VI SA/Wa 3321/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Nowecki, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Kozik, asesor WSA Iwona Kozłowska (spr.), Protokolant st. ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 lutego 2023 r. nr BTM.DR.574.9.2023.1224.372389 w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia: odrzucić skargę

Zaskarżoną decyzją z 27 lutego 2023 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: organ, GITD), działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: k.p.a.), art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 7d ust. 6 pkt 2 oraz art. 7e ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 2201 ze zm.; dalej: u.t.d.), art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE L. 300 z 14.11.2009, str. 51 ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1071/2009), zawiesił do dnia 27 lipca 2023 r. zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego o numerze [...] i numerze blankietu [...], udzielone przewoźnikowi drogowemu T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca). Wskazana decyzja została doręczona stronie w dniu 2 marca 2023 r. (v. z.p.o. akta administracyjne). Pismem z 8 marca 2023 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję, a następie pismem z 13 marca 2023 r. skierowała do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją (v. akta administracyjne). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że w sytuacji, gdy strona wystąpi z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy traci możliwość wniesienia skargi do sądu. Pismem z 14 listopada 2023 r. (v. k. 54), skarżący oświadczył, że złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z 27 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zasadę tę zmodyfikowano w art. 52 § 3 zdanie 1 p.p.s.a., w myśl którego, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Należy zauważyć, że przywołany, jako ostatni przepis dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronom wybór środka ochrony prawnej, co nie oznacza jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wtedy, gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie ma przy tym znaczenia, czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, bowiem jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku (v. postanowienia NSA: z 29 listopada 2019 r., I OZ 1169/19; z 13 lutego 2020 r., II GSK 28/20 – dostępne w CBOSA). Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do sytuacji, w której strona mogłaby wnieść skargę do sądu niejako na wypadek, gdyby wniosek do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony skutecznie. Taka argumentacja byłaby niezgodna z literalnym brzmieniem art. 52 § 3 p.p.s.a., który wymaga od strony wyboru, w jakim trybie będzie domagała się ochrony, a więc czy skorzysta z trybu postępowania administracyjnego, czy też z trybu sądowoadministracyjnego. Przy czym, konsekwencje tego wyboru obciążają stronę. Z akt sprawy wynika, że skarżąca pismem z 13 marca 2023 r. wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem niewątpliwie wybrała administracyjny tryb zaskarżenia decyzji GITD z 27 lutego 2023 r., tracąc tym samym prawo do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Jak już wcześniej wskazywano, jedynym warunkiem ustawowym dla skutecznego wniesienia skargi w omawianym przypadku jest nieskorzystanie z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z uwagi na powyższe Sąd nie może rozpoznać skargi od decyzji wydanej w pierwszej instancji, ponieważ jest ona obecnie przedmiotem weryfikacji dokonanej przez organ administracji publicznej, który ją wydał. Dopiero rozstrzygnięcie wydane po ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie mogło być skutecznie zaskarżone do sądu administracyjnego i poddane kontroli. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.