VI SA/Wa 359/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2017 r. w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe

Skarżący – M. P., reprezentowany przez radcę prawnego, w terminie i prawidłowym trybie, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Pismem z [...] lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednocześnie uiszczając opłatę kancelaryjną w kwocie 100 złotych. Sąd stwierdził, że skarga w przedmiotowej sprawie nie została jeszcze rozpoznana, bowiem wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 29 sierpnia 2017 r. W konsekwencji Sąd postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia niewydanego jeszcze wyroku. Następnie skarżący złożył zażalenie na to postanowienie i nowy, złożony w terminie, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "p.p.s.a."), jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem strona skarżąca pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. skutecznie wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 sierpnia 2017 r. Uwzględniając powyższe należało stwierdzić, że postępowanie zażaleniowe na postanowienie z dnia 7 sierpnia 2017 r. stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a., należało je umorzyć.