze skargi jest przekonanie o błędnym uznaniu przez KGP, że nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 1 u.b.a., tzn. że w sytuacji Skarżącego nie występuje stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia. Rozstrzygnięcie sporu w rozpoznawanej sprawie wymaga zatem rozważenia, czy zagrożenie, na które powołuje się Skarżący, ubiegając się o wydanie pozwolenia na broń, ma charakter realny, stały i ponadprzeciętny. Stosownie do art. 10 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 u.b.a. właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla siebie samego, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni, za którą w przypadku pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się w szczególności stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia. Rozważania odnoszące się do spełnienia przesłanek udzielenia pozwolenia na broń muszą być poprzedzone przypomnieniem, że prawo do posiadania broni w Polsce nie należy do praw i wolności chronionych konstytucyjnie i jest ściśle reglamentowane. Jedynie organy Policji są uprawnione do wydawania pozwoleń na broń i jednocześnie upoważnione do oceny, czy okoliczności, na które powołuje się wnioskodawca uzasadniają wydanie takiego pozwolenia. Ustawodawca w przepisach ustawy o broni i amunicji nie określił, jakie to okoliczności mogą uzasadniać wydanie pozwolenia na broń, tym samym pozostawiając ocenę konkretnych okoliczności organom Policji. Zatem, organy Policji są obowiązane i uprawnione do oceny, czy okoliczności występujące w danej sprawie uzasadniają wydanie pozwolenia na broń. Nie ulega wątpliwości, że literalne brzmienie art. 10 ust. 1 u.b.a. uprawnia stanowisko, że decyzja w sprawie pozwolenia na broń ma charakter decyzji związanej. Wykazanie istnienia okoliczności, które z zasady uzasadniają wydanie pozwolenia na broń, przy jednoczesnym braku ustawowych przeciwwskazań, obliguje organy Policji do wydania takiego pozwolenia. Nie można jednak tracić z pola widzenia tego, że warunki udzielenia pozwolenia na broń, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 1 u.b.a., zostały sformułowane z użyciem zwrotów ocennych i niedookreślonych, które wymagają przeprowadzenia procesu odkodowania, co powoduje, że decyzja taka w takim kontekście zawiera element uznaniowości. Przypisanie natomiast zwrotowi ocennemu konkretnej treści, a zatem stwierdzenie, czy określone przyczyny usprawiedliwiają wydanie pozwolenia na broń może nastąpić jedynie ad casum. Osoba ubiegająca się o broń obowiązana jest zatem w toku postępowania administracyjnego przekonać organy Policji, że zachodzi ważna przyczyna, która uzasadnia wydanie pozwolenia na posługiwanie się bronią dla ochrony osobistej lub ochrony bezpieczeństwa innych osób. Powinna ona wykazać, iż w jej przypadku zachodzą - mające odzwierciedlenie w rzeczywistości sytuacje i fakty, które pozwalają uznać przedstawione okoliczności za ważną przyczynę w rozumieniu art. 10 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 u.b.a. Warunki stałości, realności i ponadprzeciętności zagrożenia muszą być spełnione łącznie, a brak chociażby jednego z nich oznacza, że ważna przyczyna dla pozwolenia na broń do ww. celu w ogóle nie zachodzi. Przyjąć należy, że zagrożenie, o którym mowa wyżej, nie może być jednorazowe lub nawet kilkukrotne, potencjalne, a także przeciętne, a tym bardziej znikome (niewielkie). Chodzi tu nie tyle o samo poczucie niebezpieczeństwa czy zagrożenia dla życia lub zdrowia wnioskodawcy, ile o udokumentowane działania, które wywarły negatywny skutek w omawianych sferach. Niewątpliwie, literalna wykładnia świadczy o tym, iż realne zagrożenie jest zagrożeniem przewidywalnym, czy też wielce prawdopodobnym. Musi ono wynikać z ciągu wydarzeń, jakie miały miejsce w życiu wnioskodawcy i dotyczyły jego osoby. Inaczej mówiąc, strona wnosząca o wydanie pozwolenia na broń palną do ochrony osobistej winna udowodnić, że znajdowała się już w sytuacji realnego, stałego i ponadprzeciętnego zagrożenia życia lub zdrowia, ewentualnie powinna wykazać, iż pewnego rodzaju zdarzenia, które ją dotykają, świadczą o takim realnym i ponadprzeciętnym zagrożeniu. Wydania pozwolenia na broń palną do ochrony osobistej nie uzasadnia możliwość prewencyjnego oddziaływania broni w stosunku do potencjalnych sprawców ewentualnych czynów bezprawnych, w bliżej nieokreślonej przyszłości, bo nie wskazuje na stan osobistego zagrożenia życia lub zdrowia wnioskodawcy (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1494/13). Pozwolenia na broń nie wydaje się na wszelki wypadek, a jedynie wtedy, gdy ustalenia faktyczne dotyczące osoby ubiegającej się o to pozwolenie niezbicie wskazują, że inne środki ochrony jej życia i zdrowia są niewystarczające lub nieskuteczne. