VI SA/Wa 334/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – P. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w G., kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Skarżąca – P. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w G., w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, która została należycie opłacona (k. 26 akt). Zarządzeniem z 25 marca 2019 r. (k. 29 i k. 33 akt) Sąd wezwał Skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu z KRS jej komplementariusza. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej na adres wskazany w skardze dnia 23 maja 2019 r. Dnia 31 maja 2019 r. Skarżąca nadała na adres Sądu żądany odpis z KRS swojego komplementariusza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a." jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Jak wynika ze sprawy, dnia 23 maja 2019 r. Skarżąca została skutecznie wezwana do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku skargi był 30 maja 2019 r. Sąd stwierdza, że KRS komplementariusza – brak formalny skargi, został nadesłany przez Skarżącą z uchybieniem wskazanego terminu, wobec czego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.