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że źródłem stałego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia życia lub zdrowia Skarżącego jest – w jego ocenie - prowadzona przez niego działalność gospodarcza, w ramach której zajmuje się obrotem wyrobów jubilerskich o bardzo dużej wartości (k-3 akt administracyjnych). W ocenie Sądu z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II OSK 307/16: "Okoliczności związane z wykonywaniem działalności gospodarczej polegającej na skupie i sprzedaży metali oraz kamieni szlachetnych o znacznej wartości, realizowanej głównie w formie gotówkowej w żadnym wypadku nie uzasadniają przyznania prawa do dysponowania bronią palną". Z kolei w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2151/10 stwierdzono, że: "Prowadzenie działalności gospodarczej w dużym rozmiarze, osobiste zajmowanie się zaopatrzeniem, przewożeniem gotówki, dokonywanie wypłat pracownikom i kontrahentom, osiąganie znacznych dochodów z tej działalności i posiadanie znacznego majątku nie świadczą jeszcze o ponadprzeciętnym zagrożeniu życia lub zdrowia, które uzasadniają przyznanie prawa do broni palnej" Zdaniem Sądu zasadne jest stanowisko organów Policji, że nie można upatrywać szczególnego zagrożenia dla życia i zdrowia oraz mienia strony z tego tytułu, skoro w związku z tymi okolicznościami nigdy nie znalazła się w sytuacji zagrażającej tym dobrom. Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy zdarzeń takich, nie potwierdza. W ocenie Sądu za potwierdzenie takiej okoliczności nie może być uznana informacja zawarta w protokole przesłuchania z dnia 10 października 2022 r. (k-23 akt administracyjnych). Jak wskazał Skarżący przewożąc samochodem towar bądź gotówkę kilkakrotni zauważył, że jest śledzony. Okoliczności takie bowiem nie zostały zgłoszone organom Policji przed wszczęciem postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń w celu ochrony osobistej. Zdaniem Sądu za źródło stałego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia życia lub zdrowia Wnioskodawcy nie można również uznać zgłaszanych przez Skarżącego informacji o kierowanych gróźb wobec niego przez nieznanych sprawców m.in. poprzez wiadomości email (k-24-32 akt administracyjnych). Zdaniem Sądu sam fakt otrzymywania anonimowych gróźb nie stanowi wystarczającej przesłanki do uznania obiektywnego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia Skarżącego (podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2266/08). O ile – jak prawidłowo wskazał organ - mogły one wzbudzić obawy, nie spowodowały one jednakże żadnych dalszych negatywnych następstw dla jego osoby i rodziny. Na kanwie tych wskazanych okoliczności nie sposób zatem uznać, że poczucie zagrożenia u Skarżącego jest obiektywnie uzasadnione oraz że zagrożenie to ma charakter ponadprzeciętny, realny i stały. Dodatkowo bez znaczenia w tym zakresie jest okoliczność, że Skarżący posiada już inne rodzaje pozwolenia na broń, do celu sportowego oraz celu kolekcjonerskiego oraz kwestia zmiany miejsca zamieszkania Skarżącego. Zdaniem Sądu okoliczności te nie są równoznaczne z wystąpieniem przesłanki w postaci stałego, realnego i ponadprzeciętnego zagrożenia życia, zdrowia lub mienia. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że KGP prawidłowo zastosował w zaskarżonej decyzji art. 10 ust. 3 pkt 1 u.b.a. Zdaniem Sądu warunki uzyskania pozwolenia na broń i jej posiadania powinny być badane w sposób restrykcyjny, przy czym to do organów Policji należy określenie zasad prowadzonej w tym zakresie polityki. To organ administracyjny dokonuje oceny, czy w realiach danej sprawy występuje stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia. Sąd bada natomiast, czy ocena dokonana przez organ nie nosi cech dowolności oraz czy przy wydawaniu decyzji nie zostały naruszone obowiązujące przepisy i to zarówno natury procesowej, jak również materialnoprawnej. Sąd w tej zaś sprawie nie stwierdził uchybień w zakresie stosowania przez organ przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, na które wskazuje skarżący lub których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W szczególności nie można uznać za zasadne zarzutów nieprawidłowości postępowania dowodowego, gdyż nie znajdują one oparcia w stanie faktycznym sprawy. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości trafność stanowiska wyrażonego w sprawie przez organ, sama bowiem subiektywna ocena Skarżącego o grożącym mu niebezpieczeństwie, nie może stanowić podstawy wydania mu pozwolenia na broń palną do celów ochrony osobistej. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), oddalił skargę.